ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

264ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2003

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 17270 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
51 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Εθνική σχιζοφρένεια. — ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 17270 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 264

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ Νὰ σηκώνουν τὴ σημαία οἰ Ἀλβανοὶ ἢ ὄχι; Ὄχι, δὲν εἶναι Ἕλληνες. Ναί, γιατὶ μετέχουν τῆς ἑλληνικῆς παιδείας, τό ’πε κι ὁ Ἰσοκράτης. Ναὶ ἢ ὄχι; Ἡ κοινὴ γνώμη διχασμένη στὸ μεγάλο δίλημμα, ἔτσι ἔδει- ξαν τὰ γκάλλοπ. Κι ἀποβραδὺς τῆς ἐθνικῆς ἐπετείου ἔκαψαν τὸ ἐθνι- κό μας σύμβολο, οἱ ἀκροαριστεροὶ καὶ οἱ ἀκροδεξιοὶ γιουχάρισαν μιὰ Βο- ρειοηπειρώτισσα σημαιοφόρο ἀπὸ τὸ Ἀργυρόκαστρο. Λευτεριὰ στὴ Βόρειο Ἤπειρο! Κι ἄς τρέχουν τὰ δάκρυα ποτάμι τῶν γερόντων τῆς Νέας Μηχα- νιώνας γιὰ τὸ κακὸ ποὺ τοὺς βρῆκε. Παρανομὴ τῆς ἴδιας ἐπετείου, ἐν Θεσσαλονίκῃ, ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων τῆς χώ- ρας ἔκανε λόγο γιὰ «ἀδηφάγα παράσιτα»,ποὺ λυμαίνονται τὸν ἐθνικὸ πλοῦτο ἐκμεταλλευόμενα τὰ δημόσια ἀξιώματά τους. Μπράβο στὸν πρόεδρο καὶ τὰ «ἀδηφάγα παράσιτα» ποὺ κάθονταν τριγύρω του, σύντροφοι καὶ συνδαιτυ- μόνες του, τὸν ἐπεφήμησαν γιὰ τὸ θάρρος του νὰ τὰ πῇ ἔξω ἀπ’ τὰ δόντια. Λίγο νωρίτερα ὁ Πρόεδρος εἶχε τελέσει τὰ ἀποκαλυπτήρια τοῦ μνημείου τῶν Ἑβραίων Ἑλλήνων Πεσόντων στὸν πόλεμο τοῦ 1940-41. Δὲν πρόκειται γιὰ ἐν Ἑλλάδι Ἑβραίους, ἀλλὰ γιὰ Ἕλληνες Ἑβραίους· Ἕλληνες ἢ Ἑβραῖοι ἦταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί; Κανεὶς δὲν γνωρίζει. Πάντως γιὰ τὴν Ἑλλάδα πο- λέμησαν κι ὄχι γιὰ τὸν ἑαυτό τους κι αὐτὸ ἀρκεῖ. Στὴν ἐκδήλωση παρέστησαν ἐκτὸς τοῦ προέδρου ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολίτευσης, οἱ ὑπουρ- γοὶ Πολιτισμοῦ, Ἀνάπτυξης, Μακεδονίας-Θρᾴκης καὶ ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἄμυνας, ποὺ ὁ λόγος του ὑπῆρξε ἰσχυρὸ ράπισμα στὸν ρατσισμὸ καὶ τὸν ἀντισημιτισμό. Ἂς μὴν ξεχνιώμαστε. Στὴν τελετὴ αὐτὴ δὲν παρέστη, ἄν καὶ προσεκλήθη, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ἐπικαλούμενος φόρτο ἐργασίας, παρ’ ὅτι βρι- σκόταν κι ἐκεῖνος στὴ Θεσσαλονίκη κι ἐνεργοῦσε στοχεύοντας στὴν ἐνίσχυ- ση τῆς ἐπιρροῆς του ἐπὶ τῶν κατοίκων τῶν Νέων Χωρῶν. Ἀλήθεια, ποιός ρασοφόρος πρέπει νὰ κατέχῃ τὶς Νέες Χῶρες; Αὐτὸς ποὺ τὶς κατεῖχε, ὅταν οἱ Νέες Χῶρες ἦταν Παλιές, λένε κάποιοι. Ὄχι, αὐτὸς ποὺ κατέχει τὶς Παλιὲς νὰ κατέχῃ καὶ τὶς Νέες, φωνάζουν ἄλλοι. Ὁ ἀρχηγὸς τῆς Νέας Ρώμης ἢ αὐτὸς τοῦ Ρωμαίικου; Κι ἐδῶ ἡ κοινὴ γνώ- μη μοιρασμένη, διχασμένη, ἔτσι δείχνουν τὰ γκάλλοπ. Ὁ ἑλληνικὸς λαός, ὅπως καὶ τόσοι ἄλλοι λαοί, γεννήθηκε ἐδῶ, στὸ Φανά- ρι, διακηρύττει καθημερινὰ πλέον ὁ Ἐπικαθήμενος τῆς Ὀρθοδοξίας. Κι οἱ Ἕλληνες, οἱ Ρωμιοὶ δηλαδή, τὸν ἀκοῦνε σαστισμένοι, μὴ μπορώντας πολλοὶ νὰ πιστέψουν πῶς δὲν εἶν’ ἡ Ἑλλάδα γενέτειρα τοῦ Ἑλληνισμοῦ μὰ τὸ Φα- νάρι. Ἄλλοι πάλι τὸ δέχονται, τὸ πιστεύουν. Κι ἐδῶ ἡ κοινὴ γνώμη τῶν Ρω- μιῶν μοιρασμένη, διχασμένη, ἔτσι δείχνουν τὰ γκάλλοπ. Παν. Λ. Κουβαλάκης
← καθαρισμένο κείμενο