Ï ΦΙΜΠΟΝΑΤΣΙ ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΤΟ «ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΡΕΣΕΩΝ» ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ραβες μαθηματικοὶ ἐπὶ αἰῶνες ἀντέγραφαν ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ἐπιστημονικὰ συγγράμματα σώζοντάς τα ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν φθορὰ τοῦ χρόνου, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὶς φωτιές, οἱ ὁποῖες τὴν ἴδια ὥρα ἔκαιγαν στὸ σκοταδιστικὸ Βυζάντιο, ὅπου κάθε τι ἑλληνικὸ εἶχε κηρυχθῆ ὑπὸ ἄγριο διωγμό. Μέσῳ τῶν ἀραβικῶν χειρογράφων μετα- λαμπαδεύτηκε ὁ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς στὴν Εὐρώπη, καὶ ξεκίνησε ἔτσι ἡ Ἀναγέννηση. Σὲ ἀρκετὲς περιπτώσεις ὅμως Εὐρωπαῖοι ἐπιστή- μονες, ποὺ ἀπέκτησαν ἀραβικὰ χειρόγραφα, οἰκειοποιήθηκαν τὰ ἑλληνικὰ ἐπιστημονικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα παρουσίασαν σὰν δικές τους ἀνακαλύψεις. Μιὰ τέτοια περίπτωση εἶναι τοῦ Φιμπονάτσι. Τὸ ὄνομα τοῦ Ἰταλοῦ μαθηματικοῦ καὶ ἔμπορου κατὰ τὴν ἐποχὴ τῶν Σταυ- ροφοριῶν Λεονάρδου τῆς Πίζας ἢ Φιμπονάτσι κι ἰδιαίτερα οἱ λεγόμενοι «Ἀριθμοὶ Φιμπονάτσι» εἶναι εὐρέως γνωστοί. Αὐτὸ ποὺ δὲν εἶναι γνωστὸ ὅμως εἶναι, ὅτι ὁ Φιμπονάτσι εἶχε στὴν κατοχή του χειρόγραφα στὴν Ἀραβικὴ ἔργων ἀρχαίων Ἑλλήνων μαθηματικῶν, ὅπως τοῦ Πυθαγόρα, τοῦ Εὔδοξου (βλ. «Ἡ ἱπποπέδη τοῦ Εὔδοξου καὶ ἡ οὐράνια Μηχανική, «Δ», τ. 299), τοῦ Δι- όφαντου, τοῦ Ἀρχιμήδη, τοῦ Εὐκλείδη (βλ. «Εὐκλείδης: Ἀξεπέραστος 2.300 χρόνια», «Δ», τ. 295) κ.ἄ.. Σὲ παλαιότερα τεύχη τοῦ «Δαυλοῦ» καταδείχθηκε ἡ οἰκειοποίηση ἐπιστημο- νικῶν γνώσεων τοῦ Διόφαντου καὶ τοῦ Πυθαγόρα ἀπὸ τὸν Φιμπονάτσι. Τὸ βιβλίο του «Liber Αbaci» εἶναι πλημμυρισμένο ἀπὸ ἀριθμητικὰ προβλήματα τοῦ Διόφαντου, ἡ δὲ ὀνομαζόμενη Ἀκολουθία Φιμπονάτσι εἶναι ἡ Πυθαγόρει- ος Ἀκολουθία. (Βλ. Ι. Δάκογλου: «Ἡ πατρότης τῆς μαθηματικῆς ἀκολουθίας τοῦ Φιμπονάτσι ἀνήκει στὸν Πυθαγόρα», τ. 111, τόμος 1991 καὶ Δ. Μαργέτη: «Ἀνακαλύψεις τοῦ Πυθαγόρα οἱ ἀκολουθίες “Φιμπονάτσι” καὶ “Λούκας”», τ. 248-249.)