Ἐξαιρετικῆς σημασίας ἐργασίες Δανῶν ἐπιστημόνων στὴ Θήρα ἀνακάλυψη ἑνὸς κλώνου ἐλιᾶς θαμμένης στὴ θηραϊκὴ γῆ φαί- νεται πὼς ἀνατρέπει τὰ δεδομένα τῆς συμβατικῆς Ἀρχαιολο- γίας, καθὼς ὁδηγεῖ στὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ ἔκρηξη τοῦ ἡφαι- στείου τῆς Θήρας, ποὺ συγκλόνισε τὸ Αἰγαῖο, δὲν ἔγινε περὶ τὸ 1.500 π.Χ., ὅπως πιστεύεται, ἀλλὰ περισσότερο ἀπὸ 100 χρόνια νωρίτερα. Ἂν ἡ ὑπόθεση αὐτὴ ἐπιβεβαιωθῇ, τότε θὰ ἀλλάξουν ἄρδην ὅλα ὅσα γνωρίζαμε γιὰ τὴν ἱστορία τοῦ Αἰγαίου, καθὼς ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ Μινωικὸς Πολιτισμὸς δὲν καταστράφηκε ἀπὸ τὴν ἔκρηξη τοῦ ἡφαιστείου τῆς Θήρας. Σὲ μία τέτοια περίπτωση ἀναθεωροῦνται οἱ σχέσεις Μινωικοῦ, Μυκηναϊκοῦ καὶ Αἰγυπτιακοῦ Πολιτισμοῦ, ἀμφισβητεῖται ἡ προπαγανδιζό- μενη θεωρία περὶ –δῆθεν– εἰσαγωγῆς πολιτιστικῶν στοιχείων ἀπὸ τὴν Αἴγυ- πτο στὴν Ἑλλάδα κι ἐνισχύεται τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο. Τὸ θέμα ξεκίνησε ἀπὸ Δανοὺς ἐπιστήμονες. Συγκεκριμένα ἕνας νεαρὸς Δανὸς φοιτητὴς τῆς Γεωλο- γίας ἀνακάλυψε ἕναν ἀπανθρακωμένο κλῶνο ἐλιᾶς, θαμμένο ἐπὶ 3.600 χρό- νια στὴν ἡφαιστειακὴ στάχτη καὶ τὸν ἔστειλε γιὰ ἐξέταση στὸ Πανεπιστή- μιο Ἄαρχους τῆς Δανίας. Ἡ ἐνασχόληση τῶν Δανῶν μὲ τὴν ἑλληνικὴ Ἀρχαιολογία εἶχε ξεκινήσει ἤδη ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας, καθὼς ἡ μελέτη τοῦ ἑλληνικοῦ παρελθόντος ἦταν προσφιλὴς στοὺς Εὐρωπαίους διανοούμενους στὰ τέλη τοῦ 18ου αἰῶνα καὶ στὶς ἀρ- χὲς τοῦ 19ου. Οἱ πρῶτες ἀνασκαφὲς ἀπὸ Δανὸ ἀρχαιολόγο ἔγιναν στὴν Κέα τὸ χει- μῶνα τοῦ 1811-12 ἀπὸ τὸν Πῆτερ Μπρόνστεντ, ὁ ὁποῖος τὸ ἴδιο ἔτος συμμετεῖχε μὲ ὁμάδα συμπατριωτῶν του στὶς ἀνασκαφὲς τοῦ ναοῦ τοῦ Ἀπόλλωνα στὶς Βάσσες. Μετὰ τὴν Ἐπανάσταση καὶ τὴν ἐκλογὴ τῆς Ἀθήνας ὡς πρωτεύουσας τὸ 1834, πολλοὶ ξένοι ἦρθαν στὴν Ἀθήνα, προκειμένου νὰ βοηθήσουν στὴ λειτουργία τοῦ