ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
44-45ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1985
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Ο ρυθμός και η εκτροπή — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
Κυδαθηναίων 29, Πλάκα, ᾿Αθήνα (105 58).
Τηλέφωνα: 3223957 ἤ 9829655.
Τὰ γραφεῖα τοῦ Περιοδικοῦ λειτουργοῦν'
πρωϊνὲς ὧρες 9.30-13.30, καθημερινά.
9 ἢ
Ἰδιοκτήτης - Ἐκδότης - Διευθυντής:
Ι:ΔΗΜΗΊΤΡΗΣΙ. ΔΛΑΜΗΠΡΟΥ |:
᾿Αχιλλέως - Μουσῶν 51, Π. Φάληρο.
Ὑπεύθυνοι Τυπογραφείου:
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΠΑΜΠΑΗΣ --Π. ΜΠΑΡΜΠΗΣ
Γερ του 24, ᾿Αθήνα.
Τιμή τεύχ. δρχ. 120 - ᾿Ἐτήσια συνδρομή
δρχ. 1.500 - Ὀργανισμῶν δρχ. 3.000 -
Φοιτητῶν δρχ. 500 - Ἐξωτερικοῦ δολ. 50.
Διαφημίσεις δὲν δημοσιεύονται.
Τὰ χειρόγραφα συνεργασιῶν δὲν ἐπιστρέφονται.
Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση ἄρθρων
τοῦ ΔΑΥΛΟΥ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀναφέρε-
ται ρητὰ ἡ πηγή τους.
. ΠῚ
Ὅλες οἱ συνεργασίες, τὰ βιβλία καὶ τὰ]
ταχυδρομικὰ ἐμβάσματα στὴ διεύθυν-
ση: Δημήτρη Λάμπρου, Μουσῶν 51
Παλαιὸ Φάληρο, ᾿Αθήνα (175 62).
ΤΟΜΟΣ Δ᾽ ο 44-45 ο ΑΥΓ. ΣΕΠΤ.
Ὁ Ρυθμὸς καὶ ἡ ᾿Εκτροπὴ
Ἡ ἐξάρτηση τῆς παιδείας ἀπὸ τὴν κοινὸ-
τητα δὲν εἶναι ἀφύσικη. Δὲν εἶναι οὔτε κατα-
στρεπτική, ἀλλὰ μὲ μιὰ προὐπόθεση: ὅτι ἡ
κοινότητα λειτουργεῖ ὁμαλά, δὲν ἔχει ἀρρω-
στήσει, δὲν ἔχει αὐτοδιαστρεβλωθῆ σὲ παρὰ
φύσιν ὁμαδοποίηση, δηλαδὴ σὲ ἐξουσία.
Μιὰ κοινότητα ἐναρμονιζόμενη πρὸς τὴν ἑ-
λευθερία καὶ προσαρμοζόµενη συνεχῶς
πρὸς τὴν πρακτικὴ ἐπιδίωξη τῆς πολιτικῆς
ἀλήθειας δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἀναπτύσση
στοὺς κόλπους της καὶ μιὰ παιδεία ἐλευθε-
ρωτικὴ κι ἐζαληθευτική.
Ἡ ἐκτροπὴ τῆς ἐξαρτημένης ἀπὸ τὴν κοι-
νότητα παιδείας ἀρχίζει ταυτόχρονα μὲ τὴν
ἐκτροπὴ τῆς ἴδιας τῆς κοινότητας. Θὰ προ-
χωρήσω βαθύτερα: Ἡ γενικὴ ἐκτροπή, ἡ ἱ-
στορικὴ ἐκτροπή, ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ
παράγοντες ἀπροσδιόριστοι ἐπὶ τοῦ παρόν-
τος -- πιθανώτατα βιολογικῆς αἰτιολογίας
- ἀποκόπτουν τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὸν Παγ-
κόσµιο Ρυθμὸ (τὸν μεταρυσμοῦν, χωρὶς νὰ
τὸν «φυσιοποιοῦν», γιὰ νὰ χρησιμοποιήσω
τοὺς ἔξοχους ὅρους τοῦ Δημόκριτου) καὶ
τὸν θέτουν σὲ ἀνεζέλεγκτες ἔκρυθμες τρο-
χιές, παρεκκλίνουσες ἀπὸ τὴν γενικὴ ἁρμο-
νία. Οἱ ὑμνητὲς τοῦ λεγόμενου «ἱστορικοῦ»
ἀνθρώπου καὶ ἀρνητὲς τοῦ «κατὰ φύσιν»
φαντάζομαι ὅτι σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν ἐ-
κλαμβάνουν τὸ ἱστορικὸ γίγνεσθαι ὡς. στα-
διακὴ ἀπορύσμωση -- ἄν μπορῶ, πάντα
συντασσόµενος πρὸς τὴ δηµοκρίτεια σκέψη
καὶ γλῶσσα, νὰ νεολογίσω κάπως ἐπὶ τοῦ
προκειµένου.
Ἡ ἐζαλλαγὴ λοιπὸν τῆς κοινότητας ἤ τῆς
παιδείας --- εἶναι τὸ ἴδιο πρᾶγμα, ἀφοῦ καὶ
τὰ δύο αὐτὰ ἀπορρέουν ἀπὸ ἕνα, τὸν ἄνθρω-
πο -- σὲ νοσηρὲς μορφὲς δὲν εἶναι παρὰ
σύμπτωμα βαθύτερης νόσου, τῆς προϊούσης
παρακμῆς τοῦ ἀνθρώπου ὡς πνεύματος καὶ
εὐρύτερα ὡς ψυχισμοῦ. ᾽Αλλά καί, κατ᾽ ἀν-
τιµωλίαν, ἡ ἐξυγίανση ἤ, πιὸ συγκεκριµένα,
ἡ ἐναρμόνιση τῆς κοινότητας ἢ τῆς παιδείας
πρὸς τὸν Ρυθμὸ προῦὔπούέτει τὴν «ρύσμω-
ση» σὲ συνάρτηση πρὸς τὴν Συμπαντικὴ Ἔ-
ναρχη Τάξη τοῦ ἀνθρώπινου πνεύματος καὶ
τοῦ ἀνθρώπινου ψυχισμοῦ.
Ὁ Πλάτων καὶ ὁ Αριστοτέλης, οἱ συστη-
µατικώτεροι ἕως σήµερα θεωρητικοὶ θεµε-