ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Εἶναι βέβαιο, πὼς σήµερα τὰ παιδιὰ προσπαθοῦν, ἀπὸ νηπιακῆς ἡλικίας, μὲ τὴν παρότρυνση τῶν γονιῶν τους νὰ ἀποκτήσουν κάποτε ἕνα χαρτὶ ἱκανότητας, γιὰ νὰ μπορέσουν μ᾽ αὐτὸ νὰ βιοποριστοῦν ἐντασσόμενα κατὰ κάποιο ποσοστὸ στὸ κατεστημένο σύστηµα. Θὰ πίστευε ὅμως κανείς, ἀφελῶς σκεπτόμενος, πὼς αὐτὴ ἡ διατεταγμένη ἀπὸ τὰ συστήµατα παιδεία, πέραν τῆς παροχῆς εἰδικῶν γνώσεων γιὰ τὴν προετοιμασία τῶν νέων γιὰ τὶς «θέσεις ἐργασίας», ποὺ οἱ ἀνάγκες λειτουργίας καὶ παραγωγικότητας τοῦ συστήµατος ἀπαιτοῦν, θὰ τοὺς παρεῖχε ταυτόχρονα καὶ τὶς ἱστορικὲς ἐμπειρίες τῆς ἀνθρωπότητας, ποὺ θὰ τοὺς προφύλασσαν ἀπὸ ἐπαναλήψεις χρονοβόρες καὶ σαρκοβόρες ἢ στεῖρες μιμήσεις, θὰ τοὺς δίδασκαν ἐν γένει πράγματα ποὺ θὰ ἐμπόδιζαν τὴν ἀλλοτρίωσή τους. ἩΗ διατεταγμένη ὅμως Ψευδο-παιδεία εἶναι νὰ βοηθήσει τὰ πάσης μορφῆς... ὁράματα τῶν ἐξουσιαστῶν. ᾿Ας παρακολουθήσουμε τὸν τρόπο ποὺ ἐξελίσσονται τὰ πράγματα. ο Αὐτοὶ ποὺ πέτυχαν στὶς ἐξετάσεις καὶ μπῆκαν στὸ Πανεπιστήμια, εἶναι ἕτοιμοι νὰ δεχθοῦν γνώσεις ποὺ δίνει τὸ σύστημα, νὰ πάρουν τὸ χαρτὶ ἱκανότητας, καὶ μερικοί, χάρη στὴν ἀξία τους ἐνῶ οἱ πολλοὶ διὰ τῶν γνωριμιῶν, νὰ ἐνταχθοῦν στὸ σύστηµα καὶ ἔτσι νὰ ἐπιτύχουν ἕναν καλὸ βιοπορισμό. ο Αὐτοὶ ποὺ πέτυχαν, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς ἀπορροφήσει τὸ σύστημα, εἶναι ἔτοιμοι νὰ ζητήσουν τὴν ἀνατροπὴ τοῦ συστήματος (ἐὰν τὸ σύστημα παρέχει αὐτὴ τὴ δυνατότητα) ἤ ν᾿ ἀναζητήσουν τὴ τύχη τους σ᾽ ἄλλες χῶρες (ἄν μποροῦν), νὰ συνεχίσουν σπουδὲς στὸ ἐξωτερικὸ καὶ ἀρκετοὶ νὰ γίνουν ἀνυπότακτοι καὶ νὰ χαθοῦν ὁριστικὰ ἀπ᾿ τὸ δυναμικὸ τῆς χώρας. Μεγάλος ἀριθμὸς νέων βρίσκεται σ᾽ αὐτὴ τὴ θέση. ο Αὐτοὶ ποὺ ἀπέτυχαν καὶ δὲν μποροῦν νὰ προσαρμοστοῦν στὴν ἰδέα ὅτι χάριν τοῦ βιοπορισμοῦ πρέπει νὰ ἐργασθοῦν χειρωνακτικὰ ἤ κάπως ἔτσι, παρασιτοῦν καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ στρατολογηθοῦν γιὰ πολλὰ ὕποπτα ἢ ἐπικίνδυνα «γιὰ τὴν δημοσία τάξη καὶ ἀσφάλεια» πράγματα. ο Τέλος αὐτοὶ ποὺ θὰ δεχθοῦν ν᾿ ἀπορροφηθοῦν σὲ χειρωνακτικὲς ἐργασίες κατεβαίνουν εὔκολα στὸ πεζοδρόμιο μὲ πλακάτ, παντιέρες, σφιγμένες γροθιές καὶ ἀπειλοῦν ὅλους μας. Δὲν ἀπειλοῦν ὅμως μόνο αὐτοί, ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΟΛΟΙ ᾿Απὸ τοὺς ἐπιτυχημένους, ποὺ γίνονται τοποτηρητὲς τῆς ἐξουσίας, μέχρις ἐκείνων ποὺ κατεβαίνουν στὸ πεζοδρόμιο. Καί, κατὰ τὴ γνώμη ὅλων αὐτῶν, καλὰ κάνουν. Πρέπει νὰ τὸ καταλάβουμε ὅλοι ἐμεῖς οἱ φορολογούμενοι ποὺ πληρώνουμε κατὰ κάποιο τρόπο καὶ τοὺς εὐημεροῦντες τοῦ συστήματος καὶ τοὺς ὕποπτους καὶ ἐπικίνδυνους γιὰ τὴν ὑπόστασή μας, καὶ αὐτοὺς ἀκόμη ποὺ μὲ σφιγμένες γροθιὲς μᾶς ἀπειλοῦν, ὅτι ἐμεῖς τοὺς ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΥ͂ΜΕ, γιατὶ ἐμεῖς στηρίζουμε τὸ σύστημα, ἀφοῦ τὸ σύστημα στηρίζεται στὰ παιδιά μας. Τὸ ἐννοοῦμε ἄραγε; Τὸ φαινόμενο βέβαια αὐτὸ μὲ παραλλαγὲς δὲν εἶναι μόνο δικό μας εἶναι παγκόσμιο. Αὐτὸ βέβαια δὲν τὸ λέμε γιὰ νὰ ἡσυχάσουμε, ἀλλὰ γιὰ ν᾿ ἀνησυχήσουμε περισσότερο. Θὰ ἧταν φλυαρία καὶ θὰ παίζαμε τὸ παιχνίδι τῶν ἐξουσιαστῶν, ἄν ἀναφερώμεθα ξεχωρίζοντας τὴ παραλλαγὲς στὴν ἀντιμετώπιση τοῦ θέματος Παιδεία --- Εξουσία ἤ στὶς παραλλαγὲς ποὺ