ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἕνας κληρικὸς ποὺ ζῇ τὸ δράμα τῆς σαπίλας Κύριε Λάμπρου, Τὸ πρᾶμα ἔχει παραγίνει. Παρὰ τὶς διαφορὲς ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχουμε, ἀπευθύνομαι στὸ πρόσω- πό σας ἀπὸ ἀγανάκτηση. Ἀλήθεια θεωρεῖτε ὅτι ὅλοι μας οἱ κληρικοὶ εἴ- μαστε φιλήδονοι Μακάριοι; Σᾶς πληροφορῶ ὅ- τι ὅλοι δὲν εἴμαστε τοιοῦτοι καὶ μιζαδόροι. Ἄλ- λοι εἴμαστε μισθωτοί, ἔχουμε στόματα γυναικό- παιδων νὰ ταΐσουμε, χωρὶς τὴν πρόθεση ἢ τὸ μέ- σο ν’ ἀδειάζουμε παγκάρια ἢ τὸν κορβανᾶ τῶν ἐ- πισκόπων ποὺ μὲ τὴν ἐκμετάλλευση τῶν πιστῶν δὲν ἀδειάζει ποτέ. Ὁ Χριστόδουλος μόνος του κά- νει ὅ,τι κάνει νομίζετε; Τὰ ξέρετε γιὰ τὴν συμμο- ρία ποὺ τὸν ξελασπώνει; Τὰ ξέρετε ἀλήθεια γιὰ ὅ- λους τοὺς τοιούτους ἀρσενικοὺς καὶ θηλυκοὺς ὁ- μοφιλόφυλους, ἀμφιφιλόφυλους, σεξομανεῖς, πα- ραδόπιστους ὑπηρέτες τοῦ Μαμωνᾶ, ποὺ τὰ πί- νουνε στὴν ὑγειὰ τοῦ ἀρχιεπισκόπου καὶ μπαινο- βγαίνουνε στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν, δίνοντας ἐντολὲς γιὰ θέματα δικά μας, τῶν κληρικῶν; Θέλε- τε ὀνόματα; Τοὺς βλέπουμε ὅλους στὴν τηλεόραση νὰ παρασταίνουν τοὺς «ἐκπροσώπους» τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ: ἀπὸ ποῦ ν’ ἀρχινάῃ καὶ ποῦ νὰ φτάνῃ κανείς! Ἢ δὲν βλέπετε τοὺς ἐντολο- δόχους τους, τοὺς ἑλλαδεμπόρους καὶ τοὺς δεκά- δες σπιούνους, ποὺ τοὺς ἀκολουθοῦν μὲ τ’ ἀζημίω- το; Μὴ ξεχνᾶμε καὶ τὸν παπαγιώργη Μεταλληνό, ποὺ ἀνάστησε τὸ φόβητρο τοῦ παγανισμοῦ, νἄχῃ σκιάχτρο νὰ τρομάζῃ τοὺς χαζούς, γιὰ νὰ κερδίζῃ δύναμη, ὀφφίκια, χρήματα. Ἀλλὰ ἔτσι, κύριε Λάμπρου, ὑποκριτὲς καὶ φα- ρισαῖοι πάλι τώρα κυβερνοῦν τὴν πίστη. Νὰ τὸ καταλάβουμε ὅλοι: Καλύτερα νἄχουμε εἰλικρινῆ διάλογο μ’ ἔντιμους ἄθεους κι ἀπόλυτο σεβασμὸ μὲ μὴ χριστιανοὺς παρὰ μὲ φαρισαίικα ὑποκεί- μενα, ποὺ τρῶνε σὰ τὰ σκουλήκια τὴν κοινωνία μας. Φοβόμαστε τὶς συμμορίες τους, ποῦ νὰ μιλή- σουμε; Νἀρχότανε μακάρι ὁ ἅγιος ἀρχιεπίσκοπος Ἀναστάσιος ἢ ὁ φωτισμένος Θεόκλητος τῶν Ἰω- αννίνων, ἴσως νὰ κάνουν λαμπρὸν ἔργον, νὰ διώ- ξουν τοὺς ἀπατεῶνες, νὰ καθαρίσουν τὴν κόπρο ποὺ μᾶς ἔπνιξε ὅλους μας, κληρικοὺς καὶ λαϊκοὺς ἀντάμα. Νὰ τοὺς διώξουμε, ν’ ἀλλάξουμε τὰ πρά- ματα. Ἂς γένῃ ἡ ἀρχή, νὰ πάρουμε τὸ φραγγέλιο, ΙΕΡΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΑΘΛΙΟΤΗΤΩΝ Κύριε διευθυντά, Τὴν περίοδο τῶν γιορτῶν καὶ εἰδικὰ στὴν γιορτὴ τοῦ «ἑλληνικώτατου» Πάσχα αἰσθάνομαι μειονεκτικά, ὄχι πὼς ἔχω καὶ κάποιο κουσούρι, ὅπως λέει καὶ ὁ ἀρχιεπί- σκοπος, ἀλλὰ νά, δὲν εἶμαι χριστιανός· θὰ μοῦ πῆτε οὔτε καὶ ἐμεῖς εἴμαστε ἀλλὰ δὲν αἰσθανόμαστε ἔτσι, πιθανὸν τότε νὰ ζῆτε σὲ ἄλλη χώρα γιατὶ στὴν σημερινὴ Ἑλλάδα ἡ ἀνεξιθρησκία εἶναι μία χαμένη λέξη μέσα στὰ ἄρθρα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος καὶ τίποτα ἄλλο. Ἡ ἐπιβολὴ τῶν χριστιανικῶν ἐθίμων π.χ. νηστεία καὶ ἐκκλησιασμὸς τὴν περίοδο τοῦ Πάσχα γίνεται πιὸ ἔντονη. Ἔτσι σὲ κοιτᾶνε μὲ μισὸ μάτι στὸν φοῦρνο, ὅταν ἀγοράζῃς τυρόπιττα τὴν Μεγάλη Παρασκευή, ντρέπεσαι στὸ γραφεῖο νὰ παραγγείλῃς καφὲ μὲ γά- λα μέσα στὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα, ἐνῷ τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ σὲ ρωτοῦν ὅλοι εἶναι, ἐὰν πῆγες ἐκκλησία, ἐὰν ἐξωμολογήθηκες, τὸ πότε θὰ κοινωνήσῃς καὶ παρόμοιες χριστιανι- κὲς ἐρωτήσεις. Μόλις τοὺς πῇς ὅτι δὲν κάνεις τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ καὶ ὅτι γουστάρεις νὰ φᾷς ἀρνὶ τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ καὶ ὁτιδήποτε ἄλλο τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα, σὲ κοιτᾶνε σὰν ἐξωγήινο, ἀφήστε ποὺ δὲν τολμᾷς νὰ πῇς ὅτι δὲν εἶσαι χριστιανός, γιατὶ ἀμέσως ἀρχίζουν οἱ ἐρωτήσεις «τότε τί εἶσαι;», «ποῦ πιστεύεις;» καὶ τὰ συναφῆ. Οἱ ἀπειλὲς τοῦ τύπου, ἐὰν δὲν ἀλλάξῃς γρήγορα σὲ περιμένει τιμωρία ἀπὸ τὸ Θεό, πᾶνε ‣