ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα, οἱ σοβαρὲς ἀποφάσεις δὲν λαμβάνονται πλέον στὰ παραδοσιακὰ πολιτικά-θεσμι- κὰ πλαίσια τῶν κρατῶν, ἀλλὰ μέσῳ ἡμι-κρατικῶν δια- δικασιῶν, ποὺ δὲν ὑπόκεινται σὲ δημοκρατικὸ ἔλεγχο. Ἡ ἐπιρροὴ εἰδικῶν ὁμάδων συμφερόντων αὐξάνεται, ἐνῷ οἱ ἑκάστοτε βουλευτικὲς ἐκλογὲς καὶ οἱ ἐκλογὲς τῆς τοπικῆς αὐτο- διοικήσεως ἔχουν μετατραπῆ σὲ διαγωνισμοὺς ἐξυπηρέτησης συμφε- ρόντων. Στὰ δεδομένα αὐτὰ κρύβονται τὰ σημερινὰ διλήμματα γιὰ ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος. Ἡ σημερινὴ δημοκρατικὰ νομιμοποιημένη πολιτικὴ ἐξουσία ἀδυνατεῖ νὰ λάβῃ δυναμικὲς ἀποφάσεις γιὰ μία ριζοσπαστικὴ πολιτικὴ μεταρρύθμιση, μὲ ταυτό- χρονη προσαρμογὴ τῆς χώρας στὶς ἀπαιτήσεις ἑνὸς ραγδαῖα μεταβαλλόμενου κόσμου καὶ καταφεύγει σὲ μακροχρόνιες διαδικασίες ἀποπροσανατολισμοῦ, διότι ἀντιμετωπίζει δυσάρεστα οἰκονομικά, κοινωνικὰ καὶ πολιτιστικὰ προβλή- ματα καὶ βρίσκεται ἀντιμέτωπη μὲ πιθανὲς ἐκρήξεις σημαντικῶν κοινωνικῶν ὁμάδων. Ἡ ἀδράνεια καὶ ἡ παραλυσία τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτικοῦ συστήματος δὲν ὀφείλεται στὶς ἀτέλειες τῶν συνταγματικῶν κανόνων, ποὺ παρέμειναν κατὰ βά- ση ἀμετάβλητοι, οὔτε σὲ θεσμικὲς δυσλειτουργίες, ἀλλὰ στὴν ἀναποφαστικότητα καὶ στὴν ἀνικανότητα ἐφαρμογῆς τῶν ἀποφάσεων. Συνεπῶς ἡ ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος δὲν ἀποτελεῖ σήμερα πρώτη οὔτε καὶ δεύτερη προτεραιότητα. Ἄν ἐν τούτοις γιὰ τοὺς ὡς ἄνω λόγους ἀποφασιζόταν, αὐτὴ ὤφειλε νὰ στραφῇ πρὸς τὶς ἀτέλειες ἐκεῖνες, ποὺ προκαλοῦν παρενέργειες ὡς π.χ. • ἡ ἀνυπαρξία (καὶ γι’ αὐτὸ ἡ ἀνάγκη θέσπισης) Συνταγματικοῦ Δικαστηρί- ου, • ἡ ἀλλαγὴ τοῦ τρόπου ἐκλογῆς βουλευτῶν, • ὁ διαχωρισμὸς Νεποτισμοῦ - Κράτους, • ὁ διαχωρισμὸς Ἐκκλησίας-Κράτους ἢ τοὐλάχιστον ἡ ἄρση τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος ἢ ἡ ἀντικατάστασή του καὶ ἡ κατάργηση τοῦ ἰσχύοντος συνταγματικοῦ πλαισίου/καθεστῶτος, δυνάμει τοῦ ὁποίου περίπου 11.000