Ï ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ «ΤΑΠΑ» ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΛΕΒΗΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἐπικοινωνῶ μαζί σας. Διαβάζω τὸν «Δαυλό» τακτικὰ ἤ πε- ριοδικὰ τὰ τελευταῖα χρόνια καὶ πιστεύω πὼς ἀποτελεῖ πραγματικὸ δαυλὸ γνώσης καὶ ἔρευνας, ποὺ καλύπτει ἕνα μεγάλο κενὸ στὸ χῶρο τῆς ἱστορικῆς ἔρευνας. Ἀποκαθιστᾷ ἱστορικὲς ἀλήθειες καὶ ρίχνει φῶς στὴν συστηματικὴ παραχάραξη, ποὺ ἔγινε καὶ γίνεται στὴν ἱστορία αὐτοῦ τοῦ ρημαγμένου τόπου. Ἀπὸ τὰ μαθητικά μου χρόνια μοῦ ἄρεσε ἡ ἱστορικὴ ἀναζήτηση. Ὅμως πολλὰ πράγματα «δὲν ταίριαζαν». Μὲ ἐνωχλοῦσε ἀφάνταστα ἡ ἀντιμετώπιση τῆς Ἀρχαίας Ἱστορίας, τοῦ πολιτισμοῦ μας καὶ τῶν προγόνων μας. Μαθαίναμε γιὰ λαμπροὺς προγόνους, ἀλλὰ τίπο- τα γιὰ τὸ περιεχόμενο τῆς σκέψης τους. «Μουσειακή» ἀντιμετώπιση τοῦ πολιτισμοῦ μας, ἀλλὰ μόλις ἄρχιζαν οἱ συγκρίσεις μὲ τὴν περίοδο κατοχῆς ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους καὶ δῶθε καὶ τὴν ἐγκαθίδρυση τῆς «ἱερῆς» τάξης πραγμάτων, ἄρχιζε καὶ ἡ λάσπη: Εἰδωλολάτρες οἱ φορεῖς τοῦ πολιτισμοῦ μας. Οἰκειοθελῶς οἱ Ἕλληνες προσκύνησαν τὴ νέα πίστη τῆς μοιρολατρείας ἀναγνωρίζοντας τὸ «φῶς» τοῦ Χριστιανισμοῦ σὲ σχέση μὲ τὸ «σκοτάδι» τῶν μωρῶν καὶ πεπλανημένων φιλοσόφων καὶ ἐπιστημόνων μας. Ἡ παραχάραξη καὶ ἡ συκοφάντηση δὲν ἔχουν τέλος. Πίστεψαν οἱ φορεῖς τοῦ σκοταδισμοῦ πώς, καταστρέφον- τας τὰ μνημεῖα καὶ τὴ γνώση, θὰ ἐμφανιστοῦν, καὶ θὰ περάσουν σὰν ἱδρυτὲς τοῦ νέου κόσμου. Ὅτι θὰ πείσουν πὼς ὁ κόσμος, ἡ ἱστορία ἀρχίζουν τὸ ἔτος 0. Ἡ ἀρχικὴ ἔκπληξή μου, ὅταν διαπίστωσα ὅλα αὐτὰ μελετῶντας τὴν διαχρονικὴ ἐνορ- χήστρωση ἐξολόθρευσης τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ Σκέψης, ἔγιναν ἀγανάκτηση. Καὶ ἔνιωθα ὅτι δὲν ἀρκοῦν οἱ διαπιστώσεις καὶ οἱ ἀκαδημαϊκὲς συζητήσεις. Πρέπει νὰ βγάλουμε φωνή, δυνατή. Μὲ ἐνοχλεῖ ἀφάνταστα ἡ ὑποκρισία τῶν «μορφωμένων», πού, ἐνῷ γνωρίζουν, σιωποῦν. Ἀποδέχονται τὴν πνευματικὴ τρομοκρατία. Προσκυ- νοῦν καὶ ριγοῦν, ὅταν βλέπουν ράσο. Ξεχνοῦν τὴν ἀλήθεια. Δὲν ἐκτίθενται ἐπώνυμα, μὴ καὶ χάσουν τὴν ἐπαγγελματική τους ἐξέλιξη. Μὰ πῶς οἱ πλανημένοι, δαιμονισμένοι, εἰδωλολάτρες Ἀρίσταρχος, Εὐκλείδης, Διόφαν- τος, Ἀρχιμήδης, Πυθαγόρας κ.ἄ. γνώριζαν Μαθηματικά, Ἀστρονομία, τὴν πραγματικὴ μορφὴ τοὐλάχιστον τοῦ ἡλιακοῦ συστήματος, ἐνῷ ὁ φωτισμένος, θεόπνευστος Παῦλος π.χ. δὲν ἔμαθε ἀπὸ τὴν ἐπικοινωνία του μὲ τὸν Κύριο ὅτι ἡ Γῆ δὲν εἶναι ἐπίπεδο γήπεδο μὲ γκρεμοὺς γύρω γύρω...; Θὰ σταματήσω ἐδῶ, γιατὶ καὶ κουραστικὸς γίνομαι καὶ οὔτε γίνεται νὰ ἐξαντλήσω τὰ ἐπιχειρήματά μου. Δὲν ξέρω πάντως, ἂν ὁ Ἑλληνισμὸς ἔχῃ χρόνο ἀκόμα, γιὰ νὰ ἀνακάμψῃ ἢ ἂν τὸ παιχνίδι χάθηκε γιὰ πάντα. Ἡ ἐφεύρεση τοῦ Χριστιανισμοῦ πάντως καὶ ἡ ἐκ τῶν ἔσω ἅλωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἔχουν ἐπιφέρει καίρια χτυπήματα στὸν Ἑλληνικὸ Τρόπο Σκέψης. Εὐτυχῶς, ποὺ ὑπάρχει χῶρος τώρα καὶ βῆμα μέσα ἀπὸ τὸν Τύπο, τὸ βιβλίο καὶ δειλά-δειλὰ ἀπὸ τὴν Τηλεόραση, ὥστε ἔκπληκτοι οἱ Ἕλληνες νὰ βλέπουν τὸν διαχρονικὸ βιασμό τους. Μ’ αὐτὰ θέλω ἁπλῶς νὰ ἐκφράσω κά- ποιες σκέψεις μου. Δὲν τὸ γράφω γιὰ δημοσιοποίηση, εἶναι αὐθόρμητο, ἀδούλευτο καὶ ἴσως χωρὶς συνοχή. Ἡ αἰτία ἦταν βασικὰ νὰ σᾶς στείλω λίγες ἐρασιτεχνικὲς φωτογραφίες γιὰ ὁποιαδήποτε χρήση, ἂν εἶναι ἀξιοποιήσιμες. Ἡ εἰκόνα σ’ ὅλη τὴν Ἑλλάδα ἡ ἴδια: κατεστραμμένα μνη- μεῖα τοῦ Ἑλληνισμοῦ σὲ ὄμορφους τόπους καὶ ἀντικατάστασή τους μὲ ἐκκλησίες. Μοῦ θυμίζει τὸν νικητὴ τῆς πάλης, ποὺ γονατίζει στὸ στῆθος τοῦ νικημένου, ἔστω καὶ ἂν ἡ νίκη