ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Τὸ Σύνταγμα τῶν καλογέρων! Ἀφιερωμένο ἐξαιρετικὰ στὴν Βουλή:18 Ἀπριλίου 2001, «ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑ- ΔΑΣ»: Εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος... Ἄρθρο 3: Ἐ- πικρατοῦσα θρησκεία στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἡ θρησκεία τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ποὺ γνωρίζει κεφαλή της τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, ὑπάρχει ἀναπόσπαστα ἑνωμέ- νη δογματικὰ μὲ τὴ Μεγάλη Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινούπολης... Ἄρθρο 18 §8: Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἀπαλλοτρίωση [μόνον] τῆς ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας τῶν Σταυροπηγιακῶν Ἱερῶν Μονῶν, τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολύτριας τῆς Χαλκιδικῆς, τῶν Βλατάδων..., τοῦ Εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη... Ὁ- μοίως... ἡ περιουσία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Σινᾶ. Χωρὶς σχόλια, μὲ ὑπογράμμιση δική μου. Κ.Κ. Παιδεία-Κατήχηση Στα βουνά απάνου είναι χτισμένα ρημοκλήσια σαν βίγλες· του Προφήτη Ηλία είναι τα ψηλότερα. Λένε πως οι αρχαίοι Έλ- ληνες χτίζανε κι εκείνοι εκκλησιές απάν’ απάνου στα βουνά. Ὁ προσηλυτισμὸς στὰ σχολικὰ ἐγχειρίδια δὲν περιορίζεται μόνον στὰ βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν, ἀλλὰ ἔχει ἐπεκταθῆ στὸ σύνολο τῆς σχολικῆς γνώσης. (Βλ. «Δ», τ. 272-273, 279, 281.) Ἡ εἰκονιζόμε- νη φωτοτυπία εἶναι ἀπὸ τὴ σελίδα 46 τοῦ ἐγχειριδίου τῆς Γ΄ Δημοτικοῦ «Ἡ Γλῶσσα μου (2)». Πρό- κειται γιὰ κείμενο τοῦ γνωστοῦ ἁγιογράφου καὶ φανατικοῦ χριστιανοῦ Φώτη Κόντογλου μὲ τίτλο «Ἀκρογιαλιές», στὸ ὁποῖο μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι κι οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἔκτιζαν ἐκκλησίες! Ι.Λ. «Γλῶσσα, ἣν οὐκ ἄλλος ἢ ψυχὴ ἔχει» Ὁ κ. Γιῶργος Σταματόπουλος θαυμάσια ἀναπτύσσει στὴν ἐπιφυλλίδα του τὸ θέμα: «ἡ γλῶσσα, τὸ ὕφος, ἡ μετάφραση». («Ε», 4/2/2006.) Ἀναμφισβήτητα καὶ τὰ τρία αὐτὰ στοιχεῖα στὴν Ἀρχαία Ἑλληνικὴ Γλῶσσα δὲν ἐπιδέχονται ἀλλοίωση, μετάφραση, ἐπέμβαση. Ἡ μετάφραση εἶναι μητέρα τῆς ἥσσονος προσπάθειας, ἐπιφέρει τὴ στέγνωση τοῦ νοῦ καὶ περιορισμὸ τῆς γνώσης, ἀλλοιώνει τὸν Πολιτισμό. Ὀρθὰ γράφει: «Ἡ καθαρεύουσα... εἶναι ἡ μήτρα ποὺ κωδικοποιεῖ κι ἐνσωματώνει τὸν ἑκάστοτε πολιτισμό...» Ἡ γλῶσσα μας εἶναι μητρίδα τῶν λοιπῶν γλωσσῶν: «Εἰ θεοὶ διαλέγονται, τῇ τῶν Ἑλλήνων γλώσ- σῃ χρῶνται» (Κικέρων). Ὁ φιλόσοφος Βιττγκενστάιν λέγει: «τὰ ὅρια τῆς γλώσσης μου σημαίνουν τὰ ὅρια τοῦ κόσμου μου». Ὁ δὲ Χάιντεγκερ λέγει: «ἡ γλῶσσα εἶναι ἡ οἰκία τοῦ εἶναι». Στὸν σπου- δάζοντα μὲ τὴ μετάφραση, ἀλλοίωση, ἀλλαγὴ τῆς γλώσσας, ἰδοὺ ἡ ἀπάντηση: «ὅστις γὰρ αὐτὸς ἢ φρονεῖν μόνος δοκεῖ ἤ γλῶσσα, ἣν οὐκ ἄλλος ἤ ψυχὴν ἔχειν, οἴτοι διαπτυχθέντες ὤφθησαν κε- νοί» (Σοφοκλ., «Ἀντιγ.» 707). «Ἡ παραφθορὰ τῆς γλώσσης σημαίνει, ὅτι αἱ ψυχαὶ ἐκ τῶν ὁποίων προέρχονται οἱ λόγοι, εὑρίσκονται ἐν παρακμῇ» (Σενέκας). Ὁ Κοραῆς σημαίνει: «Τὸ φῶς, τὸ ὁ- ποῖο ὅλοι προθυμούμεθα νὰ ἐξανάψωμεν εἰς τὴν σκοτισθεῖσαν Ἑλλάδα, εὑρίσκεται εἰς πολλὰ βα- θὺ πηγάδιον.» Σ.Φ. Ὁ παραλογισμὸς τῆς Μεταφυσικῆς Ἡ νόηση ἀνήκει ἀποκλειστικὰ εἰς τὴν Ἐπιστήμη καὶ τὴν μεγάλη Τέχνη. Μόνον αὐτὲς ἔχουν κατὰ ἐξουσιοδότηση τῆς Φύσης (τάλαντο) τοὺς κωδικούς της, καὶ ὅσο ἡ βιολογικὴ καὶ ὀντολογική μας κα- τασκευὴ ἐπιτρέπει. Πάντα θὰ βλέπωμε τὸν Κόσμο μέσα ἀπὸ τὸ πεπερασμένο (νομοτέλεια) τῆς ὕπαρ- ξης. Οἱ θρησκεῖες, χωρὶς τὸ τίμημα τῆς Ἐπιστήμης καὶ Τέχνης, μὲ ἁπλὲς εἰκασίες, λένε ὅ,τι θέλουν. ‣