ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Τὸ πρῶτο καὶ τὸ τελευταῖο βῆμα Ἦταν τῷ ὄντι τραγικὰ τὸ θέαμα καὶ ἡ «παράσταση» τῆς 29ης Μαΐου στὴν Πνύκα: Ὁλόκληρη ἡ ἱεραρχία καὶ ἀνάμεσά της οἱ θλιβερὲς φιγοῦρες ὑπουργῶν, δημάρχων, στρατιωτικῶν μὲ ἀπλανῆ βλέμματα ἄκουγαν ἕναν ἱερωμένο νὰ κατακεραυνώνῃ τὴν εἰδωλολατρία (τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ) καὶ νὰ ἀποθεώνῃ τὸν Παῦλο, ποὺ ἐκεῖ πρωτοπάτησε τὸ πόδι του στὴν Εὐρώπη κομίζοντας τὴν ἀσιατικὴ θεοκρατία-βαρ- βαρότητα ποὺ ἔκτισε τὸν Μεσαίωνα καὶ ἅπλωσε τὸ σκότος γιὰ δέκα αἰῶνες στὴ Γηραιά μας Ἤπειρο. Καὶ ἡ «ἔξοδος» τῆς τραγικῆς παράστασης: Ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας εὐλόγησε «τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ», κι ὅλοι ἔφυγαν μὲ τὴν κατάνυξη νὰ τρέχῃ ἀπὸ τὰ μπατζάκια τους. Φαίνεται ὅτι, ὅπως μὲ τὸ πρῶτο βῆμα του στὴν Εὐρώπη ὁ Γιαχβὲ πατοῦσε τὴν ἱερὴ Πνύκα, ἔτσι καὶ τώρα ποὺ ἀποχωρεῖ, μὲ τὸ τελευταῖο του βῆμα πατᾷ πά- λι τὴν ἱερὴ Πνύκα μὲ θλιβεροὺς τελευταίους ἐπίσημους ὑποστηρικτές του τούς... ταγοὺς τῶν Ἑλλήνων! Δ.Ι.Λ. Ἱερὸς φετιχισμὸς Ἡ χριστιανικὴ εἰδωλολατρία σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο: Ὅπως κάθε χρόνο, οἱ Χριστιανοὶ τί- μησαν εὐλαβῶς τὴν «Κατάθεσιν(;) τῆς Τιμίας Ἐσθῆτος τῆς Θεοτόκου». Μὴ χειρότερα! Μὲ τὴν ἴδια «λογικὴ» μήπως πρέπει νὰ τιμοῦν ἐκτὸς τῆς τίμιας ζώνης καὶ τῆς ἐσθήτας (=φού- στας) καὶ τὴν τίμια κάλτσα, τὸ τίμιο παπούτσι, τὸ τίμιο… κ.λπ.; Ἔλεος, πιστοὶ τῆς θρη- σκείας τῶν «πτωχῶν τῷ πνεύματι»! Ἂν δὲν βλέπετε κι ἐδῶ εἰδωλολατρία, μήπως πρέπει νὰ ἐπισκεφτῆτε ὀφθαλμίατρο; Ο.Ε. Ἀντιδρᾷ ἡ Ὁμογένεια στὸν ἀφελληνισμό Τὸ πιὸ πρόσφατο θῦμα τοῦ ἀρχαίου «ἱεροῦ» πολέμου τοῦ Χριστιανισμοῦ κατὰ τοῦ εἰδωλολατρικοῦ Ἑλληνισμοῦ ἦταν ὁ πρώην Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Σπυρίδων, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, προσανατολιζόταν στὴν ἐνίσχυση τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας στὰ σχολεῖα τῆς Ὁμογένειας. Δυστυχῶς ὁ μὲν κ. Σπυρίδων «ἐκπαραθυρώθηκε», ὁ δὲ νέος ἐκλεκτὸς τοῦ Φα- ναρίου προχωρᾷ στὸ κλείσιμο τῶν ὁμογενειακῶν σχολείων (ἂς μὴν ἀσχοληθοῦμε μὲ τὴν κατάργηση τῆς Ἑλληνικῆς στὴν λειτουργία). Ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ ἀναγνώστης τοῦ «Δαυλοῦ» στὴν Νέα Ἱερσέη ἰατρὸς κ. Θ. Λύρας, οἱ 100 μαθητὲς τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου τῆς Κορώνειας τῆς Ν. Ὑόρκης διαδήλωσαν ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπή, προκειμένου νὰ μὴν κλείσῃ τὸ ἡμερήσιο σχολεῖο τους. Σημειωτέον ὅτι ἡ λειτουργία ἡμερησίων σχολείων εἶναι ἰδιαιτέρως σημαντική, καθ’ ὅτι κατὰ κανόνα ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴ εὐκαιρία τῶν παιδιῶν τῶν ὁμογενῶν νὰ ἔλθουν σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν γλῶσσα καὶ τὸν πολιτισμὸ τῆς πατρί- δας τους καὶ συνεπῶς νὰ διατηρήσουν τὴν ἑλληνικότητά τους – κάτι ποὺ ἀποτελεῖ κόκκινο πανὶ γιὰ τὴν ὀρθοδοξία στὶς ΗΠΑ. Τὰ συνθήματα τῶν μαθητῶν ἦταν «Κάτω τὰ χέρια ἀπὸ τὸ σχολεῖο μας», «Μὴν κλείνετε τὰ σχολεῖα μας» κ.ἄ. Ἀκολούθησαν ἐκδηλώσεις ὀργῆς καὶ διαμαρτυρίας Ἑλληνοαμερικανῶν στὸν ὁμογενειακὸ τύπο ἀλλὰ καὶ μηνύσεις ἐνώπιον τῶν ἀμερικανικῶν δικαστηρίων. Ἴσως ἡ εἴδηση αὐτὴ ποὺ μᾶς ἦρθε ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ νὰ μὴν εἶναι καὶ τόσο δυσάρε- στη. Πρῶτον, διότι οἱ ὁμογενεῖς ἀντιδροῦν ἀποφασιστικὰ κατὰ τῶν ἀφελληνιστῶν τῆς Ὁμογένειας. Καὶ δεύτερον, διότι εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ σπασμωδικὲς αὐτὲς κινήσεις τοῦ κλήρου ἀλλὰ καὶ ἡ ἀντίδραση σ’ αὐτὲς ἀποτελοῦν σημάδι ἀνασφάλειας τοῦ σκοταδισμοῦ. Καὶ πάντοτε μετὰ ἀπὸ μία σύγκρουση γίνεται ἕνα βῆμα πρὸς τὰ ἐμπρός. Α.Γ. Ὀλυμπιακὴ παγκοσμιότητα Ἀκούγοντας τὸν Ὀλυμπιακὸ Ὕμνο νιώθω μία ἀνείπωτη ἐνδόμυχη χαρά, γιατὶ αὐτὸς ἐξυμνεῖ πλουσιοπάροχα τὸ ἀθάνατο ἑλληνικό μας πνεῦμα, καὶ στὸ μέγα ναὸ τοῦ Δία στὴν Ὀλυμπία φτάνουν προσκυνητὲς ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς Γῆς, γιατὶ οἱ ἀγῶνες εἶναι ἀφιερωμένοι σ’ αὐτὸν τὸν Πατέρα («Ζεὺς Πατήρ», τὸν ὁποῖο οἱ Ρωμαῖοι ἀπὸ ἀπόλυτη ἄγνοια τὸν ἔκαναν Jupiter. Τί πολιτισμὸ πῆραν, ἀφοῦ δὲν καταλάβαιναν τί ἔπαιρναν; Ἔνιωσαν ὅμως ὅτι κάτι ἀνώτερο ὑπῆρχε ἐκεῖ). Καὶ σήμερα εἶναι γεγονὸς ὅτι κανένα ἄλλο παγκόσμιο συμβὰν οὔτε καμμία κοινωνικὴ ἰδεολογία οὔτε κανένα θρησκευτικὸ δόγμα μπορῇ νὰ ἑνώσῃ ὅλους τους λαοὺς τῆς Γῆς ὅσο οἱ Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες. Ἰδοὺ γιατί στὶς πλάτες μας φέρνουμε μία βαρειὰ κληρονομιά, ποὺ πρῶτα πρέπει νὰ τὴν γνωρίζουμε καλὰ καὶ μετὰ νὰ τὴν ἐκτιμοῦμε σωστά. Ὅταν τὸν ξανακούσουμε στὶς 13 Αὐγούστου 2004, στὴν ἔναρξη τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων