Βίντσι ἀπὸ τὴν Ἀναγέννηση ἢ ἕναν ἀπὸ τοὺς ἑκατοντάδες Ἕλληνες ἐπιστήμονες ποὺ διαπρέ- πουν σήμερα σ’ ὅλον τὸν κόσμο, ὅπως πρόσφα- τα ὁ Κερμιτζῆς ἀπὸ τὴν Κρήτη, ὁ Νανόπουλος καὶ τὶς τελευταῖες μέρες ὁ τριανταεννιάχρονος καθηγητὴς πάλι ἀπὸ τὴν Κρήτη κ. Χρῆστος Πα- ναγόπουλος, ποὺ βραβεύτηκε μὲ τὸ βραβεῖο Γι- ουρία, ἰσοδύναμο μὲ τὸ βραβεῖο Νόμπελ; Οἱ παρουσιαστὲς τῶν ἑλληνικῶν καναλιῶν σ’ αὐτὴν τὴν περίπτωση, ποὺ γίνεται λόγος γιὰ «ρομπότ» καὶ «Κρήτη», καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἅρπα- ζαν τὴν εὐκαιρία καὶ νὰ ἀναφέρονταν στὸν ἀρ- χαῖο Τάλω, ποὺ κατασκεύασαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλ- ληνες «Ἥφαιστοι», γιὰ νὰ προφυλάξῃ τὴν πα- ραλία τοῦ νησιοῦ τῆς Κρήτης ἀπὸ τοὺς πειρα- τές. Αὐτὸ τὸ ρομποτικὸ κατασκεύασμα, ἕνας γί- γαντας, μὲ πολὺ μεγάλα βήματα ἔκανε δύο καὶ τρεῖς φορὲς τὴν ἡμέρα τὸν γῦρο τοῦ νησιοῦ καὶ ἐξώντωνε κάθε παραβάτη. Ἐγὼ ἐκ μέρους μου θὰ εὐχηθῶ στὸν μικρὸ Λευτέρη συγχαρητήρια, νὰ γίνῃ ἕνας μεγάλος ἐπιστήμονας καὶ νὰ κατασκευάσῃ ἕναν μεγάλο Τάλω, γιὰ νὰ ὑπερασπίζῃ τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτι- σμὸ καὶ νὰ ἐξοντώσῃ ὅλους τοὺς ἐχθρούς του γιὰ μία καλύτερη Ἑλλάδα. Μὲ ἐκτίμηση Ἐλευθέριος Βασιλείου Μάντσεστερ, Νιοὺ Χαμσάιρ, Η.Π.Α. Τὸ μπετὸν τῆς Πύλης τῶν Λεόντων Κύριε διευθυντὰ χαιρετῶ, Τὸ ὅτι τὸ μπετὸν ἦταν εὐρείας χρήσεως στὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ χῶρο εἶναι γνωστὸ (σ.σ. βλ.: Κ. Καρμιράντζου, «Τὸ πελώριο ὑπέρθυρο τοῦ “Θη- σαυροῦ τοῦ Ἀτρέως”», τ. 233, Μ. Μαμανέα, «Γέ- φυρα ἀπὸ μπετὸν στὴν ἀρχαία Ἀθήνα», τ. 256, Π. Κουβαλάκη, «Ἀρχαῖο μπετὸν καὶ στὴν Πά- λαιρο», τ. 258, Ε. Εὐσταθιάδη, «Μπετὸν στὴν Ἑλλάδα πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια», τ. 258, Κ. Καρμιράντζου, «Ἀπὸ μπετὸν τὰ τείχη τῆς ἀρχαίας Ἀθήνας», τ. 258 καὶ 268). Θὰ ἤθελα νὰ καταθέσω μία λεπτομέρεια, ποὺ ἴσως εἶναι ση- μαντική, ὡς πρὸς τὴν κατασκευὴ καὶ τὴν στατι- κὴ τῆς εἰσόδου τῶν Μυκηνῶν. Ἀπὸ ὅ,τι βλέπουμε ἡ σύνθεση τῆς εἰσόδου ἀποτελεῖται ἀπὸ κολῶνες σὲ σχῆμα Π. Καὶ οἱ τρεῖς κατασκευάστηκαν σὰν ὀρθογώνια παραλ- ληλεπίπεδα (αὐτὸ εἶναι ἐμφανές), ἀλλὰ στὴν ὑπέρθυρη κολῶνα προστέθηκε καὶ ἄλλο μεῖγ- μα μπετόν, ὥστε νὰ γίνῃ καμπυλωτὴ γιὰ ἐνίσχυ- ση τοῦ κέντρου. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι δὲν ξέρουμε, ἂν προστέθη- κε ὅταν ἡ κολῶνα ἦταν κάτω ἢ ὅταν μπῆκε ἐπά- νω. Καὶ νομίζω, ὅτι στὸ ξεκαλούπωμα ἔφυγε ἡ γωνία καὶ προστέθηκε μετά. Καὶ αὐτὸ εἶναι εὔκο- λο νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸ ἀπὸ ἁπλῆ παρατήρηση. Ὅπως βλέπουμε καὶ στὶς σημερινὲς οἰκοδο- μές, ὅταν τοὺς φεύγῃ μία γωνία ἀπὸ τὸ μπετὸν καὶ προστίθεται συμπληρωματικό. Ἡ θεωρία ὅτι τὸ ὑλικὸ εἶναι ἀπὸ πέτρωμα γκονγκομαρά- τη δὲν εὐσταθεῖ. Εἶναι μπετόν. Μὲ τιμὴ Στέργιος Μανάκος Νιοὺ Χαμσάιρ, Η.Π.Α. Εἰκονίσματα καὶ εἴδη πρώτης ἀνάγκης στὴ Ζαχάρω. Ὁ κ. Γ. Κουρκούτας μᾶς γράφει, ὅτι στὴν ἐπεξήγηση τῆς φωτογραφίας τῆς σελίδας 21326, τοῦ τεύχους 306, ὅπου ἀνάμεσα στὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης φαίνονται καὶ ὑπερμεγέθη εἰκονίσματα, τὰ τελευταῖα ἀνήκουν σὲ ἡμιτελῆ ναό. Διερωτώμεθα, ἂν τὰ εἰκονίσματα τοποθετοῦνται στοὺς ναούς, πρὶν περατωθῇ ἡ οἰκοδόμησή τους. ΔΑΥΛΟΣ 309, Ἰανουάριος 2008  21637