ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
36ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1984
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Δύο εποχές — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
Κυδαθηναίων 29, Πλάκα, ᾿Αθήνα (105 58)
Τηλέφωνα: 3223957 ἡ 9813655.
ο ᾿
Τὰ γραφεῖα τοῦ Περιοδικοῦ λειτουργοῦν
πρωϊνὲς ὧρες 9.30-13.30, καθημερινά.
Ἐκδότης -- Διευθυντής:
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 1. ΛΑΜΠΡΟΥ
᾿Αχιλλέως - Μουσῶν 51, Π. Φάληρο.
Ὑπεύθυνοι Τυπογραφείου
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΠΑΜΠΑΗΣ --Π.ΜΠΑΡΜΠΗΣ
Γερανίου 24, ᾿Αθήνα.
Τιμὴ τεύχ. δρχ. 120 - Ἐτήσια συνδρομὴ
δρχ. 1.500 - Ὀργανισμῶν δρχ. 2.000 -
Φοιτητῶν δρχ. 500 - Ἐξωτερικοῦ δολ. 50
- Διαφημίσεις δὲν δημοσιεύονται.
Τὰ χειρόγραφα συνεργασιῶν δὲν ἐπιστρέφονται.
᾿ Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση ἄρθρων
᾿ τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀναφέ-
ρεται ρητὰ ἡ πηγή τους.
ο
Ὅλες οἱ συνεργασίες, τὰ βιβλία καὶ
τὰ ταχυδρομικὰ ἤ τραπεζικὰ ἐμβά-
σµατα στὴ διεύθυνση: Δημ. Λάμπρου,
Μουσῶν 51 Π. Φάληρο, ᾿Αθήνα (115 62)
ΤΟΜΟΣ Γ᾽ ο 36 ο ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 84
Δύο ἐποχὲς
Σὲ τί διαφέρει ἡ ἐποχὴ ποὺ ἔζησε ὁ Γε-
ώρλιος Γεμιστὸς ἤ Πλήθων, δηλαδὴ τὰ τὲ-
λευταῖα χρόνια τοῦ Μεσαίωνα, ἀπὸ τὴ ση-
µερινή, Ἔ, σὲ τίποτα, ἂν τὶς συγκρίνουμε
ἀπὸ τὴ σκοπιὰ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀ-
λήθειας. ᾽Απὸ τὴ μιὰ μεριὰ ἕνας πανίσχυ-
ρος δογματικὸς κόσμος μὲ πολύχρονη ἑ-
ὁραίωση καὶ «καθιέρωση» διατηρεῖ τὴν ᾱ-
πόλυτη κυριαρχία στὸ πνευματικὸ πεδίο.
Ἡ ἀναζήτηση, ἡ ἐλεύθερη ἔρευνα, ὁ ἔλεγ-
χος, ἡ κριτικὴ --- τὰ εἰδοποιὰ αὐτὰ γνωρί-
σµατα τῆς ἑλληνικότητας -- ἔχουν προ-
πολλοῦ ὄχι ἁπλῶς ἐγκαταλειφθῆ καὶ ρι-
φθῆ εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐξώτερον, ἀλλὰ καὶ θὰ
ἦταν ἀδιανότητο κι ἐξωφρενικὸ νὰ ἐπιχει-
ρήση κανεὶς νὰ τὰ ἀναστήση. ᾿Απὸ τὴν ἄλ-
λη μεριὰ μιὰ ἐκτοπλασματικὴ ἐξουσία, ἐν-
τελῶς ἀποκομμένη ἀπὸ τὴν κοινότητα τῆς
ὁποίας ὑποτίθεται ὅτι ἄρχει, τερατώδης κι
ἐγκληματικὴ ὅπως κάθε διάστροφη κατά-
σταση, ἐφαρμόζει τὴν ἐξοντωτικὴ λαβή
της σ᾽ ὅλο τὸν κόσµο καὶ καταπνίγει ὅ,τι
ὑγιὲς ἤ ἀξιοκρατικὸ θὰ μποροῦσε ν᾿ ἆνα-
πτυχθή. Τὸ ζευγάρι Δόγμα - Ἐξουσία, τὸ
δικέφαλο αὐτὸ τερατογέννηµα τῆς ἀνθρώ-
πινης παράνοιας, ποὺ ζῆ ἑνόσω παραμένει
ἑνωμένο καὶ πεθαίνει μόλις διασπασθῆ, ἆ-
πλώνει τὰ πλὀκάμια του σ᾽ ᾽Ανατολὴ καὶ
Δύση καὶ σφραγίζει μὲ τὸν ἀνεξίτηλο ρύπο
του τὸν ἀνθρώπινο πολιτισμό.
Δὲν θ᾽ ἀποτελοῦσε σοβαρὴ ἔνσταση τυ-
χὸν παρατήρηση ὅτι ὁ τότε δογματισμὸς
ἦταν, ὡς θρησκευτικός, βαρύτερος καὶ
καταστρεπτικώτερος γιὰ τὴν ἀλήθεια σὲ
σύγκριση μὲ τὸν σημερινὸ πολιτικοκοινω-
νικό, κυρίως, δογµατισµό. Γιατί, ὅπως τὸ
θρησκευτικό, ἔτσι καὶ τὸ πολιτικοκοινω-
νικὸ δόγμα -- κατ᾽ οὐσίαν ἀμφότερα εἶναι
ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα --- δὲν ἀφήνει καμ-
μιὰ πτυχὴ τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, ἀτομι-
κῆς ἢ ὁμαδικῆς, ἀκόμη καὶ τὴν πιὸ ἀσή-
µαντη ἤ προσωπική, ποὺ νὰ μὴν ἐπιχειρή-
ση νὰ τὴ ἁπλωόη, νὰ τὴν διαστρέψη, νὰ
τὴν παραχαράξη. ᾿Απλῆ παρατηρικότητα
ἀρκεῖ, γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώση κανεὶς ὅτι ὁ ση-
μερινὸς µαζάνθρωπος - θύμα τοῦ πολιτι-
κοκοινωνικοῦ , δογματισμοῦ, ποὺ ἀλλο-
τριώνει καὶ διαστρεβλώνει ἢ διαστρέφει