Ἡ ἀνάγκη ποὺ ἔγινε ἀπειλή Ôὸν Δεκέμβριο τοῦ 1998 τὸ ἔγκυρο ἰατρικὸ περιοδικὸ «Βρεταννικὴ Ἰατρικὴ Ἐπιθεώρησις», ὄργανο τοῦ Βρεταννικοῦ Ἰατρικοῦ Συλ- λόγου, δημοσίευσε μία ἔρευνα γιὰ τὸν καρκίνο, ποὺ κατέλη- γε: «Ἡ ὑγιεινὴ διατροφὴ εἶναι ἕνας ἀπ’ τοὺς σημαντικώτερους παράγοντες τῆς ἀνθρώπινης ὑγείας, καὶ ἔχει ὑπολογισθῆ ὅτι στὴν δια- τροφὴ ὀφείλεται μέχρι καὶ τὸ 80% τῶν καρκίνων τῶν ἐντέρων, τοῦ στή- θους, τοῦ προστάτη, τοῦ παγκρέατος καὶ τοῦ στομάχου, ποὺ μποροῦν νὰ προληφθοῦν μὲ διαιτολογικὲς ἀλλαγές». Ἀλλοῦ ἀναφέρεται ὅτι «τὰ φροῦτα καὶ τὰ λαχανικὰ εἶναι κατὰ κανόνα προστατευτικὰ ἔναντι ὅλων τῶν καρκίνων[….]. Μεγάλη κατανάλωσις κρέατος (εἰδικὰ τοῦ κόκκινου), τὰ ἐπεξεργασμένα κρέατα (παστά, καπνιστά, ἁλλαντικὰ κ.ἄ.) καθὼς καὶ τὰ λιπαρὰ κίτρινα τυριὰ συνδέονται ἄμεσα μὲ τοὺς καρκίνους τῶν ἐντέ- ρων, τοῦ στήθους, τοῦ προστάτη, τοῦ παγκρέατος καὶ τοῦ στομάχου». Οἱ περισσότεροι ἀνυποψίαστοι συνάνθρωποί μας ἀπ’ τὰ 30 ἔτη τους καὶ ὕστερα πάσχουν ἀπὸ πρόωρη γήρανσι καὶ διάφορες μορφὲς ἀσθενειῶν (ζάχαρο, ὑπέρτασι, προστάτη, θυρεοειδῆ, κολίτιδες, καρδιακὰ κ.ἄ.). Τὰ σύγχρονα χημικὰ φάρμακα καὶ ἀντιβιοτικὰ σκοτώνουν περισσότερους ἀσθενεῖς ἀπ’ ὅσους γιατρεύουν (βλέπε «Δ», 263, ἄρθρο: «Ἀντιβιοτικά»). Ἡ παχυσαρκία ἐξελίσσεται στὴν μεγαλύτερη καὶ πιὸ θανατηφόρα παγκόσμια ἐπιδημία ποὺ γνώρισε ποτέ τὸ ἀνθρώπινο εἶδος. Σύμφωνα μὲ ἔρευνα τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Προγράμματος Ἰατρικῆς καὶ Κοινωνίας 40%-50% τῶν Εὐρωπαίων εἶναι ὑπέρβαροι, ἐνῷ τὸ 25%-30% εἶναι παχύσαρκοι. Στὶς Η.Π.Α. ἡ κατάστασις χειροτερεύει, ἀφοῦ οἱ ὑπέρβαροι ἀγγίζουν τὸ 45% καὶ οἱ παχύσαρκοι τὸ 36%. Τὸ 2020 ἡ παχυσαρκία ἀναμένεται νὰ πλήξῃ τὸ 97% τοῦ πληθυσμοῦ των Η.Π.Α.! Οἱ Ἰνδίες, ἡ Κίνα, ἡ Λατινικὴ Ἀμερικὴ καὶ ἀρκετὰ ἄλλα κράτη βαδίζουν στὰ χνάρια τῆς Ε.Ε. καὶ τῶν Η.Π.Α. Γύρω στὰ 2,7 δὶς ἄνθρωποι ἀνὰ τὸν πλανήτη εἶναι ὑπέρβαροι, ἐνῷ 1,2 δὶς εἶναι παχύσαρ- κοι! 300 ἑκ. θάνατοι κάθε χρόνο σὲ ὅλον τὸν κόσμο σχετίζονται μὲ τὴν παχυσαρκία. Ὁ ἀμερικανικὸς τρόπος διατροφῆς (τύπου φὰστ-φοὺντ) ἀλλὰ καὶ οἱ ραφιναρισμένες ἐπεξεργασμένες τροφὲς-σκουπίδια ἐξαπλώνονται μὲ ταχεῖς ρυθμοὺς σὲ ὅλον τὸν πλα- νήτη. Ἡ καθιστικὴ ζωή, ἡ ὑπερκατανάλωσις ἄχρηστων τροφῶν, ἡ μὴ ἐνασχόλησις μὲ τὸν ἀθλητισμὸ καὶ τὸ γρήγορο φαγητὸ εἶναι οἱ κύριες αἰτίες ἐξαπλώσεως τοῦ φαινομέ- νου. Οἱ Ἰσλαμικὲς χῶρες τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Ἀφρικῆς ἔχουν καθιερώση τὴν παχυσαρκία ὡς παράδοση. Σήμερα ὁ μέσος μουσουλμᾶνος θεωρεῖ ὅτι μία γυναῖκα παχύσαρκη εἶναι πιὸ γόνιμη γιὰ τεκνοποίησι καὶ πιὸ ἑλκυστική! Τὸ ἴδιο συνέβαινε στὴν χριστιανικὴ βυζαντινὴ ἐποχὴ καὶ στὴν μεσαιωνικὴ Εὐρώπη, ὅπου ἡ χριστιανικὴ παραζάλη εἶχε με- τατρέψη ὁλοκληρωτικὰ τοὺς Εὐρωπαίους σὲ παχύσαρκα παραφυσικὰ ὄντα.