Δὲν μποροῦμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὰ ἀκραῖα φυσικὰ φαινόμενα άτω ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ τῆς σπάθης τοῦ Δαμοκλῆ, δηλ. ἀπὸ πιθα- νὰ κτυπήματα ἀπὸ ἀστεροειδεῖς καὶ κομῆτες, κατακλυσμοὺς καὶ τσουνάμι, τυφῶνες, ἡφαιστειακὲς ἐκρήξεις, σεισμούς, κα- τολισθήσεις κ.ἄ., ὁ ἄνθρωπος τοῦ πλανήτη Γῆ πάσχει, ἐρευνᾷ, πειραματίζεται καὶ μαθαίνει γιὰ τὸ πῶς θὰ διασφαλίσῃ τὴ ζωή του. Οἱ κατα- στροφὲς ἀπὸ φυσικὰ φαινόμενα χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὴν περιοδικότητά τους. Ἀρχικὰ ὅλες οἱ ἑρμηνεῖες σταματοῦσαν στὴν «θεία ἐπέμβαση», γιὰ δὲ τὴν προέλευσή τους δὲν γινόταν καμμία ἔρευνα. Οἱ πρῶτες χειροπιαστὲς ἑρμηνεῖες γύρω ἀπὸ τὴν προέλευση αὐτῶν διαφαίνονται μέσα ἀπὸ τὸ ἔργο τοῦ Ἀριστοτέλη. Ἡ ἀναγνώριση καὶ ἐπεξεργασία τῶν ἱστορικῶν καταστρο- φῶν ἀπὸ φυσικὰ φαινόμενα ποὺ ἔγιναν στὸ παρελθόν, κοντινὸ ἢ μακρυνό, συμβάλλει στὴν κατανόηση αὐτῶν καὶ στὴν λήψη προληπτικῶν μέτρων, ἔστω καὶ γιὰ μερικὴ ἀντιμετώπιση αὐτῶν. Στὴν παροῦσα ἀνάλυση θὰ δοθῇ μία συνοπτικὴ εἰκόνα ἀπὸ πτώση ἀστεροειδῶν, ἐκδήλωση κατακλυσμῶν καὶ τσουνάμι ὡς καὶ σεισμῶν. Κτυπήματα ἀπὸ μετεωρίτες, ἀστεροειδεῖς καὶ κομῆτες τὴν ἐσωτερικὴ περιοχὴ τοῦ ἡλιακοῦ μας συστήματος καὶ ἕως μία ἀπόσταση 2 ἀστρονομικῶν μονάδων (1 ἀστρονομικὴ μονάδα ἀντιστοιχεῖ σὲ 149 ἑκατ. χιλιόμετρα) ἀπὸ τὸν Ἥλιο δεσπόζουν οἱ πλανῆτες Ἑρμῆς, Ἀφροδίτη, Γῆ καὶ Ἄρης. Ἀκολουθοῦν μία ζώνη ἀστεροειδῶν καὶ σὲ ἀπόσταση ἀπὸ τὸν Ἥλιο 5 ἕως 10 ἀστρονομικῶν μονάδων οἱ πλανῆτες Δίας, Κρόνος, Οὐρανός, Ποσειδῶν, Πλούτων, ἡ Ζώνη Κούιπερ πλάτους 30 ἕως 1.000 ἀστρονομικῶν μονάδων γεμάτη ἀπὸ ἀστεροειδεῖς καὶ ἡ Ζώνη Ὄορτσε πλάτους 20.000 ἕως 100.000 ἀστρονομικῶν μονάδων, γεμάτη ἀπὸ κο- μῆτες (πάγοι μὲ σκόνη). Ὁ πλανήτης Δίας πῆρε τὸ ὄνομα τοῦ μεγαλύτερου ἀρχαίου θεοῦ, τοῦ Διός. Ὁ συγκεκριμένος πλανήτης εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους, καὶ ἡ