Ἀκριβεῖς ἐκφράσεις δύο διαφορετικῶν ἀντιλήψεων γιὰ τὴν Ζωὴ καὶ τὸν Κόσμο 4,5 δὶς τηλεθεατές, 5,5 ἑκ. εἰσιτήρια, 202 συμμετέχουσες χῶρες ἀπὸ 5 ἠπείρους, 160.000 ἐθελοντὲς ἀπὸ 188 χῶρες, 30.000 λαμπαδηδρόμοι, 20.000 δημοσιογράφοι, 17.000 ἀθλη- τές, 3.000 ἑλλανοδίκες! Ἀριθμοὶ πραγματικὰ ἀσύλληπτοι.Σύσσωμος σχεδὸν ἡ ἀνθρω- πότης συμμετέχει καὶ παρακολουθεῖ τὴν μεγίστη αὐτὴν ἑλληνικὴ ἑορτὴ τῆς ἐπικοινω- νίας καὶ τῆς ἐκεχειρίας τῶν λαῶν ὅλου τοῦ κόσμου. Οἱ σύγχρονοι Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες ἐπέστρεψαν καὶ τελοῦνται ξανὰ στὴν γενέτειρά τους Ἑλλάδα ὕστερα ἀπὸ 108 ἔτη μετὰ τὴν 3η καὶ παγκόσμια πλέον ἀναβίωσί τους κάτω ἀπ’ τὸν φόβο τρομοκρατικοῦ χτυπή- ματος. Οἱ λαμπαδηδρομίες ποὺ ἀναβίωσαν καὶ στὶς πέντε ἠπείρους καθὼς καὶ ἡ τελετὴ τῆς φλόγας στὴν Ὀλυμπία ἔσπειραν ρίγη συγκινήσεως σὲ κάθε ἄνθρωπο ἀνεξαρτήτως φυλῆς καὶ χρώματος σὲ κάθε γωνιὰ τοῦ πλανήτη. Ἂς δοῦμε ὅμως μερικὰ στοιχεῖα ποὺ χαρακτήριζαν τὸ ἀρχαῖο πρότυπο τοῦ σημερινοῦ Ὀλυμπισμοῦ, στοιχεῖα ποὺ διαφοροποιοῦν τὴν τότε μὲ τὴν σημερινὴ ἐποχὴ καὶ ἀναδει- κνύουν τὴν ἀνωτερότητα, φυσικότητα καὶ ἁγνότητα τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πνεύματος. Ἱστορία τῶν ἀγώνων Τὸ ἀγωνιστικὸ καὶ ἀθλητικὸ πνεῦμα καθὼς καὶ τὸ ἡρωικὸ ἰδεῶδες ἀποτελοῦσαν τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους ἀπ’ τὴν ἡρωϊκὴ ἀκόμη ἐποχὴ τῶν Τρω- ικῶν ἀλλὰ καὶ πολλὲς χιλιετίες νωρίτερα, ὅταν ἡ Πελασγικὴ προκατακλυσμιαία Ἀθήνα ἀπελευθέρωνε τὴν Εὐρώπη ἀπ’ τοὺς Ἄτλαντες. Ἀπ’ τὰ πανάρχαια ἐκεῖνα χρόνια ὅλες οἱ μεγάλες ἑλληνικὲς πόλεις εἶχαν καθιερώσει ἀθλητικοὺς ἀγῶνες πρὸς τιμὴν τῶν ἡρώων καὶ τῶν πολιούχων θεῶν τους. Σύμφωνα μὲ τὴν μυθολογία οἱ ἀγῶνες τῆς Ὀλυ- μπίας γίνονταν ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων πρὸς ἀνάμνησιν τῆς νίκης τοῦΔιὸς καὶ τῶν Ὀλυμπίων ἔναντι τοῦ Κρόνου καὶ τῶν Τιτάνων. Κατὰ τὸν Παυσανία ἱδρυτής τους ὑπῆρξε ὁ Ἰδαῖος Ἡρακλῆς καὶ τ’ ἀδέλφια του Ἰδαῖοι Δάκτυλοι, οἱ Κουρῆτες. Τὸ 776 π.X. ὁ βα- σιλιὰς τῆς Ἤλιδος Ἴφιτος μὲ τὴν προτροπὴ τοῦ Δελφικοῦ Μαντείου, γιὰ νὰ ἐπέλθῃ ὁμό- νοια καὶ εἰρήνη ἀνάμεσα στοὺς Ἕλληνες, ἀναδιοργανώνει τοὺς ἀγῶνες. Ὁ Ἴφιτος μαζὶ μὲ τὸν μεγάλο νομοθέτη τῆς Σπάρτης Λυκοῦργο καὶ τὸν Κλεισθένη τῆς Πίσσας συνῆψαν μία ἀπαραβίαστη συνθήκη εἰρήνης, τὴν «Ἱερὴ Ἐκεχειρία», ποὺ στὸ μέλλον θὰ τηρηθῇ μὲ σεβασμὸ ἀπ’ ὅλους τοὺς Ἕλληνες. Οἱ ἀγῶνες τελοῦνταν κάθε τέσσερα ἔτη καὶ ὁ χρόνος διεξαγωγῆς τους ἦταν ἡ πρώτη πανσέληνος μετὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ θερινοῦ ἡλιοστασίου, γύ- ρω στὰ μέσα μὲ τέλος Ἰουλίου. Τὴν ὀργάνωσί τους εἶχαν ἀναλάβει οἱ Ἠλεῖοι, ἐνῷ τὴν ἐποπτεία οἱ Ἑλλανοδίκες (δικαστὲς τῶν Ἑλλήνων). Ὁ βασικώτερος ὅμως ρόλος τῆς ἀνα- συστάσεως τῶν ἀγώνων ἦταν ἡ ἐπανένωσι ὅλων τῶν Ἑλλήνων τῆς Μεσογείου μὲ τὴν μη- τροπολιτικὴ Ἑλλάδα. Ἡ ἀνωτερότης καὶ τὸ κῦρος τῶν ἀγώνων συγκέντρωνε πολλοὺς