ρὼν καὶ προσπαθεῖ σὰν ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκ- κλησίας νὰ κρατήσῃ τὸ ποίμνιο τῆς χώρας μας μέσα στὸ μαντρί του, ἀναφερόμενος στὶς «μον- τέρνες» ἁγιογραφίες, ποὺ κοσμοῦν ἕναν ναὸ στὸ Κιλκίς, ὅπου ὁ δωδεκάχρονος Χριστὸς συμ- βουλεύει καὶ διδάσκει Ἕλληνες ἀρχαίους φιλο- σόφους, ὁ πατὴρ Στυλιανὸς εἶπε, ὅτι ὁ Χριστὸς σὰν Θεός-Γιαχβὲ ἔδωσε στοὺς Ἕλληνες αὐτὰ ποὺ εἶχαν, τὴ σοφία δηλ. καὶ τὸν πολιτισμό! Ἔμεινα ἔκπληκτος ἀπὸ αὐτὴν τὴν λογικὴ τοῦ παραλόγου, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν μποροῦσα νὰ ὑποβάλω στὸν ἐν λόγῳ ἱερέα ἐρώτηση μέσῳ τη- λεόρασης, τοῦ τὴν ἀπευθύνω μέσῳ τοῦ «Δαυ- λοῦ», ἂν βέβαια μᾶς κάνῃ τὴν «τιμή» νὰ τὸν ἀγ- γίξῃ μὴ φοβούμενος τὴν μόλυνση ἀλλὰ καὶ τὴν –τιμωρία– ἀπὸ τὸν Κύριό του. Γιατί πάτερ Καρπαθίου ὁ Θεός σας, ὁ Για- χβέ, ὁ ἔχων ἑβραϊκὴ ταυτότητα, ἔδωσε στοὺς ἐχθροὺς τοῦ ἀγαπημένου καὶ περιούσιού του λαοῦ –στοὺς Ἕλληνες– τὴ σοφία, τὴ νόηση καὶ τὸν μεγαλύτερο πολιτισμὸ τοῦ πλανήτη, ἐνῷ στοὺς συμπολίτες του ἔδωσε τὴν πονηρή, ἁρπα- κτικὴ καὶ ἐγκληματικὴ τάση, νὰ καταστρέφουν καὶ νὰ συνεχίσουν μέχρι σήμερα μὲ τὴν εὐλογία του πάντα, νὰ καταστρέφουν τὸν πολιτισμό, ποὺ ἐκεῖνος ὑποτίθεται ἔδωσε στοὺς ἀρχαίους προγόνους μας; Μήπως ὁ παντογνώστης Θεὸς θεώρησε ὅτι ἔκανε λάθος; Καὶ μετάνιωσε ποὺ ἔδωσε σὲ μᾶς αὐτὸν τὸν πολιτισμό; Μὲ ἐκτίμηση Παν. Ἰατροῦ Θεσσαλονίκη Κάτοικοι τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἕλληνες Κύριε Λάμπρου, Σὲ περίπτωση ποὺ ὁ ὅρος «Ἕλληνας» χρη- σιμοποιεῖται μὲ τὴν κυριολεκτική του ἔννοια, ἀναρωτιέμαι συχνά, μήπως οἱ ἰουδαιοχριστια- νοὶ Ἕλληνες θὰ ἔπρεπε νὰ καλοῦνται ἁπλῶς κάτοικοι τῆς Ἑλλάδας; Ἡ σκέψη αὐτὴ μοῦ γεννήθηκε, διότι, ὅποτε συναντῶ κάποιον, ποὺ μοῦ φαίνεται ὅτι κατά- γεται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, θέτω τὴν ἑξῆς ἐρώτηση: «Εἶσαι Ἕλληνας;». Ἂν ἡ ἀπάντηση εἶναι «ναί», συνεχίζω: «Εἶσαι Ἕλληνας ὀρθόδοξος;». Στὶς περισσότερες τῶν περιπτώσεων ἡ ἀπάντηση εἶ- ναι ἕνα κατηγορηματικὸ «ναί». Φυσικὰ τέτοιου εἴδους σκέψεις δὲν εἶναι συμ- παθεῖς, προσδιορίζουν ὅμως ἄμεσα τὴν ἐπικρα- τοῦσα νοοτροπία. Ἂν χρησιμεύουν, γιὰ νὰ ξυ- πνήσουν ἕναν Ἕλληνα ἀπὸ τὸ λήθαργό του, τό- τε ἔχουν κάποια ἀξία. Ἔθεσα αὐτὴ τὴν ἐρώτη- ση σ’ ἕναν ἐπίσκοπο, παιδικό μου φίλο, ὁ ὁποῖ- ος ἀρχικὰ σιώπησε κι ἔπειτα μὲ φλεγματικὸ τρό- πο μὲ ἀποκάλεσε «παραβάτη» καὶ μοῦ ἀπέδω- σε καὶ πλεῖστα «κοσμητικά» ἐπίθετα. Πέτρος Θεοχάρης Κάνσας, ΗΠΑ Ἁη-Γιώργης καὶ Βαζέχα Ἀγαπητὸ περιοδικό, Πῆγα νὰ παρακολουθήσω τὸν τελικὸ ἀγῶνα ΠΑΟ-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ στὸ μπάσκετ (20/6/07). Οἱ πολλοὶ ὡραῖοι ἀγῶνες τῶν δύο ὁμάδων μοῦ εἶχαν προξενήσει τὸ ἐνδιαφέρον. Πηγαί- νοντας νὰ καθήσω στὴν θέση διαρκείας τῶν 700 ₠ (!) ἀνακαλύπτω, ὅτι οἱ συγκεκριμένες θέ- σεις ἦταν κατειλημμένες ἀπὸ ἀνθρωποειδῆ, τὰ ὁποῖα ὀνομάζονται ὀπαδοί. Ὁ διπλανός μου μὲ ἐντυπωσίασε, γιατὶ εἶχε σὲ ὅλη τὴν πλάτη του ἕνα μεγάλο τατουὰζ τοῦ ἁη-Γιώργη! Αὐτὸς ὁ καλὸς χριστιανὸς μὲ τὸ τατουὰζ μοῦ θύμισε τὰ πρόσφατα ἄρθρα σας περὶ θρησκευτι- κοῦ φανατισμοῦ καὶ στὰ σπὸρ σήμερα καὶ πό- σο τελικὰ ἀλληλένδετα εἶναι μεταξύ τους. Εἴτε σοῦ ἔχει γεμίσει τὸ ἄδειο κεφάλι ὁ Ἰησοῦς εἴτε ὁ Βαζέχα, τὸ ἴδιο εἶναι. Ἐνῷ, ἂν ὑπῆρχε ἀκόμα χῶρος, νὰ λειτουργήσῃ καὶ κάτι διαφορετικό, ὅπως ὁ λογικὸς νοῦς, μᾶλλον θὰ εἶχαν ἀποφευ- χθῆ πάσης φύσεως ἀκρότητες στὰ γήπεδα. Μὲ τιμὴ Σταῦρος Ἀργυριάδης Ἡ ἐπαφὴ μὲ τὴν Φύση καταργεῖ τὴ Μεταφυσικὴ Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου, Οἱ ἐμπρησμοὶ τῶν δασῶν μὲ ὡδήγησαν στὴ σκέψη, ὅτι ἡ ἐπαφὴ τῶν Ἑλλήνων μὲ τὴν Φύ- ση εἶναι ἐπικίνδυνη ἀπειλὴ γιὰ τοὺς ἐπικυρίαρ- χους χριστιανούς, διότι ὁ θαυμασμὸς τῆς ἁρμο- νίας, τῆς ὀμορφιᾶς καὶ τῆς τελειότητας τῆς Φύ- 22468  ΔΑΥΛΟΣ 317, Ὀκτώβριος 2008