Ï ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Τὸ ἅγιον χρῆμα εἰς τοὺς ἁγίους καὶ ἡ πίστις εἰς τοὺς πιστοὺς Ἄ! ρὲ ἀφωρισμένε Λασκαρᾶτε… Πόσο ἄδικο εἶχες, ὅταν ἔγραφες «Τὰ Μυστήρια τῆς Κεφαλονιᾶς»! Γιατὶ στὴν Κεφαλονιά, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἡ ἐφημερὶς «τὸ Παρόν», δὲν ὑπάρ- χουν πολλὰ μυστήρια, ποὺ νὰ σχετίζωνται μὲ τὶς περιουσίες τῶν ἱδρυμάτων τῆς ἐκεῖ Μητροπόλεως. Φαίνεται λοιπόν, ὅτι ὁ ἐκεῖ μητροπολίτης ἄρχισε ξαφνικὰ νὰ ὑπερβαίνῃ τοὺς ἐγκριθέντας προϋπολογισμοὺς τοῦ ἱδρύματος «Μαζαρακάτα - Τραυλιά- τα» καὶ νὰ χάνῃ τὶς μετοχές του. Σὲ σημεῖο ποὺ ὁ ἐπιθεωρητὴς τοῦ Ὑπουργεί- ου Οἰκονομικῶν νὰ ζητᾷ νὰ καταλογισθοῦν οἱ ὑπερβάσεις τῆς τάξεως τῶν 17.368.440 δρχ. εἰς βάρος τοῦ σεβασμιώτατου, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ 1984 ἕως τὸ 1988 ἐφρόντισε, νὰ μὴν ὑπάρχουν στοιχεῖα, καὶ ἔτσι ἀγνοοῦνται οἱ δοσολη- ψίες τοῦ ἱδρύματος. Τὸ ἴδιο διαφανὴς ὡστόσο πρέπει (κατὰ «Τὸ Παρόν») νὰ εἶναι καὶ ἡ διαχείριση τοῦ κληροδοτήματος Ὀλυμπίδη. Ἀφοῦ ὁ δημοσι- ογράφος ἀναρωτιέται, ποῦ διάβολο (συγγνώμη, σεβασμιώτατε) πᾶνε τόσα ἑκατομμύρια. Καὶ ἆραγε ποῦ νὰ βρίσκωνται ὁμόλογα 20.000.000 δρχ., πού, ὑποτίθεται, ἔλαβε, ὅταν ἐνοικίασε μέγαρο τοῦ ἱδρύματος «Μαζαρακάτων», εὑρισκόμενον στὸ Μαρούσι. Τὸ ὁποῖον ἵδρυμα ἄρχισε νὰ γίνεται ἀχόρταγο. Καθὼς τὰ συνήθη του ἔξοδα ἀπὸ 5-9.000.000 δρχ. ἐτησίως ἐκτινάσσονται τὸ 1992 σὲ 103.123.297 δρχ. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἀπὸ τὸ 1984 τί πρεμούρα ἔπιασε τὶς ἐκκλησίες, τὶς μονὲς καὶ τὰ μοναστήρια τῆς Κεφαλονιᾶς, νὰ πωλοῦν τὴν ἀκίνητη περιουσία τους; Αὐτὸ δὲν εἶναι λίγο παράξενο; Λὲς καὶ κάποιος ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ μετρητά. Ὅμως, ὡς γνωστόν, οἱ ἅγιοι εἶναι ὑπεράνω χρημάτων. Ἔστω κι ἂν καμμιὰ φορὰ λησμονοῦν νὰ δώσουν στὴν βαφτισιμιὰ τοῦ διαθέτη Ὀλυμπίδη 100.000 δραχμές, ὅταν αὐτὴ ἐνηλικιώθηκε. Ἔτσι δὲν εἶναι, σεβασμιώτατε; Πρὸς Θε- οῦ! Δὲν γράφουμε ὅτι τὰ ἐνθυλακώσατε. Ἁπλῶς τὰ ξεχάσατε, γράφοντας κα- νονικὰ τὸν μακαρίτη… Ὅσο γιὰ τὴν «Κοργιαλένειο», ἐκεῖ γίνεται τὸ «ἔλα νὰ δῇς». Ἀφοῦ 180.000.000 δρχ. ἔκαναν φτερά, καὶ οἱ εὐθύνες κατὰ τὴν ἐφημε- ρίδα πέφτουν στὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ περισσότερο στὸν μητροπολίτη, ποὺ εἶχε καταργήσει τὰ ὄργανα. Ἂν καὶ κάποιοι πιστοὶ εἶχαν ἐκφράσει τὴν δυσπιστία τους γιὰ τὸν λογιστὴ τοῦ ἱδρύματος, μὲ τὸν ὁποῖον τότε συνεργαζόταν ἄψογα ὁ ἅγιος μητροπολίτης καὶ σήμερα στρέφεται ἐναν- τίον του. Γιατί ὅμως νὰ δυσπιστοῦν καὶ νὰ διαμαρτύρωνται; Τὸ ἅγιον χρῆμα εἰς τοὺς ἁγίους καὶ ἡ πίστις εἰς τοὺς πιστούς. Γιῶργος Πετρόπουλος