ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ ἔφηβη φύση τῆς Ἑλληνικῆς Σκέψης Ἀγαπητὲ Δαυλέ, Νοιώθω ὑποχρεωμένος νὰ σοῦ ἐκφράσω τὶς εὐχαριστίες μου γιὰ τὴν ὕπαρξή σου. Ὁ «Δαυλός» ἀποτελεῖ πλέον γιὰ ἐμένα ἀληθινὴ ὄαση στὴν ἔρημο τοῦ περιοδικοῦ Τύπου, καὶ τοῦτο τὸ λέω μὲ ἀληθινὴ συγκίνηση. Ἄρθρα ὅπως «Ὁ Διονυσιασμὸς τῶν Ἀρχαίων καὶ ἡ Ἔκσταση στὴ Ρὸκ Μουσική», «Οἱ Ἕλληνες θεοὶ δίνουν τὰ θέματα στὴ Ρόκ» (τεῦχος 294) μὲ ἔκαναν νὰ ἐκπλαγῶ εὐχάριστα. Δὲν εἶναι λίγο νὰ ἀνακαλύπτω, ὅτι κάποιοι καθ’ ὅλα σοβαροὶ μελετητὲς καταπιάνονται μὲ τοὺς Dead Can Dance, τοὺς King Crimson, τοὺς Eloy κ.ἄ. Αὐτὰ τὰ συγκροτήματα, ἀγαπητὲ «Δαυλέ», συγκαταλέγονται στὰ πολὺ ἀγαπη- μένα μου ἀκούσματα, καὶ δὲν περίμενα, ὅτι τὸ ἀγαπημένο μου περιοδικὸ θὰ ἀσχολεῖτο μὲ τόσο ὄμορφο τρόπο μὲ αὐτὸν τὸν συναρ- παστικὰ γοητευτικὸ κόσμο τῆς συγκεκριμέ- νης μουσικῆς. Θὰ ἤθελα νὰ μεταβιβάσετε τὶς βαθύτερες εὐχαριστίες μου στὸν κ. Θ. Λαμ- πρόπουλο. Στὸ τελευταῖο τεῦχος σας εἰσέπρα- ξα ἄλλη μία εὐχάριστη ἔκπληξη. Τὸ ἐκπληκτι- κὸ ἄρθρο «Ξεκινᾶμε καλά, μένουμε ἀπὸ γκά- ζι». Ἐνδεικτικὰ σᾶς ἀνέφερα τὰ συγκεκριμέ- να ἄρθρα καὶ δὲν θὰ ἤθελα νὰ νομίζετε, ὅτι τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα σας θὰ ἔπρεπε νὰ στερη- θοῦν ἐπαίνων. Ἀγαπητὲ κύριε Λάμπρου, δὲν ἔχω τὴν τι- μὴ νὰ σᾶς γνωρίζω προσωπικά. Προσπαθεῖ- τε νὰ ἀποδείξετε τὴν ἀλήθεια τῶν λεγομένων σας. Ἐπιχειρεῖτε νὰ ἀφυπνίσετε συνειδήσεις. Ἀγωνιᾶτε γιὰ τὸ μέλλον τῆς Ἑλληνικῆς Πνευ- ματικότητας. Δημοσιεύετε πρωτοποριακὲς ἔρευνες καὶ ἀναζητᾶτε διαρκῶς. Ὅλα αὐτὰ καλῶς τὰ κάνετε. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω τοῦτο. Γιὰ ἐμέ- να ἀληθινὴ ἀπόδειξη τῆς ἀπίστευτης ἀξίας καὶ γοητείας τῆς Ἑλληνικῆς Σκέψης ἀποτελεῖ ἡ ἴδια ἡ φύση τοῦ περιοδικοῦ σας. Ἐξηγοῦ- μαι: Ὑπάρχει πιὸ τρανὴ ἀπόδειξη, ὅτι ἡ ἐνα- σχόληση μὲ τὸν Ἕλληνα Λόγο ἀποτελεῖ τὸ καλύτερο λογισμικὸ γιὰ τὸν ἀνθρώπινο ἐγκέ- φαλο πέρα ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ «Δαυλός» εἶ- ναι πλέον τὸ πιὸ θετικὰ ἀπρόβλεπτο καί, ἐπι- τρέψτε μου παρακαλῶ, τὸ πιὸ ἀληθινὰ ἐπανα- Ï ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΣ ΦΟΒΟΣ, Ï ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΚΑΙ... Ç ΦΡΑΠΕΛΙΑ Κύριε διευθυντά, Μέγα γενεσιακὸ συναίσθημα κινδύνου, στοιχεῖο φυσιολογικὸ ὁ λογικὸς φόβος καὶ ὠφέλιμος συνάμα, ἀπαλλάσσει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ μεγάλες περιπέτειες. Ὅμως δεδομένου ὅτι ἡ λογικὴ σήμερα σὰν στοιχεῖο τοῦ πνεύματος ἔχει χαθῆ, ἐπικρατεῖ ὁ παθολογικὸς (φαντασιακός) φόβος, ποὺ μετατρέπεται σὲ φοβία ἢ φοβίες, ὅπως ἡ ἀγοραφοβία, κλειστοφοβία, ἀνθρωποφοβία, νοσοφοβία (κατὰ φαντασίαν ἀσθενὴς τοῦ Μολιέρου) καὶ τόσες ἄλλες. Ἔχοντας γνώση λοιπὸν οἱ ἐξουσιαστὲς χρησιμο- ποιοῦν τὴ στυγνή τους λογική, ὑποκινῶντας τὸν πρωτόγονο μεταφυσικὸ φόβο τῆς μάζας, ποὺ μετατρέπεται σὲ ἐπικίνδυνες προλήψεις καὶ δεισιδαιμονίες. Αὐτὸ γίνε- ται εὔκολα μὲ τὴν ἀνύπαρκτη παιδεία καὶ τὴν πανίσχυρη παγκόσμια ἐπικράτηση ‣