ΑΘΗΝΑ 2004: Η «ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΡΗ•Η» Τὸ ἄκρον ἄωτον τοῦ πολιτικοῦ παραδόξου, τοῦ ἰδεολογικοῦ παραδόξου καὶ τοῦ ἱστο- ρικοῦ παραδόξου: •Οἱ χριστιανοὶ «σταυροφόροι» μαζεύτηκαν ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς Γῆς στὴν «Ἀθήνα 2004» καὶ πάνοπλοι περιμένουν τοὺς «σατανᾶδες» τοῦ «Ἀπόλυτου Κακοῦ» (ὅπως τοὺς ὀνομάζει ὁ ἐκφραστὴς τῶν «σταυροφόρων» κ. Τζὼρτζ Μπούς), γιὰ νὰ τοὺς ἐξοντώσουν, ἐνῷ τοὺς κατακρεουργοῦν ἐδῶ καὶ τρία χρόνια στὸ Ἀφγανιστὰν καὶ τὸ Ἰράκ. •Οἱ «μάρτυρες τοῦ Ἀλλὰχ» ἀναμένονται, ἂν δὲν ἔχουν ἤδη μαζευτῆ, κι αὐτοὶ στὴν «Ἀθήνα 2004», περιζωσμένοι μὲ δυναμίτες, γιὰ νὰ τινάξουν στὸν ἀέρα τοὺς «ἀπίστους» καὶ νὰ ἐγκαταστήσουν ὡς «Ἀπόλυτο Καλὸ» τὴ σημαία τοῦ Ἰσλὰμ στὴ Ντάουνινγκ Στρὴτ 10 (ὅπως διαβεβαιώνει ὁ ἐκφραστής τους ἐκπρόσωπος τῆς Ἀλ Κάιντα στὴν Εὐρώπη σεΐχης Ὀμὰρ Μπάκρη), ἐνῷ κατακρεουργοῦν τοὺς Ἱσπανοὺς «σταυροφόρους» στὴ Μαδρίτη. •Καὶ οἱ ἀθλητὲς ὅλων τῶν κρατῶν τῶν χριστιανῶν καὶ τῶν μουσουλμάνων –μὲ φαρ- δειὰ-πλατειὰ τὴν ὑπογραφή τους στὴν Ὀλυμπιακὴ Ἐκεχειρία –συγκεντρώνονται στὴν «Ἀθήνα 2004» γιὰ νὰ ἀγωνιστοῦν, τὴν ὁποία ἀκριβῶς χριστιανοὶ καὶ μουσουλμᾶνοι ἔχουν μεταβάλει σὲ βόμβα μὲ πυροκροτητὲς τοὺς ἴδιους τοὺς χριστιανικοὺς - μουσουλ- μανικοὺς ἑαυτούς τους, πανέτοιμοι ἀμφότεροι νὰ τὴν πυροδοτήσουν καὶ νὰ ἀνατινάξουν τὴν Ὀλυμπιάδα σὲ συντρίμμια. *** Εἴχαμε παρατηρήσει τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2001: “ Δὲν ὑπάρχει οὔτε νοεῖται παγκοσμιοποίηση «ἀμερικανική», ίσλαμι- στικὴ «σιωνιστική» καὶ ὅπως ἀλλιῶς τὴν ὀνειρεύονται. Τὸ ὄνειρό τους αὐτὸ θὰ μείνῃ ἐσαεὶ «θερινῆς νυκτὸς» (τὰ πρῶτα ἀνυπέρβλητα ἀδιέξοδά τους καὶ ἡ προϊοῦσα ἀποσύνθεση τῆς ἀποτυγχάνουσας «Ἀπόπειρας Πλανηταρχίας» ἄρχισαν νὰ συνετίζουν καὶ τοὺς ἴδιους). Ὑπάρχει ὅμως κάτι ποὺ δὲν εἶναι ἁπλῶς ἐπιδίωξη, εἶναι πανίσχυρη σημερινὴ παγκόσμια πραγματικότητα. Ὑπάρχει ἡ ἐπερχόμενη ἑλληνοποίηση τοῦ κόσμου,ὑπάρχει ἡ ραγδαία ὁμο- γενοποίηση τῆς ἀνθρωπότητας στὸ σκέπτεσθαι καὶ στὸ ζῆν, στὸ ἑλληνικὸ σκέπτεσθαι καὶ ζῆν. Ἕνα καὶ μόνο στοιχεῖο τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ, πού, μόλις ἀπέκτησε παγκόσμια ἀποδοχή, ἕνωσε τὸν πλανήτη, οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες, ἀρκεῖ νὰ ἐπικαλεσθοῦμε, γιὰ νὰ κατανοηθῇ ὅτι ἡ παγκοσμιοποίηση γίνεται πρακτικὰ ἐφικτή, μόνον ἂν τὸ ἀνθρώπινο εἶδος λειτουργήσῃ ἑλλη- νικά. Ὅσοι δὲν βλέπουν τὴν ἑλληνοποίηση τοῦ σημερινοῦ Κόσμου ἐθελο- τυφλοῦν. Κι ὅσοι τὴν ὑποβαθμίζουν ἢ ἀντιτάσσονται σ’ αὐτὴν (κυρίως νο- θεύοντάς την μὲ τὴν ἐξουσιαστικότητα τῆς θεοκρατίας, τῆς «πίστης», τοῦ ἰδεολογικοῦ δόγματος, τῆς μεταφυσικῆς, μὲ μιὰ λέξη τῆς ἀσιατικῆς Ἀ-λο- γίας) αὐτοκτονοῦν ἱστορικά. («Δαυλός», τ. 238, Ὀκτώβριος 2001, σ. 15249.) ” Καὶ ἕνα μῆνα ἀργότερα, τὸ Νοέμβριο τοῦ 2001: “ Καὶ εὐαγγελίζεται ὁ «σταυροφόρος», καίοντας τὸν «ἰσλαμιστή», τὸν ἐπίγειο παράδεισό του, τὴν Πλανηταρχία του· καὶ λιγώνεται ὁ «ἰσλαμιστής»,