ΠΟΙΜΕΝΕΣ ΙΟΥΔΑΙΟΙ ΚΑΙ «ΠΟΙΜΕΝΕΣ» ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ Ὁ Ἰουδαῖος ἱστορικὸς Ἰώσηπος στὸ ἔργο του «Κατ’ Ἀπίωνος Α΄-Β΄» γρά- φει: Σελ. 72: «Οἱ πρόγονοί μας οἱ “ποιμένες”, ὅπως τοὺς ἔλεγαν, φῦγαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο κι ἦρθαν καὶ κατοίκησαν τὴν χώραν μας» (Κεφ. XVI, § 103). Σελ. 66: «ἡ φυλὴ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ὠνομαζόταν “Ὑκσώς”, δηλα- δὴ “βασιλιᾶδες ποιμένες”». Γιατὶ «Ὑκ» στὴν ἱερὴ τὴ γλῶσσα θὰ πῇ «βασι- λιᾶς» καὶ «σώς» «ποιμήν» καὶ ποιμένες στὴν κοινὴ τὴ γλῶσσα. Ἀκόμη τὸ «Ὑκ» θὰ πῇ «αἰχμάλωτοι ποιμένες». Μετὰ ὠνομάσθηκαν «βασιλιᾶδες» καὶ ὕστερα «οἱ βασιλιᾶδες» ὠνομάζονταν «ποιμένες». Μετὰ ἀπὸ τὸν πόλεμο δι- ώχθηκαν οἱ «ποιμένες» ἀπὸ τὴν ἐπίλοιπη Αἴγυπτο καὶ περιωρίστηκαν στὴν πόλη «Αὔαρις» ἴσον «Τόπος καταφυγῆς». Αὐτοὶ στὴν συνέχεια, κατὰ τὴν συμφωνία, μὲ τὶς οἰκογένειές τους ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ βαδίζοντας πάνω στὴν ἔρημο φτάσανε στὴν Συρία, ὅπου χτίσανε στὴν χώρα, ποὺ τώρα λέγεται Ἰουδαία, μιὰ πόλη καὶ τὴν ὠνόμασαν Ἱεροσόλυμα. Κατὰ τὸν Μανέθωνα τὸ ἔθνος αὐτό, τοὺς «ποιμένας», τὰ ἱερὰ βιβλία τῶν Αἰγυπτίων τοὺς ἀναφέρουν ὡς «αἰχμαλώτους». «Σωστά, –γράφει ὁ Ἰώση- πος– γιατὶ στοὺς παλιούς μας προγόνους “ὁ ποιμενικὸς βίος” ἦταν κάτι τὸ πατροπαράδοτο, καὶ καθὼς ζητοῦσαν νομαδικὴ ζωὴ λέγονταν “ποιμένες”. Καὶ “αἰχμάλωτοι”, ἐπίσης, διότι ὁ πρόγονός τους ὁ Ἰωσὴφ εἶπε γιὰ τὸν ἑαυτόν του στὸν βασιλιᾶ πὼς εἶναι αἰχμάλωτος καὶ προσκάλεσε ὕστερα καὶ τ’ ἀδέλφια του στὴν Αἴγυπτο μὲ τὴν ἄδεια τοῦ βασιλιᾶ, στὸν ὁποῖον εἶπαν ὅτι εἶναι “ποιμένες”, ὅπως ἦταν καὶ οἱ πρόγονοί τους.» (κεφ. XIV, § 82-92.) «Καὶ εἶπε Φαραὼ τοῖς ἀδελφοῖς Ἰωσήφ· Τί τὸ ἔργον ὑμῶν; Οἱ δὲ εἶπαν τῷ Φαραῷ: Ποιμένες προβάτων οἱ παῖδες σου καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν.» (Γέν. 47,3.) Ὁ λαὸς τῶν «ποιμένων» βγῆκε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ πῆγε στὰ Ἱεροσόλυ- μα» (§ 94). Καὶ συμπληρώνει: «Αἰγυπτιακὰ τὸ “Ὑκ” καὶ τὸ “Ἁκ” μὲ δασεῖα ‣ ΔΑΥΛΟΣ 305, Σεπτέμβριος 2007  21281