Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ «Σὲ ξένον ἀχυρῶνα...» Ἔχετε χάρη ποὺ τηρῶ τὰ προσχήματα καὶ σέβομαι τὸ ράσο ποὺ σᾶς φόρεσα, εἰδάλλως θὰ σᾶς κανόνιζα γιὰ τὰ καλά.Τί γίνεται ἐδῶ, ρὲ σεῖς; «Λείπει ὁ μπαρ- μπέρης καὶ ξουρίζει ὁ κάλφας»; Ξεχάσατε ὅτι ἀπὸ αἰῶνες σᾶς πατρωνάρω καὶ τὸ ρίξατε στὶς διχογνωμίες γιὰ τὰ πρωτεῖα στὶς «Νέες Χῶρες»; Ὁρίστε μας! Ἀπὸ τὴ μιὰ ὁ ὑφιστάμενος τοῦ νομάρχη Κων- σταντινουπόλεως καὶ διωρισμένος προϊστάμενος τοῦ «Ἀρχαιοτέρου Τουρκι- κοῦ Ἱδρύματος» κι ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ προκαθήμενος πάσης Ἑλλάδος γενειο- τραβιόντουσαν γιὰ τὰ βακούφια Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης. Βρήκατε τὴν ὥρα. Δὲν εἴδατε γύρω σας τί γίνεται; Ἀφήσατε, ἄφρονες, τὸ χριστεπώνυμο κοπά- δι διχασμένο καὶ ἀποπροσανατολισμένο, τὴν ὥρα ποὺ ὁ ἐχθρὸς μὲ τὴ μορφὴ μιᾶς φλόγας διέρχεται ἅπασαν τὴν ἐπικράτειαν καὶ σαγηνεύει τὰ πλήθη; Γιὰ νὰ μὴν νομίζετε ὅτι κινδυνολογῶ, ρωτῆστε τοὺς μητροπολίτες τῶν περιοχῶν, ἀπ’ ὅπου πέρασε ἡ φλόγα. Τὸ «ψιλό» τους τὸ νερὸ ἔκαναν οἱ ἔρημοι ἀπὸ τὴν ἀγωνία τους, βλέποντας τὰ πιστά τους τέκνα νὰ στρέφουν τὴν πλάτη στὰ ἐνδο- εξωεκκλησιαστικὰ κουραφέξαλα καὶ νὰ χειροκροτοῦν τοὺς λαμπαδηδρόμους. Κι ἐσεῖς, ἀντὶ νὰ «ἀγαπήσετε ἀλλήλους ἵνα ἐν ἁρμονίᾳ ὁμολογήσητε (πίστη καὶ προσήλωση σὲ μένα)», μαλώνατε σὰν «γάιδαροι σὲ ξένο ἀχυρῶνα». Καὶ λέω «ξένο», διότι τίποτα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ νέμεσθε δὲν εἶναι δικό σας. Διὰ χρη- σικτησίας ἔχετε τὰ τσιφλίκια, ὅπου ἐγκαθιστᾶτε στοὺς ρασοφόρους τῆς ἀρε- σκείας σας. Ἂν δὲ κάποια μέρα οἱ «κολλῆγοι» πάψουν νὰ μασᾶνε ἄχυρο καὶ ξυπνήσουν, δὲν θὰ ξέρετε ἀπὸ ποῦ νὰ φύγετε. Εὐτυχῶς δὲ ποὺ μπῆκε στὴ μέ- ση τὸ δεκανίκι τῆς ἐπίσημης ρωμαίικης ἰδεολογίας καὶ διὰ τῆς μεσολαβήσε- ώς του ἠρέμησαν τὰ πνεύματα, κι ἐγὼ φυσικά. Τώρα λοιπὸν ἀκοῦστε τὶς συστάσεις μου. Ἀφ’ ἑνὸς ἐσύ, φαναριώτατε, ἀπό- λυσε ἀμέσως τοὺς συμβούλους τῶν δημοσίων σχέσεών σου, παράτα τὶς «ἀκοι- νωνησίες» καὶ τὰ ρέστα καὶ στεῖλε «ἕνα φιλάκι» συνοδευόμενο ἀπὸ τὶς πα- τρικὲς εὐχές σου στὸν ἐνθάδε προκαθήμενο, γιὰ νὰ διασκεδάσῃς τὶς ἀλγεινὲς ἐντυπώσεις τῶν ἑλλαδιτῶν ὕστερα ἀπὸ τὴ σκληρὴ στάση σου. Κατόπιν δὲ ρί- ξε ἕναν ἀφοριστικὸ κεραυνὸ στοὺς Κυπρίους, ποὺ τόλμησαν οἱ βρωμοελλη- ναρᾶδες νὰ καταψηφίσουν τὸ θεάρεστο σχέδιο Ἀνάν. Ἔτσι θὰ κρατήσῃς τὶς ἰσορροπίες καὶ οἱ προϊστάμενοί σου θὰ εἶναι ἄκρως ἱκανοποιημένοι. Ὅσο γιὰ σένα, ρηξικέλευθε μακαριώτατε, τί νὰ σοῦ πῶ, ποὺ πῆγες «ξυπόλητος στὰ ἀγκάθια»; Ἄσε τοὺς φθηνοὺς λεονταρισμούς, προσκάλεσε γιὰ ἕνα συλλεί- τουργο τὸν «μεγάλο» καὶ ξαναφέρε στὴν ἐπικαιρότητα τὸ θέμα τῶν ταυτοτή- των, μπὰς καὶ ξεχάσῃ ὁ κόσμος τὸ μεγαλοπρεπὲς κάζο ποὺ σκάρωσες. Ἄντε, γιατὶ δὲν ἔχουμε τὴν πολυτέλεια νὰ χάνουμε χρόνο. Ἀγῶνες ἔρχονται κι ὁ κό- σμος θὰ ἀρχίσῃ νὰ «ψάχνῃ» καὶ νὰ «ψάχνεται». Ἄμα δὲ γεμίσουν τὰ στάδια κι ἀδειάσουν οἱ ναοί, φασκελωκουκούλωσ’ τα. Εἴμαστε ποὺ εἴμαστε γιὰ τὰ μπάζα, θὰ μᾶς πάρῃ καὶ τὸ Σάρωθρον