Πλάτων καὶ σύγχρονη ἐπιστήμη συμφωνοῦν: Ἔγινε γύρω στὸ 9.000 π.Χ. ὲ προηγούμενο ἄρθρο («Δαυλός», 245) παρουσιάσαμε ἀναλυτι- κὰ τὶς πληροφορίες ποὺ παραθέτει ὁ Πλάτων στὰ ἔργα του «Νό- μοι», «Κριτίας» γιὰ τὸν μεγάλο προκατακλυσμιαῖο Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ καὶ τὴν καταστροφή του ἀπὸ τὸν μεγάλο κατακλυ- σμό, τὸν ὁποῖο τοποθετεῖ χρονικὰ μεταξὺ τοῦ 9.600 καὶ τοῦ 9.000 π.Χ. Στὸ παρὸν θὰ δοῦμε ὅτι ἡ χρονολόγηση αὐτὴ τοῦ Πλάτωνα βρίσκει σύμφωνη καὶ τὴν σύγχρονη ἐπιστήμη, ἡ ὁποία ἐντοπίζει τὴν καταστροφὴ στὴν τελευ- ταία φάση τήξης τῶν παγετώνων, ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἄνοδο τῆς θαλάσσιας στάθμης κατὰ 150 μέτρα, καὶ θὰ συγκρίνουμε τὶς χρονολογίες τοῦ Πλάτωνα μὲ τὶς παλαιολιθικὲς καὶ μεσολιθικὲς περιόδους ποὺ ἀκολού- θησαν, ὅταν ἡ ἀνθρωπότητα ἀγνοοῦσε ἀκόμη τὴν ἐπεξεργασία τῶν μετάλ- λων. ‣ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΥΓΡΟ ΠΕΠΛΟ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ Ἀνύπαρκτη ἡ ἐνάλια ἀρχαιολογία Λόγῳ τοῦ ἐξειδικευμένου ἀντικειμένου μὲ τὸ ὁποῖο ἀσχολεῖται, ἡ ἐνάλια ἀρ- χαιολογία συγκαταλέγεται ἀνάμεσα στὶς πιὸ πρωτοποριακὲς ἀλλὰ καὶ σύγχρο- νες ἐπιστῆμες. Στὴν Ἑλλάδα ὅμως βρίσκεται σὲ πρωτόγονη μορφή, διανύοντας περιόδους προκλητικῆς ἀδιαφορίας. Θησαυροὶ ἀνυπολόγιστης ἀρχαιολογικῆς σημασίας παραμένουν βυθισμένοι στὶς ἑλληνικὲς θάλασσες ἢ γίνονται ἕρμαια τῆς ἀρχαιοκαπηλίας καὶ προωθοῦνται σὲ συλλέκτες καὶ σὲ μεγάλους οἴκους στὸ ἐξωτερικό. Μιλήσαμε μὲ τὸν Πέτρο Νικολαΐδη, Βιολόγο -Ὠκεανογράφο, ὁ ὁποῖος χρό- νια τώρα ἐξερευνᾷ τὸν ἑλληνικὸ βυθὸ καὶ τὰ μυστικά του. Μᾶς ἀποκάλυψε ἀρ- κετὰ ἀπὸ αὐτά, κυρίως ὅμως ξεσκεπάζει τὴν ἄθλια ὅσο καὶ «ἀθέατη» πλευρὰ τῆς ἐνάλιας ἀρχαιολογίας μας. «Δ»: Κύριε Νικολαΐδη, μὲ βάση τὴν ἐμπειρία καὶ τὶς γνώσεις σας, πόσα ναυάγια ἀρχαιολογικοῦ ἐνδιαφέροντος κρύβονται στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο; ‣