17554 ΔΑΥΛΟΣ/268, Ἀπρίλιος 2004 ἩΛερναία Ὕδρα τῶν ἐκτροπῶν ἀπὸ τὴν ὀρθὴ Πολιτεία Κύριε διευθυντά, Τὰ ἄρθρα σας γιὰ τὶς «Χαώδεις διαφορὲς μεταξὺ Δημοκρατίας καὶ Κοινοβουλευτισμοῦ» καὶ γιὰ τοὺς «Ἄμισθους Ἀρχαιοέλληνες πολιτικοὺς» σὲ σύγκρι- ση μὲ τοὺς σημερινοὺς ἐπαγγελματίες τῆς Πολιτικῆς μοῦ ἔφεραν στὸ νοῦ τὸν μῦθο τοῦ Ἡρακλῆ τῆς Λερ- ναίας Ὕδρας. Ὁ μῦθος ἔχει ἐξηγηθῆ ἀπὸ πολλούς. Ἀλλὰ ἡ Λερναία Ὕδρα κατὰ τὴ δική μου ἄποψη εἶναι ὅ,τι καταπολεμεῖ τὴ Δημοκρατία, ὅταν φέρῃ τὸ ὄνομα αὐτὸ χωρὶς νὰ εἶναι στὴν πραγματικότητα. ἩΛερναία Ὕδρα εἶναι πολυκέφαλο ἀσπόνδυλο τέρας. Ἐγκέφαλός της εἶναι συνήθως κάποιος ποὺ φαίνεται ὅτι κυβερνᾷ δημοκρατικά. Ὅμως αὐτὸ εἶναι φύσει ἀδύνατον, ἀφοῦ δὲν ἔχει τὴν ὀρθὴ παι- δεία. Ἀπούσης τῆς ὀρθῆς παιδείας, μὲ ὑπερτροφικὴ δοξομανία χρησιμοποιεῖ θεμικὰ καὶ ἀθέμιτα μέσα, γιὰ νὰ πετύχῃ μόνο προσωπικούς, ὄχι κοινοὺς σκο- πούς. Μέχρι νὰ συναντήσῃ τὸν Ἡρακλῆ του... Ἡ ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι κατάσπαρτη ἀπὸ ἀγῶνες ὅπως ἐκεῖνος μεταξὺ Ἡρακλῆ καὶ Λερ- ναίας Ὕδρας. Τὰ πολλὰ κεφάλια παίρνουν ἐντολὲς ἢ πληροφορίες ἀπὸ τὸν ἐγκέφαλο καί, χωρὶς νὰ σκέ- πτωνται, ἀκολουθοῦν τυφλὰ τὸ σῶμα. Τὸ ὄνομα ὕδρα ὑπονοεῖ τὴν «ὑγρὴ» κατάσταση τοῦ τέρατος, ποὺ παίρνει τὸ σχῆμα τοῦ δοχείου στὸ ὁποῖο μπαί- νει. Ἀλληγορεῖ δὲ τὰ ἑκάστοτε συμφέροντα τοῦ ἑνὸς ἐγκεφάλου, ποὺ ὁδηγεῖ τὰ ὑπόλοιπα κεφάλια σὲ κα- τευθύνσεις ποὺ ἐξυπηρετοῦν τὰ συμφέροντά του. Ὁ Ἡρακλῆς, ποὺ κλήθηκε νὰ ἐξοντώσῃ τὸ πολυκέφα- λο τέρας, χρειάστηκε βοηθό. Ὁβοηθός του σύμφω- να μὲ τὸν μῦθο ἦταν ὁ Ἰόλαος. Καταφανὲς ὅτι τὸ τέ- ρας τῆς μάζας-Ὕδρας, ποὺ εἶναι τὸ πλῆθος, πρέπει νὰ τὸ πολεμήσῃ ὁ ἴδιος ὁ δῆμος, ὁ λαός. Πιστεύω ὅτι αὐτὸ συνέβη μετὰ τὸν μεγάλο πόλεμο μεταξὺ Κρόνου καὶ Δία (βλ. Ἠλίας Τσατσόμοιρος, «Ἱστορία Γενέ- σεως τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας», ἐκδ. «Δαυλὸς» 1991, β´ ἔκδοση 2004), στὸν ὁποῖο ὑπερίσχυσαν οἱ «δῖοι» (ὀπαδοὶ τοῦ Διός), οἱ σκεπτόμενοι ἄνθρωποι. Ὁ μῦθος διηγεῖται ὅτι ὁ Ἰόλαος μετὰ τὴν ἀποκοπὴ κά- θε κεφαλῆς μὲ ἀναμμένη δάδα καυτηρίαζε τὸ ἀκέ- φαλο σῶμα, ἀλλιῶς στὴν θέση κάθε κομμένης κε- φαλῆς φύτρωναν δύο. Ἡ δάδα ποὺ καυτηριάζει τὰ ἀκέφαλα σώματα πρέπει νὰ εἶναι ἡ σωστὴ παιδεία, ποὺ τόσο ἀγωνίζονταν ὁΣωκράτης, ὁ Πλάτων καὶ ὁ Ἀριστοτέλης νὰ ἐμπεδώσουν στοὺς Ἀθηναίους πο- λίτες καὶ σὲ ὅσους ἄλλους ἐπισκέπτονταν τὴν Ἀθή- να. Ὅμως ἡ Λερναία Ὕδρα σὲ κάθε στάση ἀντι- τάσσει ἀντίσταση, σὲ κάθε δράση ἀντίδραση. Γι’ αὐτὸ χρειάζεται συνεχὴς ἐπαγρύπνηση καὶ ἐφαρ- μογὴ τοῦ Ἡρακλείτειου νόμου «πόλεμος πατὴρ πά- ντων». Μὲ τιμή Ἰαπετὸς Φιωτοδημητράκης Νέα Ὑόρκη Ἐσκεμμένη ἐξάλειψη τῆς ὁμογενειακῆς παιδείας στὶς ΗΠΑ Κύριε διευθυντά, Ἐπανέρχομαι σὲ ἕνα κατὰ τὴ γνώμη μου μεῖζον θέμα, τὸ ὁποῖο ὄχι μόνο δὲν ὑποχωρεῖ, ἀλλὰ λαμ- βάνει ἀνησυχητικὲς διαστάσεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέ- μα τοῦ ἐπερχομένου ἀφελληνισμοῦ τῆς ὁμογένειας. Τὶς 2-3 τελευταῖες δεκαετίες, ἀρχῆς γενομένης τὸ 1970, ἡ Ἑλληνικὴ Παιδεία καὶ Γλῶσσα κατολι- σθαίνουν ἀπὸ τὴν κορυφὴ τῆς δόξας στὴν ἀνυ- παρξία. Τὸ ἀποτέλεσμα:νὰ ἀντιμετωπίζῃ σήμερα ἡ ὁμογένεια ἔνα σοβαρώτατο πρόβλημα. Οἱ θρη- σκευτικοί μας ταγοὶ δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία. ἩἈρχιεπισκοπὴ ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτὸ δείχνει ὄχι μόνο πλήρη ἀδιαφορία, ἀλλὰ καὶ ἀπροκάλυπτη περιφρόνηση. Ἡ ἐσκεμμένη ὑπο- στὴν Ἐκκλησία, νὰ διαχωρίσουν τὰ τῆς Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας, αὐτὸς ποὺ δὲν ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ καταραμένο ἐκεῖνο «πολιτικὸ κόστος», ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου πολλὰ ὑποφέρει ἡ χώρα μας, καὶ ποὺ κανεὶς δυ- στυχῶς πολιτικὸς δὲν τολμᾷ ποτὲ νὰ τὸ περιφρονήσῃ: Ἂς γίνῃ ἐπὶ τέλους τὸ πρῶτο βῆμα αὐτὴν τὴν ὥρα, ποὺ ἑτοιμαζόμαστε νὰ τελέσουμε στὴ χώρα μας τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες τοῦ 2004 καὶ ἂς τολμήσουμε νὰ καταγγείλουμε στὴν τελετὴ τῶν ἐγκαινίων ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς ὄχι μόνο ἐξαφάνισε διὰ τῆς βίας ἐπὶ 1.600 χρό- νια τὸν ὑπέροχο ἑλληνικὸ θεσμὸ τῶν Ὀλυμπιάδων, ἀλλὰ καὶ σήμερα τὰ ἱερά του κείμενα περιέχουν θέσεις καὶ ἰδέες μετωπικὰ ἐχθρικὲς κατὰ τοῦ Ὀλυμπισμοῦ. Στὰ ἐγκαίνια, κατὰ τὰ ὁποῖα θὰ θέλουν ἀσφαλῶς οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας νὰ μποῦν στὸ Στάδιο γιὰ νὰ τελέσουν τὸν «Ἁγιασμό» τους καὶ νὰ δώσουν τὶς εὐχές τους καὶ τὶς εὐλογίες τους, στοὺς ἀγῶνες ποὺ οἱ ἴδιοι οἱ Πατέρες τῆς χριστιανικῆς θρησκείας ἐμίση- σαν καὶ κατασυκοφάντησαν, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ μὴν ὑπάρχῃ τίποτα πιὰ ποὺ νὰ θυμίζῃ τὸ «μίασμα» τῶν ἑλληνικῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθίμων τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας καὶ τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πνεύματος; Μὲ τιμή Κώστας Σπανὸς Φιλιατρὰ Μεσσηνίας