ΟΙ ΤΟΝΟΙ, ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ Ç ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ Ἀγαπητέ μου κ. Λάμπρου, Ὁ «Δαυλός» στὰ τελευταῖα 25 συμπληρωμένα ἔτη τῆς ἔκδοσής του ἔχει νὰ πα- ρουσιάσῃ ἕνα σημαντικὸ ἐρευνητικὸ ἔργο μὲ ἐθνικὲς προεκτάσεις γιὰ περαιτέρω βελτίωση καὶ ἔχει συμβάλει οὐσιαστικὰ στὸ νὰ διαφωτίσῃ τὸ μέσο Ἕλληνα καὶ νὰ τὸν βοηθήσῃ νὰ ἀφυπνιστῇ καὶ νὰ μάθῃ τὴν ἀλήθεια γιὰ τὴν ἱστορία καὶ τὸ παρελθόν του. Ἀπὸ τὶς σελίδες του ἔχουν περάσει χιλιάδες ἐρευνητὲς καὶ ἔχουν καταθέσει τὶς ἐμπειρίες τους –ὁ καθένας μὲ τὸ δικό του τρόπο–, ὅσον ἀφορᾷ στὸ πῶς ὁ σημερινὸς Ἑλληνισμὸς θὰ μπορέσῃ νὰ συνδεθῇ πολιτισμικὰ μὲ τὸν παραγω- γικὸ Ἑλληνισμὸ τοῦ παρελθόντος. Εἶναι εὐτυχὲς τὸ γεγονός, ὅτι ὅλες αὐτὲς οἱ σελί- δες προβληματισμοῦ ὑπάρχουν κάλλιστα ταξινομημένες γιὰ κάθε ἐνδιαφερόμενο καὶ ἀποτελοῦν πλέον τὴν βάση τῆς ἀφυπνιστικῆς περιόδου· καὶ τὰ 25 χρόνια τοῦ «Δαυλοῦ» ἔκαναν τὸν Ἕλληνα –θέλω νὰ πιστεύω– ἔξ-υπνο! Εἶναι ὅμως καιρὸς ὁ «Δαυλός» νὰ σκεφτῇ τὸν ἡγετικὸ μελλοντικό του ρόλο καὶ νὰ συγχρονιστῇ μὲ τὰ σημερινὰ ὀρθογραφικὰ δεδομένα. Γνωρίζω, ὅτι δυσαρεστῶ πολλούς, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ δοῦμε κατάματα τὴν πραγματικότητα. Δὲν μπορεῖ νὰ συνεχιστῇ ἡ δικτατορικὴ ὀρθογραφικὴ μεταρρύθμιση τοῦ 1967-1974 μὲ ἀλλαγ- μένες ὑποτακτικές, μὲ ὑπογεγραμμένες, ψιλές, δασεῖες, βαρεῖες καὶ περισπωμένες. Τὸ βάρος τους εἶναι ἀσύμφορο καὶ τελείως ἀνώφελο σήμερα, ὅλα αὐτὰ εἶχαν ἡμε- ρομηνία λήξης, ἡ ἐποχή τους πέρασε στὴν ἱστορία μας, καὶ ἔτσι θὰ τὰ μαθαίνουμε μελλοντικὰ πλέον. Ἡ ἐποχή τους ἔχει παρέλθη ἀνεπιστρεπτί. Ναί, μποροῦμε νὰ βάλουμε γιὰ συζήτηση μπροστά μας ὅλα τὰ δεδομένα γιὰ τὸ πολυτονικὸ ἢ μονοτονικὸ σύστημά μας (καταχρηστικοὶ ὅροι καὶ οἱ δύο) καὶ νὰ ὑποστηρίξουμε τὴ μία ἢ τὴν ἄλλη πλευρὰ μὲ ἄκρως τεκμηριωμένα στοιχεῖα καὶ κάλλιστες βιβλιογραφικὲς παραπομπὲς σὲ ἔγκυρους λόγιους καὶ αὐθεντικὰ γεγο- νότα. Πλὴν ὅμως δὲν θὰ κατορθώσουμε τίποτα. Θὰ μιλᾶμε «περὶ ὄνου σκιᾶς» μὲ ἀτέλειωτη πολυλογία. Ἡ γλῶσσα μας μπῆκε νικήτρια στὸν 21ο αἰῶνα, καὶ ὅλοι τὴν χρησιμοποιοῦμε, μὲ τὸν τρόπο ποὺ ὁ καθένας μας μπόρεσε νὰ τὴν δαμάσῃ. Ὅλοι μας διαπιστώνουμε, ὅτι οἱ δυνάμεις της εἶναι ἀστείρευτες, καὶ δὲν ὑπάρχει κανένα πεδίο τοῦ σημερινοῦ μας πολιτισμοῦ, στὸ ὁποῖο νὰ μὴν μπορῇ νὰ ἀντεπεξέλθῃ μὲ τὸ σπαθί της. Χρειά- ζονται ὅμως ἑλληνόγλωσσοι ἐργάτες τοῦ πνεύματος, καὶ μόνο μ’ αὐτὴν ὡς ἀσπίδα μποροῦμε νὰ πᾶμε μπροστά. Πρέπει μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα νὰ τὴν διακονοῦμε καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα νὰ τὴν σεβώμαστε καὶ νὰ τὴν προστατεύουμε ἀπὸ νέους σημερι- νοὺς κινδύνους φθορᾶς, ποὺ ὑπεισέρχονται σ’ αὐτὴν μόνο ἀπὸ ἑλληνοανίδεους. Ὁ «Δαυλός» στὸ Διαδίκτυο ἔχει μία δυναμικὴ παρουσία τὰ τελευταῖα χρόνια καὶ ἔτσι ἡ ἔρευνα ἐξυπηρετεῖται ψηφιακὰ θαυμάσια. Ἐδῶ ὁ «Δαυλός» «συμμορ- φώθηκε» μὲ τὴ νέα πραγματικότητα καὶ ὅλη ἡ ὕλη του, στὶς εἰσαγωγικὲς παραπομ- πὲς τοὐλάχιστον, παρουσιάζεται μὲ τὴ νεώτερή μας ὀρθογραφία καὶ τὸ λεγόμενο ‣