ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ ἐξαφάνιση τῶν θεῶν Κύριε διευθυντά, Ἔχω μία ἀπορία. Αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν σὲ θεούς, διαβόλους καὶ τὰ λοιπά, σημαίνει ὅτι πιστεύουν καὶ σὲ ἔργα αὐτῶν; Ἂν κα- τηγορηθῶ π.χ. ὅτι σκότωσα ἕναν συγγενῆ τους, ἐπειδὴ ἤμουν μόνος μαζί του τὴν ὥρα ποὺ σκοτώθηκε, μπορῶ νὰ ἐπικαλεστῶ ὅτι τὸν σκότωσε ὁ διάβολος; Πῶς μποροῦν νὰ ἀπορρίψουν αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, ἐφόσον πιστεύουν σὲ τέτοια «ὄντα»; Ἢ νὰ κλέψω λεπτὰ καὶ νὰ πῶ, ὅτι μοῦ τἄδωσε ὁ Θεός; Πῶς γίνεται στὸ νομικὸ σύστημα θεοκρα- τικῶν καθεστώτων νὰ μὴν λαμβάνεται ὑπό- ψη σὲ καμμία περίπτωση, ποτὲ νὰ ἔγινε πα- ραδεκτὴ ἡ ἐπίδραση τοῦ Γιαχβὲ ἢ τοῦ Ἀλ- λάχ; Ἔστω καὶ σὲ μία δίκη μόνο. Μᾶλλον τὰ τελευταῖα χρόνια, ἀπὸ τότε δηλαδὴ ποὺ τὸ χρῆμα ἔγινε πολὺ σημαντικό, ὁ Θεὸς δὲν θέλει νὰ ἀνακατεύεται πολὺ καὶ ἀποφεύγει τὶς δημόσιες ἐμφανίσεις. Γιατὶ στὸ Μεσαίω- να καὶ πιὸ παλιὰ συνεχῶς ἔκανε τὴν ἐμφά- νισή του, ἐνῷ τώρα ὄχι. Σ’ αὐτὸ δὲν ἐξαιρεῖ- ται καμμία θεότητα, οὔτε σατανᾶς οὔτε ἄγ- γελος οὔτε ἐλοχείμ, χερουβείμ, σεραφείμ, οὔτε ὅμως καὶ τὸ δωδεκάθεο. Καὶ ἀπὸ τὸν ἀθλητισμὸ ὅμως ἡ ἀπουσία τους εἶναι αἰσθη- τή. Δυστυχῶς δὲν εἴδαμε κανένα χριστιανό, Ἰουδαῖο ἢ μουσουλμάνο ἀρσιβαρίστα νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀλήθεια τῆς πίστης του σηκώ- νοντας π.χ. 1.000 κιλά, κι ἂς ἰσχυρίζωνται τὰ ἱερατεῖα, ὅτι «ἡ πίστη μπορεῖ νὰ μετακι- νήσῃ βουνά». Εὐχαριστῶ Θανάσης Διαμαντόπουλος ΕΑΝ... Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Διάβασα στὸ τεῦχος τοῦ Δεκεμβρίου τὴν ἐπιστολὴ ἑνὸς φοιτητῆ Νοσηλευτικῆς καὶ συγκινήθηκα. Κάθε ἡλικιωμένος πρέπει νὰ συγκινῆται, ὅταν ἕνα νεαρὸ βλαστάρι τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς ζητᾷ ἐκπλιπαρῶντας βοήθεια. Ρωτᾷ ὁ Ἀριστομένης Κοσσιώρης: Πῶς μπορῶ νὰ σταθῶ ὡς νοσηλευτής; Τί μοῦ προτείνετε νὰ διαβάσω; Συνεργάτης σου ἔδωσε μία μεστὴ ἀπάντηση στὸν φοιτητή, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι θὰ τὸν ἱκανοποίησε. Ὁ λόγος ποὺ πιστεύω ἔτσι εἶναι, ὅτι ὁ νεαρὸς ἐπιστολογράφος σου εἶναι ἤδη ἀπὸ μόνος του χριστιανὸς πιστός, καὶ ὅ,τι καὶ νὰ τοῦ ὑποδείξουν οἱ μεγα- λύτεροί του, τὰ ἀκούει μέν, ἀλλὰ τὰ θρησκευτικὰ δεσμὰ δὲν σπᾶνε, νὰ τὸν ἀφήσουν ἐλεύθερο νὰ τὰ κατανοήσῃ, νὰ τὰ ἐρευνήσῃ καὶ μετὰ νὰ διαλέξῃ, ποιά κατεύθυνση πρέπει νὰ πάρῃ. Γιατί σκέπτομαι ἔτσι; Διότι στὶς θρησκεῖες ὅλων τῶν λαῶν καὶ ὅλων τῶν ἐποχῶν δὲν χωρᾶνε δύο βασικὰ πράγματα: Λογική-διάλογος καὶ ἔρευνες. Ἐὰν τὸ παιδὶ αὐτό, πρὶν μπῇ ἀκόμα στὰ βρόχια τῆς θρησκείας, εἶχε ἐμπλουτίσει τὸ νοῦ του μὲ τὶς ὑποδείξεις διακεκριμένων διανοουμένων τῆς ἀνθρωπότητας, ποτὲ δὲν θὰ ἀναγκαζόταν νὰ γυρεύῃ βοήθεια. Ἤδη θὰ τὴν εἶχε βρεῖ. Ἐὰν πάλι εἶχε τὴν κα- λὴ τύχη μὲ τὴν βοήθεια κάποιου σοβαροῦ ἀνθρώπου νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ κατανοήσῃ τὴν Ἑβραϊκὴ Βίβλο, ποτέ, ποτὲ δὲν θὰ γινόταν χριστιανός, διότι ἡ λογική του δὲν θὰ τοῦ τὸ ἐπέτρεπε. Ἔγινε χριστιανός, ὄχι ἀπὸ τὴν οἰκογένειά του ἀλλὰ ἀπὸ ἄλλα θρη- ‣