Οἱ πρόδρομοι τῆς Μαρίας Κάλλας ∫άθε Ἕλληνας γνωρίζει ὅτι μέχρι καὶ 40 χρόνια πρίν, τὸ ἐπάγγελμα τοῦ τρα- γουδιστῆ ἢ τοῦ μουσικοῦ συνδεόταν στὴν συνείδηση τοῦ χριστεπωνύμου πλη- ρώματος ἄμεσα μὲ «ὑπόγειες» συνήθειες, ἐνῷ ταυτοχρόνως ἔντυνε τὸν ἐκφρα- στῆ του μὲ διάφορα ὑποτιμητικὰ κοσμητικὰ ἐπίθετα. Γιὰ τὶς τραγουδίστριες ἰδιαίτερα (βλ. Εἰκ. 1) δὲν χρειάζονται ἐκτενεῖς ἀναλύσεις, καθὼς εἶναι γνωστὸ ὅτι καὶ στὴν ἐποχή μας ἀρκετοὶ συνδέουν τὴν ἐπιθυμία τῆς γυναίκας νὰ τραγουδήσῃ μὲ τὴν... πορνεία! Αὐτὰ τὰ οἰκτρὰ φαινόμενα ποὺ ἔχουν τὴν ἀφετηρία τους στὴν μισελληνικὴ ρω- μαίικη κουλτούρα, μαστίζουν γιὰ ἑκατοντάδες χρόνια τώρα τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό. Ἐπιχειρώντας μιὰ ἱστορικὴ περιήγηση στὴν Ἑλλάδα τοῦ ΙΘ´ αἰῶνα, θὰ διαπιστώσουμε ὅτι τὰ ὡς ἄνω συμπεράσματα εἶναι πιὸ φανερά, καθότι στὴν πατρίδα μας λειτουργοῦσε περισσό- τερο ἄρτια ἡ τουρκο-ρωμαίικη κοινωνικὴ δομή. Ἐνῷ λοιπὸν ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἐντὸς τῆς μικρῆς μας χώρας ὅλες οἱ ἀμιγῶς ἑλληνικὲς δραστηριότητες κυνηγιόντουσαν ἢ διακωμῳδοῦνταν ἀπ’ τὸ καταστημένο (π.χ. ἠθοποιοὶ = τσαρλατᾶνοι, τραγουδίστριες = πόρνες, ἀθλητὲς = ψυχοπα- θεῖς κ.λπ.), στὸν εὐρωπαϊκὸ χῶρο οἱ Ἕλληνες ὁμογενεῖς προκαλοῦσαν μὲ τὴν πολιτιστική τους δραστηριότητα τὸν παγκόσμιο θαυμασμό. Σὲ παλαιότερα τεύχη τοῦ «Δ» ἔγιναν ἐκτενεῖς ἀνα- φορὲς σὲ ἀθλητὲς ποὺ χάραξαν μὲ τὴν παρουσία τους τὴν ἀναγέννηση τοῦ παγκόσμου ἀθλη- τισμοῦ (βλ. σχ. «Δ», τεύχ. 251, 253). Τὴν ἴδια ἐποχὴ σὲ ἕναν ἄλλο χῶρο, αὐτὸν τῆς μουσικῆς, Ἕλληνες ἦταν αὐτοὶ ποὺ καὶ πάλι κρατοῦσαν τὰ ἡνία! Σὲ μιὰ περίοδο ποὺ οἱ Ἑλληνίδες ντυνόντουσαν μὲ μαῦρα ἀπὸ τὰ 15 χρόνια τους, ἐνῷ «ξε- μυτοῦσαν» ἀπὸ τὸ σπίτι τους μόνο προκειμένου νὰ γεμίσουν τὴν στάμνα μὲ νερὸ –καὶ ἐκεῖ μὲ τὸ κεφάλι σκυμμένο–, κάποιες ἄλλες Ἑλληνίδες τῆς διασπορᾶς, μακριὰ ἀπ’ τοὺς κο- μπλεξισμοὺς καὶ τὶς ἀπαγορεύσεις τοῦ θρησκόληπτου νεοκράτους μας, πρωτοστατοῦσαν μὲ τὶς φωνές τους στὴνΕὐρωπαϊκὴ Ὄπερα!!! Πρώτη ἔκλεψε τὴν παράσταση μία Ἑλληνίδα ἀπὸ τὸ Βουκουρέστι. ἩΧαρίκλεια Χαρικλῆ (βλ. Εἰκ. 2) ἦταν κόρη ἑνὸς ζάπλουτου ὁμογενῆ ὀνόματι Ἰωάννης Χαρικλῆς, ὁ ὁποῖος ἔχασε τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῆς περιουσίας του χρηματοδοτώντας τὸν ρωσικὸ στρατὸ κατὰ τὸν –σω- τήριο γιὰ ἐμᾶς– Ρωσοτουρκικὸ πόλεμο (σημ.: Αὐτὰ γιὰ νὰ μὴν λένε ὡρισμένοι ὅτι ὀφείλουμε τὴν ἐλευθερία μας στούς... ξένους). Ὁγαλλικὸς τύπος ἐπιφυλάσσει τὶς ὡραιότερες στῆλες του γιὰ νὰ φιλοξενήσῃ τὸ ὄνομα τῆς μεγάλης Ἑλληνίδας ἀοιδοῦ: «... εἰς τὰς στήλας τῶν καθημερινῶν φύλλων θ’ ἀπαντήσατε πολ- λάκις τὸ ὄνομα τῆς νεαρᾶς, ἀλλὰ περίφημου ἤδη ἀοιδοῦ Δαρκλεέ, ἥτις ψάλλει ἐφέτος ἐν Νι- καίᾳ. Ἡ κυρία Δαρκλεὲ εἶναι Ἑλληνὶς ἐκ Ρουμανίας. Πατὴρ αὐτῆς εἶνε ὁ ἐν Βουκουρεστίῳ ἀπο- κατεστημένος ὁμογενὴς κ. Ἰωάννης Χαρικλῆς, διατελέσας ἄλλοτε πλουσιώτατος κτηματίας... ἀπροσδοκήτων συμφορῶν ἕνεκα, ἀπωλέσας κατὰ τὸν τελευταῖον ρωσσοτουρκικὸν πόλεμον ἅπασαν σχεδὸν τὴν περιουσίαν του, ἀνερχομένη εἰς δύο ἑκατομμύρια φράγκα, μετέβη πρὸ