ΔΑΥΛΟΣ/266, Φεβρουάριος 2004 17395 ρικὲς φορές. Ὅλη ἡ δομὴ τῆς Ἐκκλησίας στηρίζεται κυρίως σὲ ὅ,τι εἶπε καὶ ὅ,τι ἔκανε ὁ Παῦλος. Ἔχετε ἀκούσει νὰ ἀναφέρωνται ἰσότιμα στὴν ζωὴ καὶ τὸ ἔργο τῶν ἄλλων μαθητῶν; Ἄν καὶ μερικὲς φορὲς ἀνα- φέρωνται καὶ στὸν Πέτρο, τὸ «οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας» κατὰ τὸν Χριστό, συνήθως οἱ ἀναφορὲς αὐτὲς εἶναι ἀρνητικές: ἄρνηση, παρορμητισμὸς κ.λπ. Μὴν ξεχνᾶτε τὴν ἀντιπαλότητα Παυλικιανῶν καὶ Ἰου- δαιοχριστιανῶν (Πέτρος). Καὶ ἀκόμη:ἐκτὸς ἀπὸ τὸν θεοποιημένο Παῦλο ἔχουν θεοποιήσει καὶ τοὺς Πα- τέρες τῆς Ἐκκλησίας, δηλ. τοὺς ὁμοίους τους τοῦ πα- ρελθόντος. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα γιὰ τὸ ὁποῖο σᾶς γράφω δὲν εἶναι αὐτό. Σὲ ἕνα σημεῖο τοῦ προαναφερθέντος ἄρθρου σας, στὴν σελίδα 17354, γράφετε «...κεφαλὴ δὲ τῆς γυ- ναίκας ὁ ἄνδρας, κεφαλὴ δὲ τοῦ Χριστοῦ ὁ Θεός». Δη- λαδὴ ὁ Παῦλος (ἄν στὸ ἄρθρο σας ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἀπόσπασμα τοῦ Παύλου σωστά), ὁ ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν, δὲν πιστεύει στὸν Θεάνθρωπο καὶ πολὺ πε- ρισσότερο σὲ Θεό· πιστεύει σὲ κάποιο Μεσσιανικὸ Χριστὸ ἑβραϊκοῦ τύπου. Τελικὰ σιγὰ-σιγὰ ἀποδει- κνύεται ὅτι ὅλα τὰ χριστιανικὰ δόγματα εἶναι κρᾶμα ἄλλων θρησκειῶν, ἰδεολογιῶν, μύθων, δοξασιῶν κ.λπ. Πρέπει ἡ Ἐκκλησία ὄχι μόνο νὰ ἀποβάλῃ τὴν Πα- λαιὰ Διαθήκη ἀλλὰ καὶ κάθε ἀνόητο ἢ ἀφύσικο (ἑβραϊκὸ ἢ μὴ) στοιχεῖο τοῦ Δόγματός της. Μὲ τιμὴ Ἰωάννης Μακρυνικόλας Ἀθήνα Καὶ ἄλλος πανεπιστημιακὸς «Ἀπολογητὴς» Κύριε διευθυντά, Διαβάζοντας τὸν «Δαυλὸ» (τ. 264, σελίδες 17261- 17269), δὲν μπόρεσα ν’ ἀντισταθῶ στὸν πειρασμὸ νὰ σᾶς στείλω ἕνα ἄρθρο τοῦ καθηγητῆ Μανώλη Γ. Δρεττάκη στὴν «Ἐλευθεροτυπία» τῆς 19.9.02. Σ’ αὐτὸ τὸ ἄρθρο του ὁ κ.Δρεττάκης ἀπαντάει στὸν καθη- γητὴ πανεπιστημίου τῆς Γαλλίας κ. Ἠλία Γιόκαρη, ἄρθρο τοῦ ὁποίου ἀναφέρεται στὴν Ὀρθοδοξία («Ἐλευθεροτυπία» 3.9.02). Ὁκ. Δρεττάκης ἰσχυρί- ζεται μὲ ἀοριστολογίες ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία συνέβαλε στὸν πολιτισμὸ ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ ἀλλοῦ τὰ τελευταῖα 2.000 χρόνια. Τί νὰ πῇ κανείς; Ὁ κ. κα- θηγητὴς ἔχει μείνει στὰ βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν καὶ τῆς Ἱστορίας πρὶν ἀπὸ 50 χρόνια. Δηλαδή:πα- τρίδα, θρησκεία, οἰκογένεια. Παρακαλῶ, ἐὰν εἶναι εὔκολο, στεῖλτε του μερικὰ τεύχη τοῦ «Δαυλοῦ». Ἴσως τὸν βοηθήσουν νὰ κατα- νικήσῃ τὴν ἄγνοιά του. Εὐχαριστῶ Νίκος Βασιλείου Ἑλληνικὰ Ἱστιαίας ὉΤρούμαν, ἡ βαλίτσα καὶ τὰ 2 ἑκατ. δολλάρια Κύριε διευθυντά, Στὸ τεῦχος Δεκεμβρίου τοῦ «Δαυλοῦ» ὁ ἐπιστολο- γράφος κ. Ἀκελᾶς ἀναρωτιέται ποιοί παράγοντες ὤθησαν τὸν πρόεδρο τῶν ΗΠΑ Harry Truman –ὁ σκεπάσει τὰ πάντα σ’ αὐτὴν τὴ δύσμοιρη χώρα. Ἴσως ἐνδείκνυται ἡ σύσταση μιᾶς πνευματικῆς ἑταιρείας, ποὺ θὰ ἀναλάμβανε τὸ συντονισμὸ ὅλης αὐτῆς τῆς προσπάθειας τοῦ διαφωτισμοῦ καὶ τῆς συγκέντρωσης χορηγήσεων ἀπὸ τὰ μέλη της, προκειμένου νὰ προωθηθοῦν οἱ ἰδέες της καὶ γενικὰ τὸ πνευματικὸ ἔργο. Θὰ ἦταν σκόπιμο νὰ τὸ ἐξετάσωμε καὶ νὰ ζητήσωμε καὶ τὴ συνεργασία ὅλων, γιατὶ τὸ ἔργο εἶναι δύσκο- λο καὶ δυσβάσταχτο γιὰ ἕνα μόνον ἄνθρωπο σὰν κι ἐσᾶς καὶ γιὰ ἕνα περιοδικὸ ποὺ δὲν δημοσιεύει γιὰ λό- γους ἀρχῆς διαφημίσεις καὶ ποὺ ἀντιμετωπίζει ὁπωσδήποτε οἰκονομικὲς [καὶ ὄχι μόνο] δυσκολίες, γιὰ νὰ μπορέσῃ νὰ συνεχίσῃ τὴν πολύτιμη προσφορά του καὶ νὰ διευρύνῃ τὴν κυκλοφορία του, ὥστε νὰ ἔχῃ πε- ρισσότερες ἐλπίδες ἐπιτυχίας. Καὶ ἴσως –ἄν ἡ κυκλοφορία καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ «Δαυλοῦ» αὐξηθοῦν ἀρκετὰ– νὰ μπορέσῃ καὶ τὸ περιοδικό ΜΑΣ αὐτὸ νὰ πωλῆται τουλάχιστον στὴν ἑλληνικὴ ἐπαρχία μὲ μιὰ χαμηλό- τερη ἐτήσια συνδρομή, ὥστε νὰ γίνῃ ἔτσι πιὸ προσιτὸ στὸ εὐρύτερο ἀναγνωστικὸ κοινὸ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου. Ἐλπίζω νὰ μὴν θεωρηθῶ αἰθεροβάμων καὶ νὰ σᾶς πείσω ὅτι πολλὰ μποροῦν νὰ γίνουν μὲ τὴ συμμετοχὴ καὶ τὴ βοήθεια ὅλων μας. Μὲ φιλικοὺς χαιρετισμοὺς Κώστας Σπανός Φιλιατρὰ Μεσσηνίας