ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ «Μετὰ κτηνῶν καὶ νηπίων φωνῇ...»! Κύριε διευθυντά, Δὲν μπορῶ νὰ πιστέψω, ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκ- κλησία κατέβαλε προσπάθεια νὰ βοηθήσῃ τοὺς Ἕλληνες νὰ τινάξουν τὸν τουρκικὸ ζυγό. Μοῦ εἶναι εὐκολώτερο νὰ δεχθῶ, ὅτι λένε ψέματα οἱ τὰ ἀντίθετα διδάσκοντες, γιατὶ τὴν παρακοὴ σὲ καθαρὲς ἐντολὲς τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν, Παύλου, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία Μας, τὴν θεωρῶ ἀδύνατη. Δὲν ἐπετρέπετο στὴν Ἐκκλησία τῶν χριστιανῶν νὰ ἐπαναστατήσῃ. Ρητὰ ὁ Παῦλος προστάζει: «Πᾶσα ψυχή, ἐξουσίαις ὑπερέχου- σες ὑποτασσέσθω, ὅτι οὐκ ἔστιν ἐξουσία εἰ μὴ ἀπὸ θεοῦ. Καὶ ὁ ἀντιτασσόμενος τῇ ἐξουσίᾳ, τῇ τοῦ θεοῦ βουλήσει ἀνθέστηκε...» Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἐντολῶν αὐτῶν, ὑπα- κούσαντες οἱ «ποινάρχαι» μὲ πρῶτο τὸν Γρηγό- ριο τὸν Ε΄ στὶς ἐντολὲς Παύλου, ὀρθῶς ποιοῦν- τες, ἀφώρισαν τοὺς ἐπαναστατήσαντας κατὰ δι- αφόρους ἐποχὰς Ἕλληνας, διότι εἶχαν καθῆκον οἱ «πατριάρχαι» πρὸς τοῦτο. Ἀπορῶ ὄχι γιὰ τὴ στάση τους ἀλλὰ γιὰ τὴν προσπάθειά τους νὰ ἀποδείξουν καὶ πείσουν οἱ «ποιμένες» μας, ὅτι ὄχι μόνο βοήθησαν στὸν ξεσηκωμὸ (τοῦ 1821 κυ- ρίως), ἀλλὰ καὶ πρωτοστάτησαν!! Αὐτὸ δὲν ἔγι- νε –εὐτυχῶς γι’ αὐτούς– γιατὶ θὰ εἶχαν ὑποχρέω- ση νὰ δώσουν λόγο γιὰ τὴν παρακοή, τὴν ἐπα- νάσταση δηλαδή, κατὰ τῆς ἐλέῳ θεοῦ τουρκι- κῆς ἐξουσίας. Ὀρθὰ ἐνήργησαν, σύμφωνα μὲ τὰ δόγματά τους. Ἄφεση λοιπὸν ἂς δώσουμε στὸν Γρηγόριο τὸν Ε΄ γιὰ τοὺς ἀφορισμούς του. Ἡ χριστιανικὴ θρησκεία ὑπακούουσα στὴν ἄνω- θεν Ἐξουσία (ἐλέῳ θεοῦ ποὺ λέμε) ὄχι τὴν Ἐπα- νάσταση (1821) δὲν ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ χωρὶς ἀφο- ρισμό, ἀλλὰ καὶ ὁποιαδήποτε ἀντίδραση στὴν τουρκικὴ ἐξουσία, γιατὶ «οὐκ ἔστιν ἐξουσία εἰ μὴ ἀπὸ θεοῦ». Πολὺ ὀρθὰ καὶ πολὺ χριστιανικὰ πρέπει τὸ ποίμνιο νὰ ἀφορίζεται, ὅταν ἀντιδρᾷ στὴν ἐξου- σία. Ἔτσι, πολὺ σωστά, ὅλοι οἱ Ἀθηναῖοι, ὅταν γύρω στὸ 1694 ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα καὶ με- τανάστευσαν στὴν Πελοπόννησο (κυρίως Ναύ- πλιο καὶ Πάτρα) ἀκολουθῶντας τοὺς Βενετούς, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν τουρκικὴ ἐξουσία (καὶ μαζὶ μὲ αὐτοὺς οἱ Ἀρβανίτες τῆς περιοχῆς ΗΠΑ: ΤΕΡΑΣΤΙΑ Ç ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Μὲ λένε Ἀλέξανδρο καὶ εἶμαι φοιτητὴς ἐπὶ πτυχίῳ στὸ Ἀριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσ- σαλονίκης, στὴν Πολυτεχνικὴ Σχολή, στὸ Τμῆμα Ἀρχιτεκτόνων. Πάντα μὲ ἐνδιέφεραν καὶ μὲ προβλημάτιζαν θεολογικὰ ζητήματα ἀπὸ πολὺ μικρὴ ἡλικία. Τὸν τελευταῖο χρόνο, ὅσο σχεδίαζα τὴν διπλωματική μου ἐργασία, ἄκουγα τὸ ραδιόφωνο τῆς Ἐλευθέρας Ἀποστολι- κῆς Ἐκκλησίας τῆς Πεντηκοστῆς, ἁπλᾶ καὶ μόνο ἐπειδὴ εἶχα ἤδη κουραστῆ ἀπὸ τὴν πολλὴ μουσικὴ καὶ ἐπειδὴ τὸ ἔβρισκα ψυχαγωγικό. Ἤμουν ἤδη ἐξοικειωμένος μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἀφοῦ ἡ γιαγιά μου εἶναι πεντηκοστιανὴ καὶ ὅταν ἤμουν μικρὸς μὲ πήγαινε στὴν ἐκκλησία τους. Γιὰ νὰ μὴν σᾶς κουράζω ἄλλο, θὰ μπῶ στὸ κυρίως θέμα. Ἐμπνευσμένος ἀπὸ τὶς ἱστορίες διείσδυσης σὲ παλάτια βασιλιάδων μέσα ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, μπῆκα στὸν εὐαγγελικὸ κύκλο τοῦ myspace στὸ Διαδίκτυο, προσποιούμενος ἀρκετὰ καλά, ὅπως καταλαβαίνετε, τὸν πιστὸ στὸν Θεὸ τοῦ Δαυίδ, τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακώβ. Χρήστης τοῦ myspace ἤμουν ἤδη, ἀφοῦ εἶναι δημοφιλὴς τόπος γιὰ μουσικούς, καὶ ἔχω καὶ ἐγὼ τὸ δικό μου συγκρότημα. Ἄλλαξα λοιπὸν τὸ προφίλ μου κάνοντάς το ἀρκετὰ εὐλαβὲς καὶ ἄρχισα νὰ γνωρίζω εὐαγγελιστὲς ‣ 21208  ΔΑΥΛΟΣ 305, Σεπτέμβριος 2007