ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Τὸ «Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰούδα τοῦ Ἰσκαριώτη» Ἀνακοινώθηκε προσφάτως ὅτι στὴν Γενεύη τῆς Ἑλβετίας βρίσκεται ὑπὸ με- τάφραση καὶ γλωσσικὴ ἀποκατάσταση τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Ἰούδα τοῦ Ἰσκαρι- ώτη. Τὸ εὐαγγέλιο αὐτό, ποὺ εἶναι γραμμένο στὴν Κοπτικὴ Γλῶσσα, παρουσιάζει τὸν Ἰησοῦ ὡς ἕναν ἁπλὸ ἄνθρωπο καὶ λαϊκὸ ἐπαναστάτη. Ὕστερα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ντὰν Μπράουν «Κώδικας ντὰ Βίντσι», ποὺ ἀμφισβήτησε μὲ στοιχεῖα τὴν θεϊκότητα τοῦ Ἰη- σοῦ, ἔρχεται ἕνα ἀκόμη χτύπημα στὴν ἰουδαιοχριστιανικὴ θρησκεία. Τὸ «Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰούδα» ἀναμένεται νὰ κυκλοφορήσῃ σὲ δύο περίπου χρόνια, καὶ σίγουρα θὰ προ- καλέσῃ σεισμὸ πολλῶν ρίχτερ στοὺς κόλπους τοῦ Ἰουδαιοχριστιανισμοῦ. Β.Μ. Ἀδιονυσίαστη κληρικολαϊκὴ συγχορδία Ἡ ἐπάξια ἐπιβράβευση ἐνὸς τραγουδιοῦ βρίσκει ἀνάξιους ἐχθροὺς καὶ ἐπιστήθιους φίλους. Καρδιακοὶ φίλοι εἶναι ὁ Ἀπόλλων καὶ ὁ Διόνυσος συνάμα: Ἡ ἔμπνευση καὶ ἡ ἐ- λεύθερη ἔκφραση. Ἐχθροὶ οἱ ἐκφραστὲς μιᾶς ἀναιδοῦς ἀπαξίας. Ἡ περυσινὴ ἀπαξίωση τῆς ἑλληνικῆς συμμετοχῆς στὴ «Γιουροβίζιον» ἐξαπολύθηκε ἀπὸ χείλη κληρικοῦ αἰδε- σίμου (!). Στὸ «πῦρ τὸ ἐξώτερον» στάλθηκε ὕστερα ὁ γνήσιος Διονυσιασμὸς τῆς συλλο- γῆς ἀποκριάτικων τραγουδιῶν τῆς κ. Δόμνας Σαμίου ἀπὸ ἐκκλησιαστικοὺς φορεῖς. Λόγος, ρυθμὸς καὶ κίνηση σὲ πλήρη ἁρμονία συναρτῶνται στὸ τραγοῦδι τὸ ἐρωτι- κό, ἐκλύοντας μίαν «γεύση» ἴδια μὲ κείνη ἀπὸ τὴ θέαση, τὴν αἴσθηση, τὴ βίωση τῆς «ἀ- πὸ τραγῳδίας ἡδονῆς» τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Θεάτρου, ἑλκύοντας τὴν ἀνθρώπινη ψυχή. Ἑκατομμύρια ἀριθμεῖ τὸ φιλοθεάμον κοινό, ποὺ εἰσπράττει διονυσιακὴ «ἡδο- νή» ἀπὸ τὸ Ἑλληνικό, τὸ «…ΕΝΑ». Ὅλοι –σὰν ἔνας– ψηφίζουν σὰν Ἕλληνες καὶ σὰν ἄνθρωποι. Στὸ «Νούμερο ἕνα» ἀνταποδίδεται ἡ ἀξιολογικὴ πρωτειὰ καὶ ἡ κορυφή, ποὺ ἁρμόζει σὲ κορύφωση. Μόνο κάτι ἀϊδεῖς –τυφλοὶ τὰ τ’ ὦτα τόν τε νοῦν- αἰδέσιμοι (μὲ ράσο ἢ μὲ φράκο) οἱ –δῆθεν– ἀρνητὲς τῆς «ἡδονῆς» καὶ τῶν Μουσῶν τῶν ἀηδονίδων –ὅπως ἡ κ. Παπα- ρίζου φερ’ εἰπεῖν– φωνασκοῦν γιὰ τὸ «θεαθῆναι». Γιὰ ἀηδίες νὰ μιλοῦμε τώρα ἢ γιά… ἀηδόνες; Δ. Ἐνδοχριστιανικὲς δυνάμεις τῆς Κολάσεως Σὲ νέο μεσαίωνα βαδίζουν οἱ Η.Π.Α., ἡ τέως χώρα τῆς ἐλευθερίας. Ὁ Μποὺς καὶ οἱ σὺν αὐτῷ θρησκόληπτοι τῆς κυβερνήσεώς του κατήργησαν καὶ ἐξωβέλισαν ἀπ’ τὰ σχο- λεῖα Κατωτέρας καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τὴν Θεωρία τοῦ Δαρβίνου καὶ πρωτίστως τοῦ Ἀριστοτέλους περὶ τῆς «Καταγωγῆς καὶ Ἐξελίξεως τῶν Εἰδῶν», παρὰ τὶς σφοδρὲς ἀντιδράσεις τῶν διδασκόντων. Σὲ πανεπιστημιακὸ ἐπίπεδο ἡ ἀστήρικτη θεωρία περὶ τῆς ἐκ τοῦ μηδενὸς δημιουργίας «Big Bang - Μεγάλης Ἔκρηξης» δείχνει νὰ κερδίζῃ ξα- νὰ ἔδαφος. Ὁ Γιαχβὲ καὶ μόνον αὐτὸς διδάσκεται πλέον ὡς ὁ δημιουργὸς τοῦ σύμπαν- τος. Ὁ πόλεμος αὐτὸς κατὰ τῆς Θεωρίας τῆς Ἐξελίξεως τοῦ Δαρβίνου καὶ τοῦ Ἀριστο- τέλους μαίνεται σὲ πολλὲς χῶρες ἐδῶ καὶ ἑκατοντάδες χρόνια. Στὴν χώρα μας ἐδῶ καὶ πολλὲς δεκαετίες ἡ Ἐκκλησία βάλλει ἀνελέητα κατὰ τῆς «Θεωρίας τῆς Καταγωγῆς καὶ Ἐξελίξεως τῶν Εἰδῶν». Ἔγραφε τὸ περιοδικὸ «Σωτήρ» (13 Μαρτίου 1985): «Τὸ δηλη- τηριῶδες καὶ ζοφερὸν βιβλίον “Ἡ Ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους” τῆς Α΄ Λυκείου δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν εἰς τὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα.» Τελικὰ οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις τῆς κο-