ΔΑΥΛΟΣ/270, Ἰούνιος 2004 17723 ἀρχαῖοι Ἕλληνες πίστευαν στὸν Σατανᾶ. Καὶ μάλιστα δη- μοσιεύει μία φωτογραφία ἀπὸ ἕνα ἀρχαῖο ἀγγεῖο, ὅπου πα- ρουσιάζει τὸν Πάνα ὡς Σατανᾶ! Θὰ ἤθελα νὰ σημειώσω πὼς ὁ Σατανᾶς ἦταν ὁ Σὲθ τῶν Αἰγυπτίων. Μετὰ τὸν πῆραν οἱ Ἑβραῖοι καὶ τὸν ἔκαναν Σε- ϊτάν, μετὰ οἱ χριστιανοὶ καὶ τὸν ἔκαναν Σατανᾶ, γιὰ νὰ φο- βερίζουν δούλους, γυναῖκες καὶ κάθε ἄλλον. Ἐπίσης ὁ ἐν λόγῳ ὑμνητὴς τοῦ ἰδεολογήματος τοῦ «Ἑλληνοχριστιανι- σμοῦ» λέει ὅτι οἱ Ἕλληνες ὑπῆρξαν καὶ σατανιστές. Τὰ συ- μπεράσματα δικά σας. Ὁ ἴδιος σὲ ἐκπομπή του εἶπε πὼς ὁ Ἀβραὰμ λεγόταν Ἄβραμος καὶ ὁ Ἰακὼβ Ἰάκωβος, καὶ ὑπο- νοοῦσε πὼς μπορεῖ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἦταν Ἕλληνες. Ἐπίσης εἶπε ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπορρίπτουν οἱ Ἕλληνες τὴν θεόπνευστη Παλαιὰ Διαθήκη, γιατὶ αὐτὴ διέσωσε τὸ ἱστο- ρικὸ πρόσωπο τοῦ M. Ἀλεξάνδρου, ἀλλιῶς μπορεῖ «νὰ χα- νότανε». Αἰδὼς Ἀργεῖοι! Μὲ τιμή Νικόλαος Καψαλίδης Καβάλα Ἡ ἄγνωστη τεχνολογία στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Ἀφορμὴ γιὰ αὐτὸ τὸ γράμμα πῆρα τόσο ἀπὸ τὸ βιβλίο ποὺ ἐκδώσατε μὲ τίτλο «Ἡ τεχνολογία τῶν Θεῶν» ὅσο καὶ ἀπὸ τὰ τεύχη σου ποὺ ἔχουν θέμα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν χρήση τοῦ τσιμέντου στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἂς ξεκινήσουμε ἀπὸ τὸ περιοδικό. Ὅπως πολὺ σωστὰ ἐπισημαίνεται, τὰ μακρὰ τείχη τῶν Ἀθηνῶν ἦταν κατὰ 90% κατασκευασμένα ἀπὸ σκυρόδεμα. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλα ἔργα ποὺ ἔγιναν στὴν Ἑλλάδα καὶ στὰ ὁποῖα χρησιμοποιήθηκε κάποιος τύπος σκυροδέματος. Τὸ καλοκαίρι περνώντας ἀπὸ τὴν ἀρχαία Ὀλυμπία, καθὼς περιφερόμαστε στὰ ἐρείπια τοῦ Ναοῦ τοῦ Διὸς καὶ θαυμά- ζαμε τὸν τεράστιο ὄγκο ποὺ εἶχαν οἱ κολῶνες του καὶ στη- θήκαμε γιὰ νὰ βγάλουμε τὶς τυπικὲς φωτογραφίες, ἡ Ἴριδα (ἡ μικρότερη κόρη μου) ἔκανε μία παρατήρηση. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ χρῶμα ποὺ ἔχουν οἱ κίονες (σκοῦρο γκρί), ποὺ παραπέμπει σὲ τσιμέντο, εἴδαμε ὅτι δὲν ἦταν φτειαγμένοι καὶ ἀπὸ ἕνα συ- μπαγὲς ὑλικό, π.χ. μάρμαρο. Κοιτάζοντας τοὺς κίονες κανεὶς μπορεῖ νὰ δῇ, χωρὶς νὰ εἶναι εἰδικός, ὅτι γιὰ τὴν κατασκευή τους χρησιμοποιήθηκε κάποιο εἶδος σκυροδέματος, μόνο ποὺ ἀντὶ χαλίκι οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι προτίμησαν τεράστιες ποσότητες θαλασσίων ὀστράκων. Ὄντως εἶναι ἐντυπωσιακὸ τὸ πόσα ὄστρακα φαίνονται στὴν ἄκρη κάθε κίονα. Σὲ ἐρώ- τηση ποὺ ἔκανα σὲ φίλο μηχανικὸ οἰκοδομῶν γιὰ τὸ τί πα- ραπάνω προσφέρει ἡ χρήση ὀστράκων ἀντὶ χαλικιοῦ στὸ σκυ- ρόδεμα, δὲν κατάφερε νὰ μοῦ δώσῃ μία σαφῆ ἀπάντηση καὶ γιὰ τὸν λόγο ὅτι τὸ ἀρχιτεκτονικὸ πρόγραμμα ποὺ ἔχει στὸν ὑπολογιστή του δέχεται διαφορετικὰ μεγέθη χαλικιοῦ, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει πρόβλεψη γιὰ ὄστρακα. Ἴσως οἱ συνεργάτες τοῦ περιοδικοῦ σας καὶ οἱ ἀναγνῶστες σας μηχανικοὶ μποροῦν νὰ μᾶς δώσουν μία ἐξήγηση γιὰ αὐτὴν τὴν προτίμηση. Ὅσον ἀφορᾷ στὸ βιβλίο τοῦ κ. Ἰωάννη Λάζαρη, θὰ ἤθε- λα νὰ προσθέσω στὴν ὕλη τοῦ ἐξαίρετου αὐτοῦ ἔργου γιὰ τὴν τεχνολογία τῶν θεῶν κάτι ποὺ ἔπεσε στὰ χέρια μου τὶς τε- λευταῖες μέρες καὶ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἔριχ φὸν Νταίνικεν, τὸν ὁποῖο –γνωρίζω πολὺ καλὰ– οἱ περισσό- τεροι θεωροῦν «παραμυθᾶ» καὶ «φαντασιόπληκτο». Ἐγὼ τὸν διαβάζω σὰν ἐρευνητή, ποὺ ἔχει ἐπισκεφτῆ καὶ τὶς πέντε ἠπείρους στὴν προσπάθεια ποὺ ἔκανε νὰ στηρίξῃ τὶς θεω- ρίες του. Γιὰ αὐτὸν καὶ μόνο τὸν λόγο εἶναι ἄξιος σεβασμοῦ, πιστεύω, ἀπὸ ὅλους. Λοιπὸν κρατάω στὰ χέρια μου τὸ βιβλίο του «ἩΔευτέρα Παρουσία ἔχει ἤδη ἀρχίσει» τῶν ἐκδόσεων «Notos». Δυστυχῶς δὲν διαθέτω τὰ ἀπαιτούμενα τεχνολο- γικὰ μέσα, γιὰ νὰ σᾶς στείλω τὴν φωτογραφία τῆς σελίδας 168. Λοιπὸν στὸ Νεπὰλ ὑπάρχει ὁ Ναὸς τοῦ Κβὰ Μπαχάλ, ὅπου φυλάγεται ἕνα ἀντίγραφο ὅπλου ποὺ χρησιμοποιοῦσαν οἱ θεοί. Ἂν τὸ παρατηρήσῃ κανείς, θὰ δῇ ὅτι πρόκειται γιὰ τὸ ἴδιο ὅπλο ποὺ κρατάει ὁ Δίας στὸ χέρι του. (Παρόμοιο μὲ ἐκεῖνο τῆς φωτογραφίας ἀγάλματος ποὺ χρησιμοποιεῖτε ὡς ἐξώφυλλο τοῦ βιβλίου σας). Τὸ ἐντυπωσιακώτερο ἀπὸ ὅλα εἶναι ἡ περιγραφὴ ποὺ ἔδωσαν στὸν συγγραφέα οἱ μοναχοὶ τοῦ Ναοῦ. Τὴν ἀντιγράφω ὅπως ἀκριβῶς ἀποτυπώνεται καὶ στὸ βιβλίο: «Ἀναπαράσταση ἑνὸς θεϊκοῦ ὅπλου, τῆς “κε- ραυνοβόλου σφήνας”, στὸ Ναὸ Κβὰ Μπαχὰλ στὸ Νεπάλ». Καὶ αὐτὸ γιὰ μένα ἀποτελεῖ ἄλλη μία ἀπόδειξη αὐτοῦ ποὺ ἔλεγαν γιὰ τὴν αἰγίδα τοῦ Δία. Μὲ ἐκτίμηση Ἀντώνης Ξαγοράρης δύλι γιὰ ἕνα συνταξιοῦχο ἀρχαιολόγο»! Διὰ στόματος ὅμως τῆς κυρίας Ἑλένης Μιχαλοπούλου ἀπὸ τὸ Σύλλογο Κυριῶν καὶ Δεσποινίδων Πελ- λάνας πληροφορηθήκαμε τὴν ἔντονη ἐπιθυμία ἰδιωτῶν νὰ χρηματοδοτήσουν τὶς ἀνασκαφές. Ἡ παρατήρηση ἀπὸ τὴν Ἐφορία περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ ἁρμόδιου ἀρχαιολόγου Θεόδωρου Σπυρόπουλου, μὲ τὴν προ- σθήκη ὅτι «θὰ μποροῦσε ὅσο ἦταν ἐν ἐνεργείᾳ νὰ κατοχυρώσῃ τὴν σπουδαιότητα τῶν ἀνασκαφῶν του!», ἀπορρέει ἀπὸ μία «λογικὴ» ποὺ βάζει φρένο στὸν ἴδιο τὸν πολιτισμό μας, ὅταν πρόκειται γιὰ μία τόσο ση- μαντικὴ ἀνακάλυψη. Ἂν ὁ κύριος Σπυρόπουλος προσκομίσῃ ἐπαρκῆ στοιχεῖα, ἴσως μπορέσῃ νὰ πάρῃ τὴν ἔγκριση γιὰ νὰ συνεχίσῃ τὶς ἔρευνές του. Ἄλλη μία ἀντίφαση, πρὸς μὲ ὅσα προηγουμένως εἶχαν διατυπωθῆ. Ἔντονη ἡ δυσαρέσκεια καὶ ἀπὸ τὶς ὁμάδες τουριστῶν ποὺ ζητοῦν νὰ ἐπισκεφτοῦν τὸν ἀρχαιολογικὸ χῶρο τῆς Πελλάνας, ἀλλὰ τοὺς τὸ ἀπαγορεύουν! Παρ’ ὅλα αὐτὰ μέσα στὸ χῶρο μπαίνουν καὶ βγαίνουν ἐλεύ- θερα συγκεκριμένα ἄτομα. Πρόκειται γιὰ «εἰδικοὺς ἐπιστήμονες» κατὰ τὰ λεγόμενα τῆς Ἐφορίας Ἀρχαι- οτήτων Σπάρτης, χωρὶς νὰ δίνωνται περαιτέρω ἐξηγήσεις. Μπορεῖ τὰ εὑρήματα ποὺ σχετίζονται μὲ τὸ Ἀνά- κτορο τοῦ Μενελάου καὶ τῆς Ἑλένης νὰ σκεπάστηκαν ἀπὸ μυστηριώδη σιωπὴ καὶ κάποια ἀπὸ αὐτὰ μάλι- στα καὶ ἀπὸ τόνους χαλίκι, ὡστόσο ἕπεται συνέχεια, καθὼς οἱ κάτοικοι καὶ οἱ φορεῖς τῆς Πελλάνας μᾶς δη- λώνουν ὅτι θὰ προβοῦν σὲ δυναμικὲς κινητοποιήσεις, ἀφαιρώντας σὲ πρώτη φάση τὰ ὕποπτα συρματο- πλέγματα. Ταξιαρχούλα Λαδᾶ