Ï ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Ἱερὸν Ἀδελφᾶτον Πῶς νὰ μὴ θαυμάσῃ κανεὶς τὸ ἱερὸν μένος τῶν Ἁγιοταφι- τῶν πατέρων, οἱ ὁποῖοι προασπίζουν τὰ δίκαια τῆς Ἑλλά- δος καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας. Μὲ τί μακροθυμία ἀντιμετώπιζαν τοὺς ἐπικριτάς των καὶ πόσον μελίρρυτοι ὑπῆρξαν πρὸς ὅσους διαφωνοῦσαν μαζί τους. Τί χριστιανικὸν ἀκούγεται, σὰν ὕμνος Ρωμανοῦ τοῦ Μελῳδοῦ, ἐκεῖνο τὸ «Μωρή!» ἢ τὸ «Οὔστ» καὶ πόσον εὐγενὲς καὶ ἀγγελό- μολπον τὸ «Παλιόσκυλο!», ποὺ ἐπρόφεραν τὰ εἰρηνοφόρα χείλη τοῦ σεβασμίου γέροντος. Ὁ ὁποῖος ἐντελῶς χριστιανικὰ ἐζήτει νὰ πετάξουν κάποιον δικηγόρον ἀπὸ τὶς σκάλες τοῦ Πατριαρχείου τῶν Ἱεροσολύμων. Ὅμως καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἀδελφοὶ δὲν ὑστέρησαν εἰς ἔργα ἐμπράκτου ἀγάπης, ἀφοῦ ἀμφότεραι αἱ φατρίαι συνηγωνίζοντο εἰς τὴν ἐμπέδωσιν τοῦ «ἀγαπᾶτε ἀλλή- λους» μὲ διάθεσιν αἰμοδιψοῦς πυγμάχου καὶ μὲ σεπτὸν λεξιλόγιον καραγωγέως. Ἀφοῦ τοὺς ἐφλόγιζε τὰ στήθη ὁ ἀγὼν περὶ δικαίου. Καὶ δίκαιον δὲν εἶναι νὰ τρώῃ μόνον ὁ προκαθήμενος τοῦ θρόνου. Πρέπει νὰ τρῶνε καὶ οἱ λοιποὶ ρασοφόροι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί. Ἀλήθεια! Πῶς νὰ λησμονήσῃ κανεὶς ἐκείνην τὴν σκηνὴν ἐκπάλγου κάλλους, ὅπου συνελήφθη ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του ὁ ἐξαίρετος ἐκεῖνος ἀρχιμανδρίτης νὰ μεταφέρῃ χρήματα μέσα εἰς τὶς σακκοῦλες τῶν σκουπιδῖων. «Γιὰ τὶς ἀνάγκες τὶς κουζίνας», κατὰ δήλωσίν του. Μακρὰν ἡμῶν ἡ σκέψις ὅτι ἔκλεψε τὸ ταμεῖον τοῦ Πατριαρχείου. Ἐμεῖς δὲν εἴμαστε οἱ ἱεράρχαι καὶ ἱερεῖς συλλειτουργοί του, νὰ πιστεύωμεν τὸ τοιοῦτον. Ἀλίμονον! Ἐμεῖς δὲν ἔχομεν ἰδίαν πεῖραν. Ὅμως, διὰ νὰ ἐπιμένουν αὐτοί, κάτι παραπάνω ἐξ ἰδίας πείρας θὰ γνωρίζουν. Μὰ καλὰ καὶ σεῖς, Πανοσιολογιώτατε, ἀκόμη εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς σκουπιδοσακ- κούλας ζῆτε; Τί ἀφροσύνη, Γιαχβέ μου! Μὰ μετρητά, πάτερ! Χάθηκεν ὁ κόσμος, νὰ βάλετε ὑποθήκην ἕνα ἅγιον λείψανον καὶ τὸ παραδάκι τῶν πλουσίων τῷ πνεύ- ματι πιστῶν σας νὰ τὸ κάνετε ρέπος καὶ μπλοὺ τσίπς; Κι ἄντε! Αὐτὸ δὲν τὸ ἐγνω- ρίζατε. Δὲν εἴχατε τίποτε ἱερὰ προσκυνήματα, τίποτε εὐαγῆ ἱδρύματα, ἐκ τῶν εὐλαβῶν εἰσπράξεων τῶν ὁποίων νὰ δημιουργήσετε περιουσίαν εἰς τὴν μητέρα πα- τρίδα; Ἀκόμη καὶ ἂν ἐχρειάζετο νὰ πληρώσῃ τὴν νύμφην κανεὶς φουκαρᾶς διάκο- νος! Ὅπως συμβαίνει μὲ μητροπολίτην ἀκριτικῆς νήσου. (Κάτι ξέρω, κάτι ξέρω.) Ὅστις διεκρῖθη ἐπὶ κλοπῇ τόσον εἰς τὴν νῆσον του ὅσον καὶ εἰς μεγάλην πόλιν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Οἱ τὰ μάλα ἀθλήσαντες ἅγιοι πατέρες τῶν Ἱεροσολύμων ἔδωσαν ἀγλαὸν παρά- δειγμα ἀφιλοχρηματίας, πραότητας, ἐγκαρτερήσεως, ταπεινοφροσύνης, θείας ἐπι- φοιτήσεως καὶ διαλλαγῆς. Ὅπως ἀκριβῶς ἐπιβάλλει τὸ ὄνομά των. Ἀφοῦ ἐγέμισεν ἡ τηλεόρασις ἀπὸ Εἰρηναίους καὶ Ἠσύχιους. Καὶ ἂν κάτι μὲ διαολίζῃ τελικῶς εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, εἶναι ὅτι κάποιοι ἐξ αὐτῶν αὔριον θὰ συκοφαντηθοῦν ἀπὸ ἀθέους ὅτι ἐξαπατοῦν τὸ εὐλαβὲς ποίμνιον, ὅταν κάνουν κήρυγμα περὶ ἀκτημοσύ- νης καὶ ἀγάπης. Γιῶργος Πετρόπουλος