17816 ΔΑΥΛΟΣ/271, Ἰούλιος 2004 αὐτοὺς κάθηται καὶ ὁ πρίγκηψ Ἀχμὲτ τῆς Αἰγύπτου, νεαρώτατος ὤν. Ἐπὶ τῆς πρὸ αὐτῶν στηθείσης ἐξέδρας εὑρίσκονται τὰ δῶρα τῶν Ὀλυμπιονικῶν, οἱ κύλινδροι μὲ τὰ διπλώ- ματα καὶ οἱ κλάδοι ἀγριελαίας καὶ δάφνης. Οἱ Ὀλυμπιονίκαι προσελθόντες παρετάχθη- σαν εἰς δύο στίχους ἑκατέρωθεν τῆς ἐξέδρας. Ὁβασιλεὺς φέρει στολὴν στρατηγοῦ. Οἱ ἀξιωματικοὶ ὅλοι παρίστανται ἐν μεγάλῃ στολῇ. Προβὰς εἰς τὸ μέσον ὁ ἐξ Ὀξφόρδης Ἄγγλος ἀγωνιστὴς τοῦ δίσκου κ.Ρόμπερτσον προσφωνεῖ ἐκ μέρους τῶν ἀθλητῶν τοὺς βασιλεῖς ἑλληνιστὶ μὲ τὴν ἐρασμικήν του προφοράν. Ἡπροσφώνησίς του εἶναι μακρὰ καὶ ὀλίγοι τὴν ἐννοοῦν. ...Ὁ λοχαγὸς κ. Χατζηπέτρος ἀγγέλλει κατὰ σειρὰν τὸ ὄνομα ἑνὸς ἑκά- στου τῶν Ὀλυμπιονικῶν καὶ ἕκαστος ἀκούων τὸ ὄνομά του ἀνήρχετο ἐπὶ τῆς ἐξέδρας ὑπὸ τὰ χειροκροτήματα τοῦ πλήθους». Στοὺς Ὀλυμπιονίκες ἐνεχειρεῖτο κύλινδρος, ὁ ὁποῖος περιεῖχε τὸ δίπλωμα τοῦ Ὀλυ- μπιονίκου, κλάδο ἀγριελιᾶς καὶ ἀναμνηστικὸ μετάλλιο, τὸ ὁποῖο εἶχε κατασκευάσει ὁ Γάλλος Φλαμαίν. Στὴν μία πλευρὰ ὑπῆρχε ἀπεικόνιση τοῦ Δία, ὁ ὁποῖος κρατοῦσε στὰ χέρια του σφαῖρα, πάνω στὴν ὁποία στεκόταν ἡ Νίκη κρατώντας κλαδὶ δάφνης, ὅπου ἦταν γραμμένη ἡ λέξη «Ὀλύμπια». Στὴν ἄλλη ἀπεικονίζετο ἡ Ἀκρόπολη, ὅπως ἦταν κατὰ τοὺς ἀρχαίους χρόνους καὶ ἀνεγράφετο «Διεθνεῖς Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες, ἐν Ἀθή- ναις 1896». Στοὺς Ἀμερικανοὺς προσεφέρθη καὶ ἀργυροῦν κύπελλο, ἐνῷ στὸν νικητὴ τῆς σκοποβολῆς Καρασεβδᾶ προσεφέρθη... δίκαννο ὅπλο! Κατὰ τὴν βράβευση τοῦ Φρα- γκουδῆ σημειώθηκαν... λιποθυμίες κυριῶν(!), ἐνῷ, ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο, τὸ στάδιο σείστηκε κατὰ τὴν διάρκεια τῆς παρέλασης τῶν ἀθλητῶν, τῶν ὁποίων προηγεῖτο ὁ Λού- ης φέρων τὴν ἑλληνικὴ σημαία, ὑπὸ τοὺς ἤχους τοῦ ἐμβατηρίου «Νενικήκαμεν» τοῦ Καί- σαρη. Ἀκολούθησαν λόγοι ξένων επισήμων, λόγος τοῦ Βασιλέως, ἡ ἀνάκρουση τοῦ ὕμνου τοῦ Σαμαρᾶ, ζητωκραυγὲς καί... ἡ λήξη τῶν Ἀγώνων. Ἄρτεμις Γεωργιάδου «ΑΘΗΝΑΙΑ» Μὲ τὴν ἀνάληψη τῆς Ὀλυμπιάδας τοῦ 1896 οἱ Ἕλληνες πίστεψαν ὅτι ἐπιτέλους οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες ἐπέστρεψαν στὴν ἑστία τους. Ὅλοι θεωροῦσαν ὅτι ἀνὰ τετραε- τία θὰ ἐτελοῦντο στὴν Ἀθήνα καὶ μάλιστα ἑτοιμάζοντο γι’ αὐτό. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἐξέ- λιξη τῆς ὑποθέσεως... Ἐφημερίδα «Ἑστία», 4.4.1896: «Ἀθήναια - Ἀγῶνες κατὰ τετραετίαν ἐνταῦθα. Τί εἶπεν ὁ κ. Κουβερτέν – Τί ἀπεφα- σίσθη. Εὐχάριστος ἀπόφασις ἐλήφθη χθὲς τὸ ἀπόγευμα, ἡ κατὰ τετραετίαν ἐνταῦθα τέλε- σις τῶν Ἀγώνων. Περὶ τοῦ ζητήματος τούτου συνδιεσκέφθησαν χθὲς ὁ Διάδοχος, ὁ κ. Κουβερτὲν καὶ ὁ Γερμανὸς Ἑλλανοδίκης. Ὁ κ. Κουβερτὲν εἶπεν ὅτι προθύμως θὰ ἔβλε- πε συνεχῶς τελουμένους τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνας ἐν τῷ περικαλλεῖ Σταδίῳ τῶν Ἀθηνῶν, ἂν μὴ ἐκ τῶν προτέρων εἶχεν ἀποφασισθῆ ὅπως οὗτοι ἀνὰ πᾶσαν τετραετίαν γίνωνται ἐν ἑκάστῃ πρωτευούσῃ τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν καὶ τῆς Ἀμερικῆς. »Ἀλλ’ ἐπὶ τέλους κατέληξαν ὅτι δὲν εἶναι δύσκολον νὰ τελῶνται ἐν Ἀθήναις ἀγῶνες ἀνὰ τετραετίαν, ἀρχόμενοι ἀπὸ τοῦ 1898, διὰ νὰ μὴ συμπίπτουν μὲ τοὺς Διεθνεῖς Ὀλυ- μπιακούς. Πρὸς διάκρισιν δὲ οἱ ἀγῶνες, οἵτινες θὰ γίνωνται ἐνταῦθα καὶ εἰς τοὺς ὁποί- ους θὰ προσκαλῶνται ὅπως συμμετέχουν ἅπαντα τὰ ξένα ἀθλητικὰ σωματεῖα, ἀπεφα- σίσθη νὰ ὀνομάζωνται “Ἀθήναια”». A.Γ.