Ἡ ἑρμηνεία τῶν μύθων βάσει πανάρχαιων γεωλογικῶν μεταβολῶν τὰ πλαίσια ἑνὸς παγκοσμίου συνεδρίου, ποὺ ἔλαβε χώρα πρὶν μερικὰ χρόνια στὸ Ρίο ντὲ Τζανέιρο, ἕνας Ἕλληνας ἐπι- στήμονας εἰσήγαγε τὸν ὅρο Γεω-μυθολογία, μιὰ λέξη ποὺ προκάλεσε τὸν προβληματισμὸ τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότη- τας καὶ ἀμέσως συμπεριλήφθηκε στὴν Ἐγκυκλοπαίδεια τῆς Ἀνθρωπολογίας (Encyclopedia of Anthropology) (σημ. Ἀμερικανικὴ ἔκδ. «Sage Publications»). Ὁ γεωλόγος κ. Ἠλίας Μαριολάκος, ὁμότιμος Καθη- γητὴς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἦταν αὐτὸς ποὺ ἔθεσε τὶς βάσεις γιὰ μία ὀρθολογικὴ ἑρμηνεία τῶν ἑλληνικῶν «μύθων», τεκμηριώνοντας μὲ ἀκρά- δαντα ἐπιχειρήματα τὴν ἄποψη, ὅτι ἡ ἐξέλιξη τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ συνδέεται ἄμεσα μὲ τὶς φυσικο-γεωλογικὲς μεταβολὲς τοῦ γήινου περιβάλλοντος καὶ συγκεκριμένα τοῦ Αἰγαιακοῦ καὶ περι-Αἰ- γαιακοῦ χώρου. Τὴν ἄποψη αὐτή, μαζὶ μὲ τὴν ἰσχυρή της ἀποδεικτικὴ θεμελίωση, θὰ παρουσιάσωμε ἀναλυτικά, ὅπως μᾶς τὴν ἀνέπτυξε ὁ καθηγητὴς Ἠλίας Μαριολάκος. Στὴν ἀνώτερη Παλαιολιθικὴ Ἐπο- χή, ὅταν ὁ ἄνθρωπος βρισκόταν ὡς τροφοσυλλέκτης καὶ κυνηγὸς στὰ πρῶτα στάδια τῆς ἐξέλιξής του, οἱ περιβαλλοντικὲς συνθῆκες ἀσκοῦσαν τεράστια ἐπίδραση πάνω του· καὶ αὐτὴ ἡ ἐπίδραση φαίνεται γλαφυρὰ ἀποτυπωμένη στοὺς μύθους του.