Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Ἐκεχειρία ἐν ὀνόματι Κυρίου! Σιγὰ βρὲ ἀδελφοὶ ἐν Χριστῷ καὶ συνάδελφοι ἐν κρυπτῷ, μὴν πλακωθῆτε κιόλας! Εἴπαμε, «ὅλοι δικοί μας εἴμαστε»! Γι’ αὐτό, σεβασμιώτατε ἀρχιεπίσκοπε τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν καὶ ἀγαπητὲ ἀρχιπάστορα τῶν Εὐαγγελιστῶν ἐν τῷ Ρωμαίικῳ, μὴν παραπονῆσθε ἀδίκως γιὰ δῆθεν μονόπλευρη προβολὴ τῆς «χριστιανικῆς Ἑλλάδος» ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία κατὰ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες, γιατὶ αἰσθάνομαι ὅτι μὲ ὑποτιμᾶτε. Θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζετε ἤδη ὅτι στὸ (μεγάλο) βαθμὸ ποὺ ἔχω ἀνακατευτῆ κι ἐγὼ στὴν Ὀλυμπιακὴ προετοιμασία, ἔχω μεριμνήσει ὥστε νὰ γίνουν ὅλα «εἰς δόξαν Θεοῦ Πα- τρός». Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ βγαίνετε καὶ νὰ κλαψουρίζετε στὰ διεθνῆ εἰδη- σεογραφικὰ πρακτορεῖα. Ψυχραιμία κύριοι! Αὐτὸ μοῦ ἔλειπε δά, νὰ «τσιτωθῆτε», νὰ «βουτηχτῆτε» ἅπασες οἱ γιαχβικὲς ὁμολογίες καὶ νὰ μοῦ μετατρέψετε τὴν Ἀθήνα σέ... Μπέλφαστ! Λὲς καὶ δὲν φτάνει τὸ μαῦρο της τὸ χάλι, Ὀλυμπιάδας ἕνεκεν, θὰ ἔχουμε καὶ φονταμενταλιστικὲς κοκκορομαχίες τώρα. Γιὰ συμμαζευτῆτε παρακαλῶ, κι ἂν ἐπι- θυμῆτε προβολή, μπορεῖτε νὰ τὴν ἐπιτύχετε ὁ καθεὶς ἀπὸ τὸ δικό του μετερίζι. Πράξτε το ὅμως μὲ σωφροσύνη καὶ σύμπνοια. «Ἔστε φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις», λέγει Κύριος ὁ Θεός! Κι ἐγὼ μαζί Του καὶ μαζί σας ἐγκρίνω κι ἐπαυξάνω. Τί στὸ διάτανο ἔχω φάει τὰ λυσσακά μου ἐδῶ καὶ χρόνους καὶ καιρούς, γιὰ νὰ ἐξαφανίσω τὴν πολι- τισμικὴ ταυτότητα καὶ ὁμοιογένεια αὐτοῦ τοῦ τόπου, καὶ νὰ τὸν μετατρέψω σὲ πολυ- πολιτισμικό, πολυ-θρησκειακὸ καὶ πολυ-συλλεκτικὸ τουρλουμπούκι; Θὰ τινάξω τὸ σχέδιό μου στὸν ἀέρα, τώρα ποὺ κοντεύει νὰ ὁλοκληρωθῇ; Χέ, χέ! Πόσο λίγο μὲ ξέρε- τε! Ἐγώ, μάγκες μου, εἶμαι ἱκανὸς νὰ ντύσω τὴν πρωθιέρεια καὶ τὶς ἱέρειες μὲ ράσο καὶ νὰ βάλω τὸν κ. Χριστόδουλο νὰ καθαγιάζῃ τὴν Ὀλυμπιακὴ Φλόγα, καὶ μὲ τριά- ντα τρία κεριὰ στὸ χέρι νὰ ψάλῃ τὸ «δεῦτε λάβετε φῶς»! Γιὰ τέτοιας ἐκτάσεως καπέ- λωμα μιλᾶμε. Μὴν κοιτᾶτε ποὺ δὲν τὸ ἔχω κάνει ἀκόμη. Εἶναι ἐπειδὴ φροντίζω νὰ μὴν γίνωμαι δηκτικός, ἔτσι, ὥστε νὰ κάνω καλύτερα τὴ δουλειά μου. Τώρα λοιπὸν ποὺ εἶστε βέβαιοι γιὰ τὶς ἀντιλήψεις καὶ τὶς προθέσεις μου, ξεχᾶστε γιὰ λίγο τὶς μεταξύ σας δογματικὲς διαφορὲς –ποὺ γιὰ μένα δὲν ἔχουν ἰδιαίτερη σημασία, ἀφοῦ στὸ κάτω-κάτω ὅλοι τὰ ἴδια... σκαριὰ(!) εἴμαστε– καὶ «οἰκουμενιστῆτε» ἐν ἀγάπῃ καὶ ἐν πνεύματι (ὄχι Ὀλυμπιακῷ φυσικά). Ὡστόσο γιὰ νὰ εἴμαστε καὶ τυπικοὶ ἀπέ- ναντι στὸ ὁμολογουμένως εὐρὺ κοινὸ τῶν ὀλιγοπίστων καὶ σκεπτικιστῶν ποὺ σᾶς βλέ- πουν μὲ «μισὸ μάτι», ὑπογράψτε γιὰ τὰ μάτια τοῦ κόσμου κι ἐσεῖς μία Ἐκεχειρία, ὅπως ἄλλωστε ἔκανε καὶ ὁ κοτζὰμ Ποντίφικας τοῦ Βατικανοῦ καὶ διὰ χειρὸς ἀρχιεπισκό- που Λαμόγιο (παρντόν, «Λαγιόλο» ἤθελα νὰ πῶ) τὴν παρέδωσε στὸ Ρωμιὸ πρέσβυ. Ὑπογράψτε λοιπὸν κι ἐσεῖς, ἀδελφοί, καὶ μὲ τὴν ἔναρξη τῶν Ἀγώνων, ξεχνώντας τὰ ἀνὰ τὸν κόσμο ἀτοπήματα καὶ ἐγκλήματά σας, διαφημίστε τὰ ἰδεολογικά σας προϊ- όντα καὶ δεηθῆτε νὰ μείνῃ ὁ κόσμος μακρυὰ ἀπὸ τὴν κατάπτυστη ἑλληνικὴ ἀπαξία τοῦ Ὀλυμπισμοῦ, θεωρώντας τὸν τελευταῖο ὡς ὁτιδήποτε πλὴν αὐτοῦ ποὺ πραγματικὰ εἶναι. Ἂν δὲν τὸ καταφέρετε, φοβᾶμαι ὅτι τὴ σιγαλιὰ καὶ τὴν ἠρεμία τῆς ἐκεχειρίας θὰ «σπάσῃ» ἡ βροντὴ στὰ κεφάλια μας, ποὺ θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὸ Σάρωθρον