ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Κυδαθηναίων 29, Πλάκα, ᾿Αθήνα (105 58) Τηλέφωνα: 3223957 ἤ 9823655. ο - Τὰ γραφεῖα τοῦ Περιοδικοῦ λειτουργοῦν πρωϊνὲς ὧρες 9.30-13.30, καθημερινά. Ἐκδότης -- Διευθυντής: ΔΗΜΗΤΡΗΣ. ΛΑΜΠΡΟΥ ᾿Αχιλλέως - Μουσῶν 51, Π. Φάληρο. . Ὑπεύθυνοι Τυπογραφείου ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΠΑΜΠΑΗΣ --Π.ΜΠΑΡΜΠΗΣ Γερανίου 24, ᾿Αθήνα. Τιμὴ τεύχ. δρχ. 120 - Ἐτήσια συνδρομὴ δρχ. 1.500 - Ὀργανισμῶν δρχ. 3.000 - Φοιτητῶν δρχ. 500 - Ἐξωτερικοῦ δολ. 50 9 - Διαφημίσεις δὲν δημοσιεύονται. ἢ ΠῚ τὰ χειρόγραφα συνεργασιῶν δὲν ἐπιστρέφονται. Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση ἄρθρων τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀναφέ- Ρεται ρητὰ ἢ πηγή τους. ᾳ Ὅλες οἱ συνεργασίες, τὰ βιβλία καὶ τὰ ταχυδρομικὰ ἢ τραπεζικὰ ἐμβά- σµατα στὴ διεύθυνση: Δημ. Λάμπρου, Μουσῶν 51 ἢ. Φάληρο, ᾿ Αθήνα (115 62) ΤΟΜΟΣ Δ΄ο 38 ο ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 5 ᾽Αγωνισθήτε γιὰ μιὰ «Οὐτοπία»/ Ἂς προσπαθήσουμε νὰ τοποθετηθοῦμε ὑποθετικὰ στὸ ἔτος 1820, σὲ μιὰ ἐποχὴ δη- λαδὴ ποὺ μιὰ πανίσχυρη καὶ ἐπὶ αἰῶνες ρι- ζωμένη ἐξουσία, ἡ ὀθωμανική, κυριαρ- χοῦσε ἀπόλυτα κι ἀδιαμφισβήτητα ὄχι µό- νον στὸν ἑλληνικὸ χῶρο καὶ στὴν ὑπόλοι- πη Βαλκανικὴ ἀλλὰ καὶ σ᾽ ὁλόκληρη τὴν Ἐγγὺς καὶ Μέση ᾿Ανατολὴ µέχρι τὸ ράν, ὅπως καὶ σ᾽ ὁλόκληρη τὴ βόρεια λωρίδα τῆς ᾽Αϕρικῆς. Ας φαντασθοῦμε ἀκόμη, ὅ- τι κάποιοι Ἕλληνες μᾶς πλησίαζαν καὶ μᾶς ἀποκάλυπταν τὰ σχέδιά τους γιὰ τὴν ἀνατροπή τῆς τουρκικῆς κυριαρχίας καὶ τὴν ἵδρυση ἑλληνικοῦ κράτους. "Ας ἀνα- ρωτηθοῦμε τώρα: Ἐμεῖς, οἱ σύγχρονοι λο- γοκρᾶτες, οἱ διαθέτοντες «πολιτικὴ σκέ- Ψη», «ἱκανότητα ἐπαφῆς μὲ τὴν πραγµατι- ᾿κότητα» καὶ «ὀρθῆς ἐκτιμήσεως» τῶν συνθηκῶν, δὲν θὰ θεωρήσουμε τοὺς φο- ρεῖς τοῦ ὁράματος αὐτοῦ ὡς «ἐκτὸς πραγ- µατικότητας» καὶ «ἐκτὸς ἐποχῆς», ὡς ᾱ- τοµα ἀμφίβολης σοβαρότητας καὶ πνευµα- τικῆς ἰσορροπίας, μὲ μιὰ λέξη ὡς «οὐτοπι- στές»; Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει σήµερα κανεὶς μεταξὺ αὐτῶν ποὺ τοὺς χαρακτηρί- ζει «ἐχεφροσύνη», «ρεαλισμός», «σύνε- ση» ---κι ὅ,τι ἄλλο ἀποκαλοῦμε ἐπιεικῶς τὴν ἀνθρώπινη δουλεία καὶ δειλία---, ποὺ δὲν θ᾽ ἀντιδροῦσε ἔτσι ἢ περίπου ἔτσι μπροστὰ σὲ μιὰ τέτοια πρόκληση... Ὅ- μως ἐκεῖνοι οἱ ἐκτὸς πραγματικότητας, οἱ ἐκτὸς ἐποχῆς, οἱ ἀμφίβοληςδιανοητικῆς ἰ- σορροπίας, οἱ οὐτοπιστές, ἀπέδειξαν μὲ τὴν ἱστορική τους δικαίωση, κατὰ τρόπο δηλαδὴ μὴ ἐπιδεχόμενο ἀμφισβήτηση, ὅτι ἡ ἀντίληψη τοῦ «ἐφικτοῦ», τοῦ «ρεαλιστι- κοῦ», τοῦ «μὴ οὐτοπικοῦ» δὲν εἶναι καθό- λου θέµα λογικῶν «ἐκτιμήσεων», «ὑπο- λογισμῶν», «καταμετρήσεων τῶν φιλίων κι ἐχθρικῶν δυναμικῶν» κλπ. --- μὲ δυὸ λόγια «ἀντικειμενικῶν» καταστάσεων -- ἀλλὰ κάτι ἄλλο: Εἶναι θέµα ἑσωτερικό τοῦ ἀνθρώπου, θέµα συνειδήσεως, θέµα, ἐν τέλει, προσωπικό, ὑποκειμενικό! Γνωρίζω, πόσο εἶναι «εὔκολο» ν᾿ ἀμφι- σβητηθή ἡ ἄποψη αὐτή--- γιὰ τὸ συγκεκρι- µένο καὶ προσιτὸ σ᾽ ὅλους ἱστορικὸ γεγο- νὸς τοῦ 182], ἀλλὰ καὶ γιὰ ἑκατοντάδες ἄλλα γεγονότα ἤ προθέσεις, ποὺ θὰ µπο- ροῦσα νὰ ἐπικαλεσθῶ. Οἱ θεωρίες τοῦ πραγματισμοῦ (Η΄. ῥαηιέ», ΦΟΠΗ [λοννογ, Ε. Μαεη κλπ.), τοῦ ὠφελιμισμοῦ (). Βεπίηαπι κλπ.), τοῦ ἱστορικοῦ ὑλισμοῦ καὶ τῆς «ἰ-