ΜΕ ΕΞΑΝΊΤΑ ΚΑ] 4ΣΤΡΟ/Ί4ΡΟΝ ἐγὼ δὲ λέξω δεινὰ μέν, δίκαια δέ Πτυχές τοῦ σημερινοῦ προσώπου τῆς ἑλληνικῆς δημοσιογραφίας [Ὁ συντάκτης τῆς Στήλης δὲν ἔχει οὔτε τυχαία γνωριμία μὲ τὰ πρόσωπα, τὰ ὀνόματα τῶν ὁ- ποίων διαλαμβάνονται στὸ κείµενο.] «... ἀπ᾿ ὅσα ἀκούσαμε ἀπ᾽ τὴν ἰδιαίτερα παλλόμενη φωνὴ τῆς κ. ᾿Ανδρεουλάκη, κι ἀπ᾿ ὅσα διαβάσαµε στὴν πρὸς τὸν κ. Κομίνη ἑ- πιστολή τής, συμπεράναμε πὼς πρόκειται γιὰ τὴ νέα ἑλληνίδα μητέρα, πού, ἀρχίζοντας νὰ συνειδητοποιεῖ σὲ τί κοινωνία γέννη- σε τὰ παιδιά της, νιώθει τὴ φρίκη του ἀνυποχώρητου στὴν πλάτη κι ἀνέκφραστα, κρύα, ἀργά, φλεγματικά τὴν πρέσσα τῆς μεγάλης ἀγωνίας νὰ ἐγγίζει τὸ νεανικὸ στῆθος τῆς». Μαρία Ρεζάν πρὸς 4υκοῦργο Κομίνην/) «...Νευριάζω γιατί βλέπω τί ὕπουλος εἶσαι...» «...Δὲ μ᾽ ἐνοχλεῖ καθόλου, μ᾽ ἐνοχλεῖ ἡ ποταπότης καὶ ἡ μικρότης τῆς δημοσιογραφικῆς θεώρησης...» «... Ὄχι αὐτὸ τὸ «δὲ θέλεις», τὴ βρομιά σου δὲν θὰ τὴν περάσεις...» «... Πῆγα (στὰ δικαστήρια) γιὰ νὰ ξεκαθαρίσω μιὰ κόπρο τοῦ Αὐγείου...» «...Δὲν ἔχει ἐξηγήσεις. Τώρα ἔχει δικαστήριο...» «... Τὰ γνωστὰ τῶν δικαστηρίων στοὺς διαδρόμους χού, χού, χού, καὶ ψού, ψού, ψού δὲν εἶναι δικά μου. Ἔτσι; Στόπ λοιπόν. Ραντεβοῦ στὴ δίκη...» “υκοῦργος Κομίνης πρὸς Μαρία Ρεζάν «οὐ Γιατί ἔφτασες μέχρι τὴ μήνυσι (Σήμ. 4ειν. Δικ.: εἶναι οἰ.) καὶ δὲν προσπάθησες μ᾽ ἐπιχειρήματα...» «... Δὲ μποροῦσες ν᾿ ἀπαντήσεις ἀντὶ νὰ κάνεις μήνυσι;» «... Μαρία, νὰ ξέρεις, ὅλες αὐτὲς οἱ ὑποθέσεις ποτέ δὲ φθάνουν στὸ δικαστήριο...» (Σημ. Δειν. Δικ.: οἷς --ἄλλο τὸ βέβαιον πὼς ἐδῶ ὁ κ. Κομίνης ὑπαινίσσται ἣ, σίγουρο, τὸ μειωτικὸ συμβιβα- σμό τῆς κ. Ρεζάν, ἤ, πιθανό, τὸν ἐξαναγκασμό της). «... Αν γινόταν ἕνας διάλογος μὲ ἄλλους δηµοσιογρόους πάνω σ᾽ αὐτὸ τὸ θέµα... γιὰ νὰ δοθοῦν ἐξηγήσεις...» «... Δηλαδὴ γιὰ νὰ ποῦμε τὴν τελευταία λέξι: µόνο μὲ μιὰ καταδι- καστικὴ ἀπόφαση ἐσὺ θὰ ἠρεμήσεις, Μέ καμμιά ἄλλη λύσι;» [Ὅλα τὰ ἄνω, κατὰ τὴ συνέντευξη της κ. Μ.Ρ. πρὸς τὸν κ. Λ.Κ. -- «ΤΑ ΝΕΑ» Ι6ό Δεκεμβρίου 1985]. Ὁ κ. 4. Κομµίνης μοιάζει ἕνας ἀπόλυτα ἱκανοποιημένος ἀπ᾽ τὸν ἑαυτό του ἄνθρω- πος. Μὲ τὸ δίκιο του: "Απαξ ἢ δίς τοῦ ἔτους περιδιαβάζει ἴσως στοὺς κήπους τῆς Προε- δρίας (ὁ γράφων δέν... ζηλεύει -- θ᾽ ἀπέριπτε ἐν πάση περιπτώσει τὴν πρόσκλησι),