ρᾶδες τὸ ἱερατεῖο. Φυσικὰ τοὺς χορεύουν κι ἄλ- λοι ἔξωθεν τῶν ὁρίων τῆς τάλαινας χώρας μας, ποὺ κακῇ τῇ μοῖρᾳ εὐεργετήθηκαν (καὶ προώ- δευσαν, ἀντὶ ἡμῶν). Ὅμως αὐτοὶ οἱ γραικύλοι, ποὺ ἄγονται καὶ φέρονται ἀπὸ τὴν… ἑλληνορθό- δοξη Ἐκκλησία, «ζητοῦν οἱ ταλαίπωροι νὰ μπα- λωθοῦν» (κατὰ Καβάφην) νεμόμενοι ὁμοῦ μὲ αὐ- τὴ τοὺς καρποὺς τοῦ μόχθου μας καὶ τὴν γονιμό- τητα τοῦ ἐθνικοῦ μας ἐδάφους… Καὶ πρὸς χάριν ὅλων αὐτῶν διεμόρφωσαν μιὰ Παιδεία, ποὺ πεμ- πτουσία της εἶναι τὸ «Ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρί- ου» οὕτως, ὥστε νὰ ἐξοβελιστοῦν τὰ ὅποια ἐνα- πομένοντα ψήγματα τοῦ Ὀρθοῦ Λόγου, τοῦ Δι- αλεκτισμοῦ, τῆς ἑλληνοπρέπειας ἀλλὰ καὶ τῆς πι- θανότητας «νὰ γνωρίσῃ ὁ νιὸς τὸν ἑαυτό του» (μᾶλλον οἱ νιοί μας). Καὶ νὰ γίνουν ἄξιοι κληρο- νόμοι τῶν ἀπαράμιλλων ὑποθηκῶν τῶν προγό- νων μας. Γιὰ τὶς ὁποῖες ὑποθῆκες ἐκτρέπονται οἱ… ἀρχιτέκτονες μὲ τὴν μαύρη τήβεννο, ποὺ κτί- ζουν ἐκκλησίες ἐπὶ τῶν ἀρχαίων ἱερῶν μας… Λέ- τε καὶ δὲν ὑπάρχει ἄφθονο οἰκοδομικὸ ὑλικὸ πρὸς ἀνέγερσιν αὐτῶν τῶν οἴκων ψυχολογικῆς διαφθορᾶς, ποὺ ὁσημέραι εὐτυχῶς κενοῦνται προβάτων. Τὸ ψεῦδος ἔχει «κοντὰ ποδάρια»… Μὲ τιμὴ στὸ πρόσωπο καὶ τὸ ἔργο σας Ἀντώνης Χαρχαλάκης Χανιὰ Ἀποκρυφθεῖσα πυρκαϊὰ ἀποτελείωσε ἀρχαιολογικὸ χῶρο Κύριε διευθυντά, Τὸ ΚΑΣ καὶ ὁ ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ ἐπιτρέ- πει τὴν καταστροφὴ κηρυγμένου ἀρχαιολογι- κοῦ χώρου μὲ τὴν χορήγηση ἔγκρισης λειτουρ- γίας παράνομης χωματερῆς μέσα σὲ αὐτόν. Σή- μερα Τρίτη, 31 Ἰουλίου περὶ ὥρα 20:45΄ μεγάλη πυρκαϊὰ στὸν σκουπιδότοπο κατακαίει τὸν νε- ολιθικὸ οἰκισμὸ τοῦ Στρόφιλα (4500-3200 π.Χ.), μοναδικὸ στὸ εἶδος του στὴν Εὐρώπη, μὲ σημαν- τικώτατες καὶ μοναδικὲς βραχογραφίες. (Βλ. «Δαυλόν», Σεπτεμβρίου 2006.) Μὲ τιμὴ Δημήτρης Χέλμης Σμηνίτης ἀναρωτιέται: Γιατί φέρω τὸ ἐθνόσημο; Κύριε Λάμπρου, ἀγαπητοὶ συνεργάτες καὶ ἀναγνῶστες τοῦ «Δ», Ὑπηρετῶ τὴ στρατιωτική μου θητεία σὲ θέρε- τρο ἀξιωματικῶν τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς. Εἶμαι κι ἐγὼ ἕνα ἀπὸ τὰ χιλιάδες «βύσματα», ποὺ ἔχουν μετατρέψει τὸν τόπο σὲ πελώριο πολύμπριζο, ποὺ διαχέεται ἀπὸ ξένο ρεῦμα. Ἡ δραματικὴ κα- τάσταση μὲ τὶς πυρκαϊὲς στὴν Πελοπόννησο εἶ- χε ἀποκληθῆ «ἐμπόλεμη». Χιλιάδες ἔφεδροι-ἄμι- σθοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, συντηρητὲς τῶν στρα- τοπέδων βωλόδερναν ἐδῶ κι ἐκεῖ. Μποροῦσαν νὰ βοηθήσουν ἀμέσως καὶ ποικιλοτρόπως! Μὰ τὸ πολιτικὸ κόστος εἶναι μεγάλο. Ἔπεσαν τὰ τηλέφωνα, καὶ «ποῦ νὰ τρέχῃ ὁ γιόκας μου στὰ καμμένα τώρα!». Δὲν θέλω νὰ σκέφτωμαι, τί ἔχει νὰ γίνῃ σὲ καιρὸ πραγματικοῦ πολέμου. Ὁ ναὸς τοῦ Ἐπικούρειου Ἀπόλλωνα στὴ Νέα Φιγαλεία καὶ ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος τῆς Ὀλυμ- ἱκανὰ χέρια τῶν διάσημων χειρουργῶν ἀναμένουν τὴν ἀποκατάσταση τῆς πολύτιμης ὑγείας τους (ἀντὶ καρτερικὰ νὰ περιμένουν τὴν ἐμφάνιση π.χ. τοῦ «ἁγίου Ἐφραίμ» ἢ τοῦ «ἁγίου Ραφαήλ» ἢ τοῦ «ἁγίου Κυπριανοῦ» στὸν ὕπνο τους, τὴν «εὐσπλαχνία» τοῦ ἁγίου καὶ τοὺς «οἰκτιρμούς» του, ἀφοῦ μὲ κάθε εὐκαιρία μᾶς διαβεβαιώνουν γιὰ τέτοιες «θαυματουργικές» ἐπεμβάσεις καὶ ἐμφανίσεις!); * Ἐπιστολὴ Ἰακώβου Κεφ. Ε΄ 14: «Ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; Προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυ- τέρους τῆς ἐκκλησίας καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτόν, ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου. Καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα, καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος.» Μὲ τιμὴ Μιχάλης Χαραλαμπάκης Ἀθήνα 21316  ΔΑΥΛΟΣ 306, Ὀκτώβριος 2007