17474 ΔΑΥΛΟΣ/267, Μάρτιος 2004 φορίες αὐτὲς σὲ ἕνα συμπληρωματικὸ ρεπορτάζ, ἀφοῦ ἐρευνήσετε μόνοι σας, διότι ἀδικήσατε τὴν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἐμφανίζοντάς την νὰ ὑστερῇ στὸ θέμα αὐτὸ τῆς Καθολικῆς. Φιλικὰ K. Δαρ. Σπάρτη Ἑλληνικοὶ χοροὶ στὴν καρδιὰ τοῦ Τόκυο Κύριε διευθυντά, Νὰ μὴν σᾶς φανῇ καθόλου παράξενο ἐὰν δῆτε νὰ χορεύουν ἑλληνικοὺς χοροὺς στὴν καρδιὰ τοῦ Τόκυο καὶ μάλιστα τὸν κάθε χορὸ νὰ συνοδεύῃ καὶ ἡ τοπικὴ ἐνδυμασία προέλευσής του.Τὸ πανεπι- στήμιο Ἀουάμα Νταϊκάκου ἔχει καθηγήτρια ἡ ὁποία διδάσκει ἑλληνικοὺς χοροὺς μὲ πολὺ κέφι καὶ χάρη. Ἐὰν δῆτε τὶς Ἰαπωνεζοῦλες νὰ χορεύ- ουν μὲ τόση χάρη καὶ λεβεντιά, δὲν θὰ τὸ πιστεύε- τε (βλ. φωτογραφία). Ἡκυρία Ριέκο Κασιβάγκι εἶναι ἡ καθηγήτρια καὶ ὀργανώτρια τοῦ φεστιβάλ. Μιλάει ἑλληνικά, ἔρχεται τακτικὰ στὴν Ἑλλάδα καὶ τῆς ἀρέσουν τὸ κρασί, ἡ ἑλληνικὴ κουζίνα καὶ ἡ ἑλληνικὴ νοοτρο- πία. Τὸ ὄνομα τῆς σχολῆς χοροῦ ποὺ διατηρεῖ εἶναι «ΚΕΦΙ» καὶ πραγματικὰ χορεύουν μὲ κέφι. Μοῦ ἔκανε ἐπίσης ἐντύπωση, ποῦ βρῆκε ὅλες αὐτὲς τὶς κασέτες μὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς χοροὺς ἀπὸ τὴν Κρή- τη μέχρι τὴν Μακεδονία, ἀκόμη καὶ ποντιακούς. Σὲ ἐρώτησή μου γιατί τῆς κίνησαν τὸ ἐνδιαφέρον αὐτοὶ οἱ χοροί, μοῦ ἀπήντησε ὅτι πρὶν μερικὰ χρό- νια παρακολούθησε στὸ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν λαϊ- κοὺς χοροὺς καὶ ἔκτοτε ἐνθουσιάστηκε. Καὶ νὰ φα- ντασθῆτε ὅτι τὶς ἐνδυμασίες τὶς πληρώνουν οἱ κο- πέλλες, πουλώντας στὸ φεστιβὰλ τοῦ πανεπιστημί- ου προσωπικὰ ἀντικείμενα ποὺ δὲν χρειάζονται. Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ παραπάνω μπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε τί διδάσκονται τὰ δικά μας παιδιὰ στὰ δικά μας σχολεῖα. Καὶ κάτι ἀκόμα. Σὲ ἕνα πανεπι- στήμιο στὸ Τόκυο ὑπάρχουν τρεῖς καθηγητὲς Τοῦρκοι ὑπήκοοι, οἱ ὁποῖοι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν γλῶσσα τους διδάσκουν καὶ γιὰ τὸν πολιτισμό τους. Ἐμεῖς ὅμως τίποτε. Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνα πόστερ τῆς Ὀλυ- μπιάδας 2004 στὴν Ἰαπωνία καὶ ἐὰν τοὺς ρωτήσε- τε, γνωρίζουν περισσότερα γιὰ τοὺς μεθεπόμενους Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες ποὺ θὰ γίνουν στὴν Κίνα, παρὰ γιὰ φέτος ποὺ θὰ γίνουν στὴν Ἑλλάδα. Θὰ ἤθελα οἱ ἁρμόδιοι νὰ κάνουν καλύτερα τὴν δου- μιλοῦσαν μιὰ κοινὴ γλῶσσα, κατανοητὴ ἀπ’ ὅλους. •Ὅτι ἡ σύνθεση τεσσάρων κι ἡ ἀπόδοση πολλῶν ἐννοιῶν σὲ μιὰ λέξη προϋποθέτει ὑψηλὸ πο- λιτισμὸ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη (δεκάδες χιλιάδες χρόνια π.X., ἀπροσδιόριστες ἀκόμα) ποὺ συνετέθη- σαν οἱ λέξεις. •Ὅτι οἱ ὀνομασίες «Πελασγία» καὶ «Πελασγοὶ» πρέπει νὰ ἦταν ἀντίστοιχες τῶν σημερινῶν «Ἑλλὰς» καὶ «Ἕλληνες» καὶ καθώριζαν τὴ χώρα καὶ τὸ λαό της (ἔθνος). Ἐρωτῶ ἑπομένως ποιούς ὠφελοῦν οἱ τεράστιες προσπάθειες ἀποδείξεως τοῦ ἀντιθέτου ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς κύκλους τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τῶν συνοδοιπόρων τους Ρωμιῶν; Πῶς μποροῦν ἀνενό- χλητοι ν’ ἀνατρέφουν μὲ τέτοια προϊόντα γενεὲς ἐπὶ γενεῶν καὶ νὰ ἐμποδίζουν μὲ κάθε τρόπο τὴν ἔρευνα στὴν Ἑλλάδα. Μετὰ τιμῆς Νικηφόρος Πολίτης Heswall, Ἀγλία 1. H.Τσατσόμοιρος, «Ἱστορία Γενέσεως τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας», ἐκδ.Δαυλός, 1991, β´ ἔκδ. 2004. 2. A. Γαζῆς, «Λεξικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης», ἔκδοσις Βιέννης 1835.