ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ἐξ Ἀνατολῶν τὸ φῶς τοῦ Μουσείου Ὀλυμπίας! Ἂς προσέξουμε τὸ παρακάτω κείμενο: «Ἡἄθληση δὲν ἀποτελεῖ ἑλληνικὴ ἐπινόηση. Οἱ ἀφετηρίες βρίσκονται στὴν ὁρμέμφυτη ἀνάγκη γιὰ ἅμιλλα καὶ διάκριση, ποὺ ὑπάρχει σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἐνῷ οἱ ρίζες ἀνάγονται στὴν ἀπώτερη προϊστορία καὶ σχετίζονται μὲ τὶς δραστηριότητες ποὺ ἀνέπτυξε κάθε ἄτομο γιὰ τὴν ἐπιβίωσή του, τὴν ἐξασφάλιση τροφῆς καὶ τὴν ἀποφυγὴ τῶν κινδύνων. Γιὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἡ ἄσκηση συνδέεται ἀρχικὰ μὲ τὴν ἴδια τὴν ζωὴ καὶ τὴν ὕπαρξή τους. Ὠργανωμένη ἀθλητικὴ δραστηριότητα παρατηρεῖται ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς 3ης χιλιετίας π.X. στοὺς μεγάλους ἀστικοὺς πολιτισμοὺς τῆς Μεσοποταμίας καὶ τῆς Αἰγύπτου. Στὶς ἀρχὲς τῆς 2ας χιλιετίας π.X. ἐμφανίζονται οἱ πρῶτες ἀπεικονίσεις ἀθλητικῶν δραστηριοτήτων σὲ μινωικὰ ἔργα τέχνης, ἀπό- δειξη ὅτι οἱ Κρῆτες τὶς υἱοθέτησαν μᾶλλον ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους, ἀλλὰ τὶς ἀνέπτυξαν σὲ κανο- νικὰ ἀθλήματα, ποὺ ἐντάσσονται στὸ πλαίσιο ἐπισήμων θρησκευτικῶν ἐκδηλώσεων τῆς μινωικῆς κοινωνίας. Οἱ ἀγῶνες αὐτοὶ πρέπει νὰ διεξάγονταν στὸ πλαίσιο θρησκευτικῶν ἐκδηλώσεων καὶ κατὰ τὴν διάρκεια ἐπιτάφιων ἄθλων γιὰ νὰ τιμηθοῦν ἐπιφανεῖς νεκροὶ βασιλεῖς καὶ ἥρωες». Το κείμενο αὐτὸ δὲν γράφτηκε στὴν Μεσοποταμία ἢ τὴν Αἴγυπτο. Τὸ ἀντιγράψαμε ἀπὸ τὴν πι- νακίδα ποὺ ὑπάρχει στὴν πρώτη δυτικὴ αἴθουσα τοῦ Μουσείου τῆς Ἱστορίας τῶν Ἀρχαίων Ὀλυ- μπιακῶν Ἀγώνων - Ἀρχαίας Ὀλυμπίας (πρώτη ἐπιγραφὴ ἀριστερά). Τὸ ὡς ἄνω κείμενο ἐπανα- λαμβάνεται εἰς τὴν Ἀγγλική, Γαλλικὴ καὶ Γερμανικὴ γλῶσσα, καθὼς καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κείμενα. Τὰ δικά μας σχόλια περιττά. Δ.K. Παρὰ φύσιν συζεύξεις Τὴν 25η Μαρτίου κάποιοι πολιτικοὶ ὅλων τῶν κομμάτων μαζὶ μὲ τὸν πρωθυπουργὸ εἶπαν δυὸ λό- για γιὰ τὸν συμβολισμὸ τῆς ἐθνικῆς αὐτῆς ἑορτῆς, ποὺ εἶναι ἡ ἐξέγερση τῶν Ἑλλήνων ἐνάντια στὸν κατακτητὴ Τοῦρκο καὶ συμπλήρωσαν ὅτι ἡ ἡμέρα αὐτὴ εἶναι μεγάλη θρησκευτικὴ ἑορτή. Αὐτὸ τὸ «θρησκευτικὴ ἑορτή», γιατί τὸ «ξεφούρνισαν»; Μὰ ἀσφαλῶς γιὰ νὰ εὐχαριστήσουν τὸ ἱερατεῖο, μο- λονότι ὅλοι τους γνωρίζουν ἀπὸ ἱστορικῶς τεκμηριωμένα γεγονότα ὅτι τὸ τότε ἱερατεῖο (πατριαρ- χεῖο) εἶχε ἀφωρίσει τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καὶ ὅτι καθ’ ὅλη τὴν διαδρομὴ τῆς σκλαβιᾶς κυνή- γησε μὲ κάθε μέσον καὶ προδοσίες τοὺς ὁπλαρχηγοὺς κι ἀγωνιστὲς τῆς Ἐλευθερίας. Γι’ αὐτὸ λοιπὸν συνδέουν σὲ μιὰ παρὰ φύσιν σύζευξη τὴν ἐθνική μας ἑορτὴ μὲ ἑορτὲς τῆς ἀνθελληνικῆς Ὀρθοδο- ξίας τῶν Βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων. Τώρα μὲ τὴν πίεση ἐπὶ τῶν δημοσίων ἀνδρῶν ἀπὸ τὸ ἱερατεῖο προσπαθοῦν νὰ πείσουν τοὺς Ἕλληνες ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς καὶ ὁ Ἑλληνισμὸς συμπόρευσαν κάποια ἐποχή. Γ.Γ. «Νὰ γκρεμίσουμε τὴν Ὀλυμπιακὴ Φλόγα»! «Νὰ γκρεμίσουμε τὴ φλόγα τοῦ ψευτο-Ἀπόλλωνα ἀπὸ τὸ Καλλιμάρμαρο καὶ νὰ βάλουμε τὴν ἱερὴ φλόγα τοῦ Χριστοῦ». Λόγια ἱερέα τὴ Μεγάλη Τρίτη σὲ κήρυγμά του στὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο, στοῦ Γκύζη («Ἐλευθεροτυπία», 10-11/4/2004, σ. 17). Νὰ γκρεμίσουμε λοιπόν. Ἔτσι ὁρίζουν ἀπὸ τὸν ἄμβω- να οἱ ἱερεῖς τὴν ἰσοπέδωση τῶν πάτριων, ποὺ εἶναι ἡ ἱστορία καὶ ὁ πολιτισμός μας. Γιατί οἱ ἱερεῖς φανατίζουν τὸ ποίμνιον καὶ τὸ ὠθοῦν σὲ βανδαλισμό, ἀντὶ νὰ κάμουν κήρυγμα ἀγάπης; Δηλαδὴ ὁδη- γούμαστε σὲ νέους διωγμοὺς καὶ καταστροφές; «Ἐν αὐτῷ δὲ τῷ χρόνῳ διωγμὸς γέγονεν Ἑλλήνων μέγας...», γράφει ὁ Ἰωάννης Μαλάλας, χρονογράφος. «Παρήγγειλεν αὐτῷ πάντα τὰ εἰδωλεῖα ἕως ἐδά- φους καταστρέψαι καὶ πυρὶ παραδοθῆναι», ἡ Εὐδοξία στὸν Κυνηγόν (Θεοδοσιανὸς Κῶδιξ, κεφ. 51). «Καὶ ἐνέβαλον τὰ εἴδωλα αὐτῶν εἰς πῦρ» (Ἠσαΐας, ΛΖ´ 19). Ὁ δὲ Γάλλος ἱερωμένος Ἀββᾶς Fourmont,ποὺ διακρίθηκε σὲ βανδαλισμοὺς καὶ καταστροφὴ ὅλων τῶν πόλεων τῆς Πελοποννήσου,