ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Καὶ τὸ ζήτημα ἀνέγερσης τζαμιοῦ ὸ Σύνταγμα κατοχυρώνει τὴ θρησκευτικὴ ἐλευθερία ὑπὸ δύο ἐκ- φάνσεις της: α) τὴν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης καὶ β) τὴν ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς λατρείας1, στὰ ἑξῆς ἄρθρα: Τὸ ἄρθρο 5, παρ. 2 τοῦ Συντάγματος περιέχει ἀπαγόρευση διακρίσεων λόγῳ θρη- σκείας: «Ὅλοι ὅσοι βρίσκονται στὴν Ἑλληνικὴ Ἐπικράτεια ἀπολαμβάνουν τὴν ἀπό- λυτη προστασία τῆς ζωῆς, τῆς τιμῆς καὶ τῆς ἐλευθερίας τους χωρὶς διάκριση […] θρησκευτικῶν […] πεποιθήσεων.» Τὸ ἄρθρο 13 τοῦ Συντάγματος καθορίζει τὸ πλαίσιο τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας στὴν Ἑλλάδα ὡς ἑξῆς: «1. Ἡ ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης εἶναι ἀπαραβίαστη. Ἡ ἀπόλαυ- ση τῶν ἀτομικῶν καὶ πολιτικῶν δικαιωμάτων δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς θρησκευτι- κὲς πεποιθήσεις καθενός. 2. Κάθε γνωστὴ θρησκεία εἶναι ἐλεύθερη, καὶ τὰ σχετικὰ μὲ τὴ λατρεία της τελοῦνται ἀνεμπόδιστα ὑπὸ τὴν προστασία τῶν νόμων. Ἡ ἄσκηση τῆς λατρείας δὲν ἐπιτρέπεται νὰ προσβάλλῃ τὴ δημόσια τάξη ἢ τὰ χρηστὰ ἤθη. Ὁ προσηλυτι- σμὸς ἀπαγορεύεται. 3. Οἱ λειτουργοὶ ὅλων τῶν γνωστῶν θρησκειῶν ὑπόκεινται στὴν ἴδια ἐποπτεία τῆς Πολιτείας καὶ στὶς ἴδιες ὑποχρεώσεις ἀπέναντί της, ὅπως καὶ οἱ λειτουργοὶ τῆς ἐπικρατούσας θρησκείας. 4. Κανένας δὲν μπορεῖ ἐξαιτίας τῶν θρησκευτικῶν του πεποιθήσεων νὰ ἀπαλ- λαγῇ ἀπὸ τὴν ἐκπλήρωση τῶν ὑποχρεώσεων πρὸς τὸ Κράτος ἢ νὰ ἀρνηθῇ νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τοὺς νόμους. 5. Κανένας ὅρκος δὲν ἐπιβάλλεται χωρὶς νόμο, ποὺ ὁρίζει καὶ τὸν τύπο του.» 1. Δαγτόγλου, σελ. 368.