σα τους; Ὅλοι σχεδὸν οἱ Εὐρωπαῖοι μονάρχες τὰ οἰ- κοδομήματα ποὺ ἔκτισαν κατὰ τὸ πρόσφατο παρελθὸν τὰ σχεδίασαν κάτω ἀπὸ τὶς ἰσχυρὲς ἐπιρροὲς τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμμῆς καὶ ἀρχιτεκτονικῆς. Ἦταν λάτρεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Ὅσοι ἐπισκέπτες λοιπὸν ἐκστασιάζονται ἀπὸ τὴν ἀρχιτεκτονικὴ ὄχι μόνο τῶν ξένων εὐ- ρωπαϊκῶν, κυρίως κλασικῶν, οἰκοδομημάτων ἀλλὰ καὶ τῶν ἐκθεμάτων στὰ μουσεῖα τους, ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἐκστασιάζονται. Οἱ ὑπεύθυνοι τῶν μουσείων τους μᾶς εἶπαν, ὅτι πολλὲς φορὲς ἔκα- ναν αἰτήσεις στὸ ἑλληνικὸ Ὑπουργεῖο Πολιτι- σμοῦ γιὰ σύνταξη ὁδηγιῶν στὴν Ἑλληνική, ἀλ- λὰ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. Μάλιστα ἕνας ὑπεύθυνος σὲ μουσεῖο τῆς Βιέννης μᾶς ἀνέφε- ρε, ὅτι ὄχι μία, δύο ἢ ἑκατὸ φορὲς ἀλλὰ χίλιες φορὲς εἰδοποίησαν τὸ ὑπουργεῖο μας, ἀλλά... (καὶ ἄνοιξε τὰ χέρια του δείχνοντας ἀπελπι- σία), ἀπάντηση καμμία. Ἔλεος, νὰ ἐνδιαφέρε- ται ὁ κάθε ξένος γιὰ τὴν δική μας προβολή, καὶ νὰ ἀδιαφοροῦμε ἐμεῖς! Καὶ παλαιότερα ἐπὶ ὑπουργίας Ε. Βενιζέλου διαμαρτυρηθήκαμε γιὰ τὸ ἴδιο θέμα ἀπὸ τὴ στή- λη μηνιαίου περιοδικοῦ, ἀλλὰ δὲν ἔγινε ἀπολύ- τως τίποτε. Ἂς ἐλπίσουμε, ὅτι ἀπὸ τὴ στήλη τοῦ δικοῦ σας περιοδικοῦ κάποιος ἰθύνων θὰ τὸ πληροφορηθῇ, γιατὶ εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ἀφορᾷ στὸν Πολιτισμό μας ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς Ἕλλη- νες, μὲ πολλαπλὲς παραμέτρους ὠφέλειας γιὰ τὴν χώρα μας. Μὲ τιμὴ Λέλα Σερεμέτη Τὰ Ἑλληνόπουλα μὲ ἐπιστημονικὴ ἰδιοφυΐα καὶ ὁ Ἀινστάιν Κύριε Λάμπρου, Ἐνθουσιάστηκα πρὶν ἀπὸ μερικοὺς μῆνες, ὅταν ἄκουσα γιὰ τὸν μικρὸ Λευτέρη Γεωργιά- δη, δεκάχρονον μαθητὴ ἀπὸ τὴν Κρήτη, ὁ ὁποῖ- ος κατασκεύασε ἕνα ἐκπληκτικὸ «ρομπότ» σὰν μία μπάλλα, ποὺ κινοῦνταν στὸ δάπεδο καὶ ἀπέ- φευγε τὰ ἐμπόδια ποὺ ἔβγαιναν μπροστά του. Ἦταν πολὺ σπουδαία ἐφεύρεση καὶ συγχαρη- τήρια στὸν μικρὸ Λευτέρη καὶ τὸν πατέρα του, ποὺ τὸν ἐφωδίασε μὲ γνώσεις καὶ ὑπομονὴ γιὰ δημιουργικὴ δουλειὰ ὡς μελλοντικὸ ἐπιστήμο- να. Μέχρι ἐδῶ ἦταν τὰ εὐχάριστα. Τὰ δυσάρεστα γιὰ μένα ἀκολούθησαν πρῶτα ἀπὸ τὸ κρατικὸ κανάλι τῆς ΕΡΤ καὶ μετὰ ἀπὸ τὸ MEGA, ὅπου οἱ παρουσιαστὲς ἀποκάλεσαν τὸν μικρὸ Λευτέρη ὡς ἕναν μικρὸ «Ἀινστάιν». Αὐτὸ δὲν μοῦ ἄρεσε καθόλου, γιατὶ πρῶτον ὁ Ἀινστάιν δὲν ἀσχολήθηκε μὲ τὴ ρομποτικὴ καὶ δεύτερον δὲν εἶναι πρότυπο γιὰ μίμηση, διότι ἡ θεωρία τῆς Σχετικότητας, ποὺ αὐτὸς ἀνέπτυ- ξε (μὲ τὴν «βοήθεια» τοῦ Ἕλληνα καθηγητῆ Κ. Καραθεοδωρῆ) μὲ ὅσα διαβάζω θεωρῶ, ὅτι ἀμ- φισβητεῖται, καὶ πολλοὶ σύγχρονοι ἐπιστήμονες τὴν ἀπορρίπτουν. Ἀναρωτιέμαι: Χάθηκαν τὰ ἑλληνικὰ πρότυ- πα τῆς ἐπιστημονικῆς διάνοιας, γιὰ νὰ χαρα- κτηρίσουν αὐτὰ τὰ κανάλια τὸν μικρὸ Λευτέρη, καὶ ἀναφέρθηκαν σὲ ἕναν Ἑβραῖο; Δὲν μπόρε- σαν νὰ τὸν χαρακτηρίσουν ὡς ἕναν μικρὸ Ἀρχι- μήδη ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα, ἕναν Λεονάρντο ντὰ διαπίστωσαν μέσῳ νοταριακῶν ἐγγράφων, ὅτι ὁ ναὸς δὲν χτίστηκε στὰ 1543, ἄρα ὅλη ἡ ἱστορία εἶναι ἕνα παραμύθι στημένο, γιὰ νὰ ἐκμεταλλεύωνται οἱ ἐπιτήδιοι τοὺς ἀφελεῖς, ἀλλὰ ὅτι ὑπάρχει ἤδη ἀπὸ τὸν 15ο αἰῶνα (δὲς Παπαγεωργίου Σπ. «Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κέρκυρας ἀπὸ τῆς συστάσεως αὐτῆς μέχρι τοῦ νῦν», ἐν Κερκύρᾳ 1920) χωρὶς νὰ εἶναι γνωστὸ πόσο παλαιότερος εἶναι. Τὸ ἀστεῖο τῆς ὑπόθεσης εἶναι, ὅτι καὶ στὴν νότια Κέρκυρα, στὸ χωριὸ Περιβόλι, ὑπῆρ- χε ναὸς τοῦ ἁγίου Βαρβάρου, ὁ ὁποῖος παρουσιάζεται ἢ μᾶλλον μετατρέπεται ἀργότερα σὲ ναὸ τῆς ἁγίας Βαρβάρας (δὲς Σπύρου Χρ. Καρύδη, «Ἐκκλησιαστικὴ γεωγραφία τῆς Κέρκυρας τὸν 19ο αἰῶνα»). Τὰ ἀνωτέρω ἀνέφερα γιατί, ὅπου ὑπάρχουν σωσμένα ἀρχεῖα καὶ πηγές, σὲ ὅλες τὶς περι- πτώσεις διαψεύδουν καὶ ἀποδεικνύουν τὴν ἀπάτη τῶν θαυμάτων καὶ τῶν ἁγίων. Μὲ ἐκτίμηση Ἀλκίνοος Κορκυραῖος Κέρκυρα 21636  ΔΑΥΛΟΣ 309, Ἰανουάριος 2008