ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
267ΜΑΡΤΙΟΣ 2004
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- "Συρρικνωμένοι" κατά 2.100% οι αριθμοί των χρονολογιών στο "Πάριον Μάρμαρον"; — ΚΑΛΑΜΠΑΛΙΚΗΣ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
«Ἕνας περίεργος κωδικός»: 21,21174
Τὸ 1627 μ.X. βρέθηκε στὴν νῆσο Πάρο θραῦσμα μαρμάρου, στὸ ὁποῖο ἀνα-
γράφονται γεγονότα καὶ χρονολογίες τοῦ ἑλληνικοῦ παρελθόντος ἀπὸ τοῦ
ἔτους 1.318 μέχρι τοῦ ἔτους 91 πρὸ τῆς ἐγχαράξεως τοῦ μαρμάρου, ποὺ θε-
ωρεῖται ὅτι κατεσκευάσθη τὸ 264 π.X. Ἀλλὰ σὲ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ γραπτὰ
μνημονεύονται χρονολογίες γεγονότων τοῦ ἀπωτάτου ἑλληνικοῦ παρελθόντος
κατὰ πολλὲς χιλιετίες πιὸ μακρινές. Δὲν εἶναι γνωστό, ποιός ἐπενόησε τὸ Πάριο
Μάρμαρο (ΠΜ), οὔτε ἀπὸ ποῦ ἐλήφθησαν οἱ σχετικὲς πληροφορίες. Μετὰ τὴν με-
λέτη τοῦ ΠΜ ἀπὸ ξένους ἀρχαιολόγους ἐπεκράτησε διεθνῶς ἡ ἄποψη, ὅτι ὁ Ἑλλη-
νικὸς Πολιτισμὸς ἀρχίζει τὴν 2α χιλιετία π.X. Ἔτσι ὁ Ἑλληνισμὸς ἀπεκόπη ἀπὸ
τὶς πανάρχαιες χρονικὲς ρίζες του. Βάσει ἀστρονομικῶν στοιχείων ἀρχαίων γρα-
πτῶν ἐπεσημάναμε τὸν κωδικό, μὲ τὸν ὁποῖο ὁ ἄγνωστος ἐμπνευστὴς τοῦ ΠΜ συ-
νέπτυξε τὴν ἑλληνικὴ παναρχαιότητα καὶ ἀποκωδικοποιήσαμε τὶς ἐγχάρακτες
χρονολογίες του. Ἡ ἀρχαιοτέρα ἐξ αὐτῶν εἶναι ἡ ἐποχὴ τοῦ πρώτου βασιλέως τῶν
Ἀθηνῶν Κέκροπος, ἡ ὁποία ἀνάγεται στὴν 28,2 (±0,5) χιλιετία π.X., ἐνῷ κατὰ τὸ
ΠΜ τοῦτο συνέβη μόλις τὸ 1.582 π.X.
Τὸ «Πάριον Μάρμαρον»1ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο θραύσματα μαρμάρου, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἕνα
ἀνευρέθη στὴν νῆσο Πάρο τὸ 1627 μ.X., καὶ μετεφέρθη ἀπὸ Ἄγγλο εὐγενῆ στὴν πατρίδα του, ἀπὸ
τότε δὲ εὑρίσκεται στὸ μουσεῖο Αshmoleanτῆς Ὀξφόρδης. Στὸ θραῦσμα τοῦτο ἀναγράφονται ἐπι-
γραμματικῶς 79 γεγονότα μὲ τὶς ἀντίστοιχες χρονολογίες, ποὺ καλύπτουν χρονικὴ περίοδο 1.227
ἐτῶν, ἀπὸ τοῦ πρώτου βασιλέως τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ Κέκροπος (1.582 π.X. κατὰ τὸ ΠΜ), μέχρι τοῦ
ἄρχοντος Ἀθηνῶν Καλλιστράτου, τὸ 355 π.X. Στὸ ἄλλο θραῦσμα τοῦ μαρμάρου ποὺ ἀπεκαλύφθη
ἀργότερα στὴν Πάρο καὶ εὑρίσκεται στὸ ἐκεῖ ἀρχαιολογικὸ μουσεῖο, ἀναγράφονται 27 χρονολο-
γίες μὲ γεγονότα ποὺ καλύπτουν συνολικὸ διάστημα 37 ἐτῶν, ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ Φιλίππου καὶ
τῆς ἐνάρξεως τῆς βασιλείας τοῦ Ἀλεξάνδρου (336 π.X.) ἐπὶ ἄρχοντος Ἀθηνῶν Πυθοδήλου, μέχρι
τοῦ ἄρχοντος Ἀθηνῶν Εὐκτήμονος (299 π.X.).
Δὲν ἀναγράφεται ποιός κατεσκεύασε τὸ ΠΜ, οὔτε διευκρινίζεται ἀπὸ ποῦ πῆρε τὶς πληρο-
φορίες καὶ πῶς ὑπελόγισε τὶς χρονολογίες ποὺ ἐλάξευσε στὸ μάρμαρο ὁ ἄγνωστος ἀρχαῖος ἱστο-
ρικός. Θεωρεῖται ὅμως βέβαιο, ὅτι ἡ ἐγχάραξη ἔγινε τὸ 264 π.X. καὶ ὡς ἐκ τούτου γιὰ νὰ ἀνα-
γάγωμε τὰ ἀναγραφόμενα ἔτη τοῦ ΠΜ σὲ ἔτη πρὸ Χριστοῦ πρέπει νὰ προσθέσωμε σὲ αὐτὰ τὸν
ἀριθμὸ 264.
Σὲ προηγουμένη ἐργασία μας περὶ τοῦ ΠΜ1εἴχαμε παραθέσει μόνον 24 ἀπὸ τὶς 79 ἀναγραφὲς
τοῦ πρώτου («A») θραύσματος τοῦ ΠΜ καὶ 11 ἀπὸ τὶς 27 ἀναγραφὲς τοῦ δευτέρου («B») θραύ-
σματος, ποὺ μᾶς εἶχαν δοθῆ ἀπὸ ἔντυπο ἰδιωτικῆς συλλογῆς, τὸ ὁποῖο ἔφερε τὸν χειρόγραφο τίτ-
λο «“ΠΑΡΙΟΝ MAPMAPON”, ΒΕΡΟΛΙΝΟΝ 1904». Κατωτέρω παραθέτομε ἄλλες 17 ἀναγραφὲς
τοῦ «A» θραύσματος τοῦ μαρμάρου, μέχρι τῆς γεννήσεως τοῦ Ὁμήρου, διότι εἶναι χρήσιμες στὴν