«ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΦΝΙ»: 991.930 ΕΥΡΩ!.. έσες-ἄκρες τῆς πληροφορίας πιάναμε ἐμεῖς οἱ ἐπαρχιῶτες γιὰ τὰ Ἑλληνικὰ τῶν Ἀθηνῶν: «Εἶσαι γιὰ τὸ Δαφνί», ἀκούγαμε. «Μονὴ Δαφνίου», διαβάζαμε. «Θὰ σὲ κλείσω στὸ Δαφνί», μᾶς φοβέριζαν. «Τὸ γλυκὸ ἦρθε κι ἔδεσε», ὅταν μία ἐπὶ τόπου ἐπίσκεψή μας μεγα- λούργησε: «ΚΛΕΙΣΤΗ, ΛΟΓΩ ΕΡΓΑΣΙΩΝ», δίχως κανέναν τρόφιμο ἡ Μονή. Μὰ ποῦ εἶναι οἱ τρόφιμοι μοναχοί; Τοὺς ἀπολύσαν ἢ τοὺς ἀμολύσαν; Μὰ ἀμολοῦν- ται οἱ τρόφιμοι; Γιὰ τὴ «Στερέωση κι Ἀποκατάσταση Ι. Μονῆς Δαφνίου» τὰ 991.930 ₠. ΤΡΕΛΛΑ! Δὲν τὰ δίνει ὅμως ἡ Ἑλλάδα μοναχή. 20% ἐμεῖς καὶ 80% αὐτοί: οἱ τρελλοὶ «κου- το»-φράγκοι γιὰ ἀναστήλωση βυζαντινῶν ἀρχαιοτήτων. «Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς», διαβεβαίωνε ὁ Κολοκοτρώνης στὰ ἀπομνημονεύματά του. Πωλεῖται προφανῶς ἡ τρέλλα – ἀμολυτὴ καὶ μὲ ταμπέλλα. Τὸ ναὸ τοῦ Ἀπόλλωνα Δαφναί- ου ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὴ Μονὴ τὸν εἶδε κανείς, ἢ τὸ ΥΠ.ΠΟ. «κάνει τὴν …τρελλή»; Ἀθάνατος ὁ Κολοκοτρώνης: «Ἅμα δὲν ἤμασταν τρελλοί, δὲν τὴν ἐκάμαμεν τὴν ἐπανάστασιν»· καὶ μεῖς, ἅμα δὲν ἤμασταν τρελλοί, δὲν τὴν ἐκάμαμεν τὴν «ἀποκα- τάστασιν» (ἐσωτερικοῦ περιβόλου Ι. Μ. Δαφνίου). Ἀλλὰ ἡ τρέλλα μοσχοπουλᾷ καὶ μοναχή της θησαυρίζει. Καὶ ἀφοῦ ὅλοι εἶναι ἀπολυτοὶ κι οἱ ἐργασίες ἔχουν παγώσει λόγῳ χειμῶνος καὶ λόγῳ κρύου –καιροῦ γιὰ δύο–, ποῦ νὰ βρεθοῦνε μο- ναχοί; «Δυό-δυὸ πᾶνε οἱ τρελλοί». Αριάδνη Ἐλευθερίου Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη Στὴν ἔναντι σελίδα: Ἄνω: Ὁ ἐξαιρετικῆς μαρμάρινης κατασκευῆς ἀρχαῖος ναὸς τοῦ Δαφναίου ἢ Δαφνείου Ἀπόλ λωνος –περίπου στὸ μέσο τῆς διαδρο- μῆς τῆς ἀρχαίας Ἱερᾶς Ὁδοῦ– εἶχε γκρεμιστῆ ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς χριστιανοὺς καταστροφεῖς τοῦ πολιτισμοῦ. Στὴ θέση του καὶ χρησιμοποιώντας καὶ τὰ τεμά- χιά του (στὴ φωτογραφία σημειώνονται μὲ βέλη ἐρυθροῦ χρώματος) ὡς δο- μικὰ ὑλικὰ ἀνακατεμένα μὲ ἄλ λα τυχάρπαστα ὑλικὰ (πέτρες, κεραμίδια κ.τ.λ.) καὶ μὲ τὴ χρήση πολλῆς λάσπης ὡς συνδετικοῦ ὑλικοῦ –ἐνδεικτικὴ χαμηλοῦ ἐπιπέδου πολιτισμοῦ– οἱ μεσαιωνικοὶ ἀνέγειραν ἕνα βυζαντινὸ μοναστήρι. Κά τω: οἱ σημερινοὶ συνεχιστὲς τοῦ Μεσαίωνα ἔδωσαν 991.930 ₠, γιὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ταφὴ τοῦ Ἀπολλωνίου Φωτὸς ἀπὸ τὸ «Ἐξ Ἀνατολῶν Φῶς»!..