ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Μιὰ διαπίστωση Ἀπὸ ἑξαετίας τοὐλάχιστον καταγγέλουμε τὶς παρανομίες καὶ τὶς καταστρο- φὲς δασῶν καὶ ἀρχαιοτήτων στὴν Βοιωτία ἀπὸ τὸν τότε μητροπολίτη Θηβῶν καὶ Λεβα- δείας καὶ νῦν ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο. (Βλ. «Μὲ χιλιάδες τόννους μπετὸν θάβει τὸ ἄλσος τῶν Μουσῶν ἡ Μητρόπολη Θηβῶν-Λεβαδείας», τ. 248- 249, «Νέοι δόλιοι βανδαλισμοὶ στὶς ἀρχαιότητες τῆς Θήβας», τ. 251, «Ὄργιο παρανομιῶν τῆς Μητρόπολης Θηβῶν στὸ Ἄλσος τῶν Μουσῶν», τ. 257, «Κοιλάδα τῶν Μουσῶν: Πολ- λοὶ φορεῖς τοῦ Ρωμαίικου σ’ ἕνα ὄργιο παρανομίας - βανδαλισμοῦ - βαρβαρότητας», τ. 260-261, «Ἱερώνυμος Θηβῶν: “Δὲν ἀποφασίζει ἡ ἀρχαιολογία, ἀποφασίζω ἐγώ!”», τ. 279, «Ἔγγραφο τοῦ Χ. Ζαχόπουλου βάζει τὴν “ταφόπλακα” στὴν Κοιλάδα τῶν Μουσῶν», τ. 310 καὶ «Νεκρανάσταση τοῦ καλογερισμοῦ στὴν Βοιωτία», τ. 313.) Ἐπίσης καταγγείλαμε τὸ ὄργιο θεοκρατικοῦ ἐξουσιασμοῦ καὶ οἰκονομικῆς διαφθορᾶς τοῦ ἀποθανόντος ἀρχιεπισκόπου καὶ τῆς αὐλῆς του μὲ πολὺ συγκεκριμένα στοιχεῖα. (Βλ. «Καταστρέφουν τὴν Πεντέλη μὲ τὴν ἀνοχὴ δικαστηρίων», τ. 298, «Ἡ Χριστοδουλικὴ αὐ- λὴ “ἔφαγε” ἀπὸ τὸ ΥΠ.ΕΞ. ἀτιμωρητὶ 5.600.000 ₠», τ. 311 καὶ «Σκάνδαλο “Ἀλληλεγγύη”: Δεσπότης ἀντὶ εἰσαγγελέα», τ. 312.) Ἡ Ὀρθοδοξία ἐμαίνετο ἐναντίον μας, καὶ οἱ αὐλικοὶ τοῦ Χριστόδουλου, ποὺ κατέφα- γαν πολλὰ ἑκατομμύρια εὐρὼ γιὰ «φιλανθρωπικοὺς σκοπούς», μᾶς ἔστειλαν δικαστικὸ κλητῆρα καὶ ἐξώδικη πρόσκληση (βλ. «Ἐξώδικη τῆς “Ἀλληλεγγύης” ἐναντίον ἄρθρου τοῦ “Δ”», τ. 313). Ἡ ἐπίσημη Δημοσιογραφία καὶ σύμπασα ἡ Ρωμιοσύνη σφύριζαν ἀδιά- φορα. Τώρα ὅλοι σχεδὸν οἱ μεγαλοστὰρ τῆς Τηλεόρασης καὶ οἱ μεγαλοδημοσιογράφοι τῶν ἐφημερίδων ἀναμασοῦν τὰ προαναφερθέντα. Ἁπλῶς μιὰ διαπίστωση. Δ.Ι.Λ. Μεσαιωνικὸς προοδευτισμὸς Ὅπως ἀποδείχθηκε ἤδη στὸν «Δαυλό» (τεῦχος 317), οἱ γάμοι μεταξὺ ὁμοφυλόφιλων εὐλογοῦνταν ἀπὸ τὴν Βυζαντινὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, γάμοι ποὺ ἦταν ἀδιανόητοι στὴν προ-χριστιανικὴ Ἑλλάδα, ὁπότε οἱ ὁμοφυλόφιλοι ἔχαναν τὴν ἰδιότητα τοῦ πολίτη καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ψήφου. Ἔτσι ἡ σημερινὴ λέξη «ἀδερφή» προέρχεται ἀπὸ τὴν εὐχὴ ἀδελ- φοποίησης, ποὺ διάβαζε ἐπίσημα ὁ Βυζαντινὸς ἱερέας, εὐλογῶντας τὰ ὁμοφυλόφιλα ζευ- γάρια. Τὸ χριστιανικὸ Βυζάντιο λοιπὸν ἐκτὸς ἀπὸ παράδεισος τῶν δημίων, τῆς δεισιδαιμονί- ας, τῆς δολοπλοκίας καὶ τῆς διαφθορᾶς (σὰν τὴ σημερινὴ Ἑλλάδα τοῦ βυζαντινισμοῦ), ὑπῆρξε καὶ παράδεισος τῶν ὁμοφυλόφιλων, μὲ εἰδικὴ γαμήλια τελετὴ καὶ τρικούβερτο γλέντι πρὸς τιμήν τους. Φυσικά, γιὰ νὰ καλύψουν ὅλες αὐτὲς τὶς «θεάρεστες» πράξεις, οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοὶ φόρτωσαν τὶς πομπές τους στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, μέσῳ τῆς προσφι- λοῦς τους μεθόδου τῆς πλαστογραφίας καὶ τῆς διαστρέβλωσης τῆς Ἱστορίας Α.Ρ. Καὶ στὴν Κύπρο ἱερὲς φοροαπαλλαγὲς Τὴν ὠχυρωμένη πίσω ἀπὸ παραθυράκια νόμων καὶ ἀπαλλασσόμενη ἐδῶ καὶ δεκαετί- ες ἀπὸ τὰ φορολογικὰ βάρη καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸν φόρο εἰσοδήματος καὶ τὴν ἔκτα- κτη εἰσφορὰ γιὰ τὴν Ἄμυνα Ἐκκλησία τῆς Κύπρου εἶχε βάλει στὸ στόχαστρο ἡ προηγού- μενη κυπριακὴ κυβέρνηση, χωρὶς ὅμως τελικὰ νὰ ἐπιδείξῃ τὴν ἀπαιτούμενη πολιτικὴ βού- ληση, γιὰ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ στόχο τῆς εἴσπραξης τῶν ὀφειλομένων. Ὁ ὑπουργὸς Οἰ- ‣