λοῦνται Ρωμιοί; Ἐμεῖς, ποὺ ζοῦμε ἐδῶ σχεδὸν 50 χρόνια καὶ ἄλλοι περισσότερα, ἀγωνιοῦμε γιὰ τὰ παιδιὰ καὶ τὰ ἐγγόνια μας ἐπιθυμοῦμε νὰ διατηρήσουμε καὶ νὰ μεταδώσουμε τὴν ἑλ- ληνικότητα καὶ τὸν πολιτισμό μας, καὶ οἱ πολι- τικοὶ ἀνέχονται ν’ ἀποκαλοῦνται ἀδιαμαρτύρη- τα Ρωμιοί; Ὡς ἁπλὸς Ἕλληνας ὀργίζομαι, ὅταν ἀκούω τέτοιες προσφωνήσεις. Θέλω νὰ νοιώθω ὅτι εἶμαι ἀπόγονος τοῦ Δευκαλίωνα καὶ τῆς Πύ- ρας καὶ ὄχι τοῦ Μωυσῆ καὶ τῶν Ρωμαίων. Μὲ ἐκτίμηση Γ. Τσαμαντάνης Ἀδελαΐδα, Αὐστραλία Τὸ παλαιὸ ἱστορικὸ τῆς συκοφάντησης τῆς Σαπφοῦς Κύριε Λάμπρου, Παρακολουθῶ μὲ ἐνδιαφέρον τὴν ἐκδίκαση τοῦ σωματείου τῆς ΟΛΚΕ (Ὁμοφυλοφιλικὴ καὶ Λεσβιακὴ Κοινότητα Ἑλλάδος) ποὺ σφετερίζε- ται βάναυσα τὸ ὄνομα τῆς νήσου Λέσβου καὶ τοῦ πληθυσμοῦ της. Περίμενα σ’αὐτὸ τὸ δικα- στήριο νὰ βρεθῇ κάποιος νὰ ὀνομάσῃ καὶ νὰ ἀποδείξῃ τὸν πνευματικὸ αὐτουργὸ τῆς προ- σβολῆς, ποὺ ὑφίσταται ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ τὸ νησὶ τῆς Λέσβου. Ἀπὸ ὅ,τι ξέρω τὴν Σαπφώ, τὴν μεγαλύτερη ποιήτρια ὅλων τῶν ἐποχῶν, τὴν κατηγόρησαν οἱ Πατέρες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅπως ὅλους τοὺς Ἕλληνες φιλοσόφους καὶ σοφούς της ἀρχαιότητας. Καὶ ἡ κατηγορία ἦταν πολὺ πρόστυχη, γι’ αὐτὸ ἔπιασε καὶ ἄντεξε μέχρι σή- μερα. Τὴν κατηγόρησαν γιὰ δῆθεν σεξουαλι- κὲς σχέσεις μὲ τὶς μαθήτριές της. Γι’ αὐτὸ ὅσες φορὲς οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀναφέρονταν στὴν Σαπφώ, γιὰ νὰ μὴν τὴν ὀνομάσουν, ἔλε- γαν αὐτή, ἡ Λεσβία, δηλαδὴ αὐτὴ ἀπὸ τὴν Λέ- σβο. Ἡ λαϊκὴ ρήση λέει, «κατηγορεῖς τὸν ἄλ- λον μὲ τὰ ἐλαττώματά σου». Ἔτσι οἱ ἑβραιο- χριστιανοὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὰ δικά τους «κουσούρια», μὲ τὴν ὁμοφυλοφιλία ποὺ τοὺς χαρακτήριζε καὶ τοὺς χαρακτηρίζει ἀκό- μα καὶ σήμερα, κατηγόρησαν τὴν Σαπφώ, ποὺ γιὰ τὸν Πλάτωνα ἦταν ἡ δεκάτη μοῦσα. Ἐκτὸς αὐτοῦ ἦταν παντρεμένη μὲ τὸν Κερκύλα καὶ εἶ- χε μία κόρη, τὴν Κλεΐδα. Γιὰ τὸν παράφορο καὶ παράνομο ἔρωτα γιὰ τὸν Φάωνα βρῆκε τὸ κουράγιο καὶ αὐτοκτόνη- σε. Αὐτὲς οἱ μαρτυρίες, καλὸ θὰ ἦταν, κάποιος νὰ τὶς ἔλεγε στὸ δικαστήριο. Ἦταν εὐκαιρία νὰ γίνῃ ἀνοικτὴ καταγγελία τοῦ ἀνθελληνισμοῦ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ σκόπιμα κα- τηγόρησαν τὴν Σαπφώ, γιὰ νὰ κτυπήσουν τὸν Ἑλληνισμό. Καὶ σκόπιμα μερικὰ λεξικὰ τῆς Δύ- σης, ὅταν ἀναφέρωνται στὴν Σαπφώ, σ’αὐτὴ τὴν μεγάλη προσωπικότητα τῆς ἀρχαίας Ἑλλά- δας, ἀπὸ τὴν Λέσβο, ἀναφέρωνται στὴν κατα- γωγή της, τῆς φορτώνουν ὁμοφυλοφιλία, ἕνα ἐλάττωμα ποὺ δὲν τὸ εἶχε. Ἐὰν τὸ εἶχε, σήμερα δὲν θὰ ξέραμε τὸ ὄνομά της, διότι στὸν καιρὸ τῆς Σαπφοῦς προβλέπονταν σκληρὲς ποινὲς γιὰ τὴν ὁμοφυλοφιλία, μέχρι θανάτου. τὴν γῆν». Καθίσταται σαφὲς λοιπὸν ἀπὸ τὰ μικρὰ αὐτὰ ἀποσπάσματα τῶν εὐαγγελι- στῶν, πὼς ἀκόμα καὶ ὁ ἱδρυτὴς τῆς θρησκείας τοῦ Χριστιανισμοῦ οὐδέποτε πίστεψε καὶ ὁ ἴδιος τὰ τερατολογήματα, τὰ ὁποῖα διεκήρυττε. «Τί παραμύθι, τί παραμιλητό, τί γέλιο ἀσταμάτητο!», γράφει ὁ Πορφύριος στὴν πολεμικὴ πραγματεία του «Κατὰ χριστιανῶν», ὅπου ὁ βαθὺς αὐτὸς γνώστης τῶν εὐ- αγγέλιων καὶ τῆς Ἱστορίας, ἀντλῶντας ἐπιχειρήματα ἀπὸ τὸ ὁπλοστάσιο τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γραμματείας μὰ καὶ ἀπὸ τὴν κοινὴ ἀνθρώπινη λογική, ἀσκεῖ ἀνελέητη κρι- τικὴ στὸν Χριστιανισμὸ καὶ στὴν οὐσία συντρίβει τὸ ἰουδαϊκὸ αὐτὸ οἰκοδόμημα τοῦ ψεύδους, ποὺ βύθισε στὸ μεταφυσικὸ φόβο καὶ σκότος τὴν ἀνθρωπότητα. Φυσικὰ τὸ ἔργο του κατέληξε στὴν πυρὰ μὲ αὐτοκρατορικὸ διάταγμα τοῦ 448 ὅπως καὶ τοῦ Κέλ- σου, τοῦ Λιβανίου καὶ τοῦ Ἰουλιανοῦ κατὰ τὴν προσφιλῆ τακτικὴ τῶν χριστιανῶν. Ἂς ἀντιπαραβάλουμε τώρα τὴν συμπεριφορὰ ἑνὸς Ἕλληνα στὸ σκέπτεσθαι καὶ στὸ ζῆν, τοῦ Σωκράτη. Τοῦ Σωκράτη, ὁ ὁποῖος ἕνα ἤξερε, ὅτι δὲν ξέρει τίποτα. Τοῦ Σω- κράτη, ποὺ ἄφησε στὴν ἀνθρωπότητα μιὰ μεγάλη κληρονομιά, ἐπιθυμῶντας πάντα νὰ ‣ 22466  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008