ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ» ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση παρουσιάζεται σήμερα ὡς ἡ μόνη κοι- τίδα ἐλευθερίας, δημοκρατίας, ἀνθρωπισμοῦ, πολιτισμοῦ, κοινωνικῆς εὐαισθησίας κ.ἄ. στὸν κόσμο. Ἔχουν ὅμως τὰ πράγματα ἔτσι ἢ τὸ «εἶναι» διαφέρει ἀπὸ τὸ «φαίνεσθαι»; Τί παρέμεινε ἀπὸ τὴν Εὐρώπη τῶν πατρίδων τοῦ Ντὲ Γκώλ; Ποιοί εἶναι αὐτοὶ ποὺ συνέβαλαν ἀποφασιστικὰ στὸ νὰ παραμορφωθῇ καὶ σχεδὸν νὰ ξεχαστῇ ἡ ὡραία αὐτὴ ἰδέα τοῦ στρατηγοῦ; Τὰ τελευταῖα χρόνια δικαίως κυριαρχεῖ στοὺς Εὐρωπαίους πολίτες ἡ ἐντύπωση, ὅτι ἡ Εὐρώπη λειτουργεῖ ὡς μιὰ ἁπλῆ τεχνοκρατικὴ μηχανή, ἡ ὁποία διευθύνε- ται ἀπὸ ἀφανεῖς μηχανισμοὺς καὶ ἀπὸ ἀπρόσιτους κυρίως ὑπεύθυνους. Ἡ διεύρυνση τῶν θεσμικῶν δομῶν τῆς Ε.Ε. δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ διεύρυνση τῆς κεντρικῆς ἐξουσίας. Οἱ καινούργιοι θεσμοὶ προσθέτουν ἄλλο ἕνα ἐπίπεδο στὰ ἐθνικὰ οἰκοδομήματα λήψης ἀποφάσεων, ποὺ ἀπομακρύνεται περισσότερο ἀπὸ τὶς ἀνάγκες, ὅσο ἡ δραστηριότητά του θὰ ἔχῃ ὡς πλαίσιο τὴν τεχνοκρατικὴ διαχείριση μιᾶς Εὐρώπης ἀπελευθερωμένης ἀπὸ τὶς τοπικὲς συνθῆκες, δηλαδὴ ἀπὸ τὶς ἀνθρώ- πινες συγκυρίες. Ἐνῷ ἡ Ε.Ε. νομοθετεῖ καὶ ρυθμίζει ὁλοένα καὶ πιὸ λεπτομερειακά, ἀπομακρύνεται ἀπὸ σοβαρὲς πρὸς λύση καταστάσεις, χάνοντας μὲ αὐξανόμενο ρυθ- μὸ τὸ κῦρος της στὴν ζωὴ τῶν πολιτῶν. Τὰ εὐρωπαϊκὰ ἔθνη-κράτη συγκροτοῦν μία νέα ἰδέα περὶ αὐτοκρατορίας, ἡ ὁποία δὲν ἐγκαθιστᾷ κάποιο ἐδαφικὸ κέντρο ἐξουσίας οὔτε ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἀμετακίνητα σύνορα καὶ φραγμούς. Γίνεται μὲ συνέχεια καὶ συνέπεια ἕνας ἀπεδαφικοποιημένος πολιτικὸς μηχανισμός, ποὺ σταδιακὰ ἐνσωματώνει σχεδὸν ὁλόκληρο τὸν πλανήτη στὰ ἀνοιχτὰ καὶ συνεχῶς ἐπεκτεινόμενα σύνορά του, μὲ χωρὶς ὅρια ἐξουσία πάνω στὴν ἀνθρώπινη φύση. Ταυτόχρονα οἱ προσπάθειες ὡρισμένων διοικητικῶν παραγόντων τῆς Ε.Ε. συγκεν- τρώνονται στὴν ἐκτόπιση τῆς πολιτικῆς Λογικῆς τοῦ Ἀριστοτέλη καὶ ἀντικατάσταση αὐτῆς ἀπὸ τὴν «Λογικὴ τοῦ Μόργκενστερν» γιὰ ὑλοποίηση χωρὶς ἀντίδραση πολιτι- κὰ ἀξιοκαταφρόνητων καὶ στρεφόμενων κατὰ τοῦ Εὐρωπαίου πολίτη σχεδίων. Κύ- ριο ρόλο στὴν προσπάθεια αὐτὴ θὰ παίξουν οἱ ἐκπαιδευτικὲς ἀναδιαρθρώσεις, ποὺ σχεδιάστηκαν νὰ ὁλοκληρωθοῦν ἕως τὸ 2010. Ὅλο τὸ ἔργο τῆς «Λογικῆς τοῦ Μόργκενστερν» βασίζεται σὲ μία διατύπωση: «Τί ἐπιτρέπεται νὰ εἶναι καὶ τί δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἶναι.» Ἡ «λογική» αὐτὴ ἀπαλλάσσει τοὺς Εὐρωπαίους πολίτες ἀπὸ τὸν κόπο νὰ σκέπτων- ται ἀνεξάρτητα. Οἱ πολίτες τῆς Ε.Ε. ἀπελευθερώνονται ἐπιτέλους ἀπὸ τὴν δουλεία νὰ σκέπτωνται μόνοι τους ! Αὐτὴ ἡ ἀρχὴ μιᾶς μοντέρνας «λογικῆς» ἀποτελεῖ καὶ τὰ