Τουλάχιστον τέσσερα γνήσια ἀλλὰ καὶ κάποια ἄλλα ἑτεροθαλῆ Τὸ δόγμα τῆς «ἀειπαρθένου Μαρίας» δημιουργήθηκε ἀπὸ τὶς ἱερὲς συ- νόδους μετὰ τὸν 5ο μ.X. αἰῶνα, ὅταν παρουσιάσθηκε ἡ ἀνάγκη νὰ προ- σηλυτισθοῦν καὶ οἱ γυναῖκες στὴν θρησκεία, ποὺ μέχρι ἐκείνη τὴν ἐποχὴ παρουσιαζόταν σὰν καθαυτὸ ἀνδροκρατούμενη. Μέχρι τότε ἦταν σὲ ὅλους πασίδηλο καὶ ἀποδεκτὸ πὼς ὁ Ἰησοῦς δὲν ἦταν ὁ μοναδικὸς υἱὸς τῆς Μαρίας, ἀλλὰ εἶχε κι ἄλλους ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφές. Τὸ παρὸν ἄρθρο παρου- σιάζει ὅλα τὰ διασωθέντα τεκμήρια ποὺ ἀναδεικνύουν αὐτὴν τὴν ἄγνωστη σή- μερα ἀλλὰ ἐνδιαφέρουσα διάσταση τῆς οἰκογένειας τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ Ἑβραῖος ἱστορικὸς Φλάβιος Ἰώσηπος, ποὺ κάλυψε ἱστοριογραφικὰ ὅλη τὴν ἱστορικὴ περίοδο τῶν Ἑβραίων ἀπὸ τὸν Ἀβραὰμ μέχρι καὶ τὴν ἐποχή του, ἀναφέρεται στὸ κίνημα τοῦ Ἰησοῦ ἀλλὰ σὲ μιὰ μεταγενέστερη ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποία καταδικάστηκε ὁ ἀδελφός του. Λέει λοιπὸν σ’ ἐκεῖνο τὸ ἀπόσπασμα: «διὰ τὸ τεθνάναι μὲν Φῆστον, Ἀλβῖνον δ’ ἔτι κατὰ τὴν ὁδὸν ὑπάρχειν, καθίζει συνέδριον κριτῶν καὶ παραγαγὼν εἰς αὐτὸ τὸν ἀδελφὸν Ἰησοῦ τοῦ λεγομένου Χριστοῦ, Ἰάκωβος ὄνομα αὐτῷ, καί τινας ἑτέρους, ὡς παρανομησάντων κατη- γορίαν ποιησάμενος»(Ἰώσηπος, «Ἰουδαϊκὴ Ἀρχαιολογία», βιβλ. 20, 200, 2-5). Τὸ πιὸ πάνω ἀπόσπασμα ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἀπὸ τὸν Ὠριγένη στὸ ἔργο του «Κατὰ Κέλσου», ὅπου λέει ὅτι:«ταῦτα συμβεβηκέναι τοῖς Ἰουδαίοις κατ’ ἐκδίκησιν Ἰακώβου τοῦ δικαίου, ὃς ἦν ἀδελφὸς Ἰησοῦ τοῦ λεγομένου Χριστοῦ, ἐπειδήπερ δικαιότατον αὐτὸν ὄντα ἀπέκτειναν» (βιβλ. 1, 47, 14-17). Οἱ «Πράξεις τοῦ Ἰωάννου» ἐπίσης ἀναφέ- ρονται σὲ ἐπιστολὴ μερικῶν Ἑβραίων τῆς Ρώμης πρὸς τὸνΔομετιανό, στὴν ὁποία σαφῶς γίνεται λόγος γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς τοῦ Ἰησοῦ, οἱ ὁποῖοι, ὅπως καὶ ὁ ἴδιος ὁ Ἰη- σοῦς καθὼς καὶ οἱ γονεῖς του καὶ ὁλόκληρη ἡ γενιά του, εἶναι Ἑβραῖοι: «υἱὸν δὲ θεοῦ καταγγέλλουσιν ἄνθρωπον ἐξ ἡμῶν αὐτῶν γεννηθέντα ὀνόματι Ἰησοῦν, οὗ οἱ γονεῖς καὶ οἱ ἀδελφοὶ καὶ πᾶσα ἡ γενεὰ ἐξ Ἑβραίων ἐξήρτηται» (3, 12-14). Οἱ ἀδελφοὶ τοῦ Ἰησοῦ μέσα ἀπὸ τὰ Εὐαγγέλια Τὸ ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶχε ἀδελφοὺς μᾶς τὸ ἀποκαλύπτουν καὶ οἱ εὐαγγελιστές. Ὁ Μᾶρκος γιὰ παράδειγμα ἐμφανίζει τὸν Ἰησοῦ νὰ διδάσκῃ στὴν ἰδιαιτέρα του πατρίδα, καὶ συ- μπατριῶτες του νὰ τὸν εἰρωνεύωνται λέγοντας:«οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τέκτων, ο υἱὸς τῆς Μαρίας, ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου καὶ Ἰωσῆ καὶ Ἰούδα καὶ Σίμωνος; καὶ οὐκ εἰσὶν αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ ὧδε πρὸς ἡμᾶς;»(6.3).