ΙΗΣΟΥΣ: ΚΗΡΥΚΑΣ ΜΙΣΟΥΣ, ΔΙΧΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΙΣΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Ἀποτύπωση τῆς ψυχογραφίας του ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς εὐαγγελιστές Ãιὰ τὰ πλεῖστα ἐδάφια τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ρατσιστικοῦ, ἀνήθικου, ἀπάνθρωπου, ἀνθελληνικοῦ κ.λπ. περιεχομένου [ὅπως π.χ. «ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων» («Ζαχαρίας», θ΄ 13- 15), «Καὶ ἐξολοθρεύσω Κρῆτας» («Ἰεζεκιήλ», κε΄ 16-17) κ.λπ.] ἔχει γίνει ἀρκετὸς λόγος σὲ προηγούμενα τεύχη μας (154, 164-165, 169, 171, 193 κ.ἄ.). Βρισκόμενοι σὲ κατάσταση ἄμυνας οἱ ὀπαδοὶ τοῦ ἑλληνοχριστιανικοῦ ἰδεολογήματος ἄρχισαν νὰ κάνουν λόγο γιὰ ἀποβολὴ τῆς «Παλαιᾶς Διαθή- κης» ἀπὸ τὸν Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας, ἐπειδή ἀναφέρεται σὲ κηρύγματα μίσους καὶ διχόνοιας τῆς ἑβραϊκῆς ἱστορίας. Θέτουν ὅμως παράλληλα τὴν «Καινὴ Διαθήκη» στὸ ἀπυρόβλητο, διότι –σύμφωνα μὲ τὰ λεγόμενά τους– μέσα στὰ κείμενά της διδάσκεται ἡ ἀγάπη, ἔχει ἐπηρεαστῆ κι εἶναι σὲ πλή- ρη ἁρμονία μὲ τὸ ἀρχαιοελληνικὸ πνεῦμα. Ὁ χωρισμὸς τῆς «Παλαιᾶς» ἀπὸ τὴν «Καινὴ Διαθήκη» δὲν μπορεῖ βέβαια νὰ γίνῃ, διότι ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς λέ- ει: «Δὲν ἦλθα γιὰ νὰ καταλύσω τὸ νόμο ἢ τοὺς προφῆτες, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν συμπληρώσω» («Κατὰ Ματθαῖον», ε΄ 17), «ἂν πιστεύετε στὸν Μωϋσῆ, πι-