Ï ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Ἱδρύματα Εὖγε, παιδιά μου! Ρίχτε τους στ’ αὐτιά, ξεσκίστε τους, ἀφανίστε τους, ἀφοῦ πρῶτα τοὺς στιγματίσετε μὲ τὴν ἀνεξίτηλη στάμπα τοῦ ἀντισημιτισμοῦ. Φασίστες τοῦ κερατᾶ εἶναι ὅλοι τους. Τί; Πῶς τοὺς ξετρύπωσα; Ἔ, καλὰ τώρα! Μασάει ἡ κατσίκα ταραμά; Τί τὰ ἔχουμε τὰ ἱδρύματα, γιὰ μόστρα; Δουλειὰ κάνουν τὰ τέκνα μου σὲ αὐτά, δὲν ξύνουν τὶς πατοῦσες τους! Ὅλα τὰ παρακολουθοῦν κι ὅλα τὰ ἐπεξεργάζονται καὶ τὰ ἀπεργάζονται. Μόλις δὲ ἀντιληφθοῦν τὸ παρα- μικρό, βαρᾶνε ἀμέσως τὰ κουδούνια καὶ παίρνουν μπρὸς τὰ φτυάρια γιὰ θά- ψιμο. Ὅπως ἀκριβῶς καὶ πρόσφατα συνέβη μὲ τὸ εὐαγὲς ἵδρυμά μου «Σάιμον Βίζενταλ». Ἐκεῖ εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰδικοὶ τῶν εἰδικῶν στοὺς τομεῖς τῆς ἐπιστημονικοῦ τύπου ρουφιανιᾶς καὶ προπαγάνδας. Εἴδατε; Δὲν πρόλαβε νὰ στεγνώσῃ τὸ μελάνι στὶς στῆλες καὶ τὶς γελοιογραφίες τῶν ἐφημερίδων τοῦ Ρω- μαίικου ποὺ ἔκραζαν καὶ λοιδοροῦσαν τὸν καλό μου Σαρόν, κι ἀμέσως τοὺς ἀλλάξαμε τὸν ἀδόξαστο. Μέχρι καὶ ταξιδιωτικὴ ὁδηγία γιὰ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες βγάλαμε, γιὰ νὰ τοὺς τσακίσουμε ἀκόμα περισσότερο. Δὲν φταίω ἐγώ. Ἂς πρόσεχαν. Κανεὶς δὲν τοὺς εἶπε νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴ θεάρεστη στρατιωτικὴ καὶ πολιτικὴ τακτικὴ τοῦ περιούσιου πρωθυπουργοῦ, ὁ ὁποῖος, πιστὸς στὶς βιβλικὲς παραδόσεις καὶ ἐντολές, ἔχει ἐργολαβικὰ ἀναλάβει τὴν ἐξόντωση τῶν ἀλλοφύλων ἀπὸ τὴ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας τοῦ ἐκλεκτοῦ μου λαοῦ, χωρὶς φυσικὰ νὰ δίνῃ λογαριασμὸ οὔτε σ’ αὐτὸν οὔτε σὲ κανέναν ἄλλον. Ἐδῶ μέσα ἀπὸ τὶς ρουκέτες, τὰ βλήματα καὶ τὶς χειροβομβίδες ἐκφράζομαι ὁ ἴδιος καὶ θὰ ἀνεχθοῦμε τώρα μιὰ δράκα καλαμαράδων νὰ τὸν κράζῃ ὡς «ἐγκληματία πολέμου»; Κι ἂν θέλετε νὰ ξέρετε, τὸ Ἵδρυμα «Βίζενταλ» δημιουργήθηκε γιὰ νὰ τσιμπάῃ τοὺς ἀνὰ τὸν κόσμο κρυμμένους Ναζὶ μετὰ τὸν πόλεμο. Ἔ, τώρα πιὰ ποὺ αὐτοὶ ἔχουν πρὸ πολλοῦ τελειώσει, τί νὰ κάνω, νὰ τὸ κλείσω; Ὄχι δά! Ἁπλᾶ τοῦ ἄλλαξα ἐλαφρῶς τὰ καθήκοντα, ὥστε νὰ ἔχῃ λόγο ὕπαρξης. Ἔτσι ἀπὸ «κυνηγὸς» μετετράπη σὲ «χωροφύλακα» τῆς κινήσεως τῶν ἰδεῶν, γιὰ νὰ σταμπάρῃ καὶ νὰ κράζῃ ὅσους σηκώνουν μπαϊράκι. Ἐκεῖ ὅμως ποὺ σκίζει χασέδες καὶ «δίνει ρέστα», εἶναι στὸν τομέα κατασκευῆς φαντασμάτων. Τί ἐννοῶ; Πῶς ἐπὶ παραδείγματι ὁ Κικέρων παρουσίαζε τὸν Κατιλῖνα, ἕναν ποντικὸ τῶν γραφείων, ὡς τέρας ποὺ θὰ κατασπάραζε τὴ Ρώμη; Ἔ, ἔτσι κι ἐμεῖς δίνουμε στὸν ψύλλο διαστάσεις καμήλας, κι ὅποιος τολμήσῃ νὰ μᾶς γυρίσῃ τὴν παραμικρὴ κουβέντα, ἀμέσως τρώει τὴ φάπα του ὡς συνωμότης, σωβινιστής, ἐθνικοσοσιαλιστὴς καὶ ὅ,τι ἄλλο ἀπαιτοῦν οἱ περιστάσεις. Μὴ νομίζετε δὲ ὅτι ἂν καὶ ἐσεῖς ἐκφραστῆτε μὲ δυσφορία καὶ ἀποτροπιασμὸ γιὰ κάτι ποὺ ἀφορᾷ σ’ ἐμᾶς, θὰ γλυτώσετε τὸ κράξιμο. Πλανᾶσθε. Ἀκόμα καὶ ἂν οἱ «Βιζενταλάδες» μου δὲν σᾶς βλέπουν, σίγουρα θὰ σᾶς δῇ κάποιο ἄλλο ἀπὸ τὰ ἑκατομμύρια «μάτια» μου. Τὸ κακὸ καὶ ἀνησυχητικὸ ὅμως εἶναι ὅτι κι ἐμένα μὲ βλέπει μὲ μισὸ μάτι τὸ Σάρωθρον