ΑΚΡΟΡΒΡΟΛΙΣΜΟΙ Δέσμιοι αὐτοῦ ποὺ ἐμεῖς φτιάξαμε Ὁ λαὸς ζεσηκώθηκε! Τὰ οἰκονομικὰ µέτρα τὸν βρίσκουν ἀντίθετο! Ἢ ἀγα- νάκτησή του τὸν ὁδηγεῖ στὸ πεζοδρόµιο/ Φωνὴ λαοῦ ὀργὴ Θεοῦ! Αὐτὴ εἶναι περί- που ἡ ἀποτύπωση τῆς κριτικῆς ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν µέτρων ποὺ ἐξήγγειλε ἡ Κυ- βέρνηση. Ποῦ ὅμως ὁδηγεῖ αὐτὴ ἡ μαζικὴ κινητοποίηση, Εἶναι κατασκευασμένη γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὸν «βούρδουλα» ποὺ ἔρχεται; Ἤ πρὸ τῆς σκληρῆς πραγµα- τικότητας ἔφθασε ἡ ὧρα νὰ βάλουμε ὅλοι µας μυαλό, κυβερνῶντες καὶ κυβερνώ- μενοι; Ὑπάρχουν ἀσφαλῶς λύσεις στὰ οἰκονομικὰ προβλήματα ποὺ μᾶς ἀπασχο- λοῦν. Ὅσοι περάσαμε τὴν γερμανικὴ κατοχὴ ξέρουμε πολὺ καλὰ ὅτι ὁ ἄνθρωπος᾽ ἐπιζῆ σὲ πολὺ πολὺ κακὲς καταστάσεις. ᾿Αλλὰ ἀπ᾿ τὰ οἰκονομικὰ πάσχουμε; Εἴ- ναι θέµα οἰκονομικὸ νὰ θέλουμε βελτιώσεις στοὺς ὅρους τῆς ζωῆς µας, ποὺ ὅμως δὲν ἀνταποκρίνονται στὸ ἔργο ποὺ προσφέρουμε; «Καταναλίσκουµε --- μᾶς λέει ὁ Π. Κανελλόπουλος --- πολὺ περισσότερα ἀπ᾿ ὅσα ἦταν ἄλλοτε ἐπαρκέστατα γιὰ μιὰ σχετικὰ καλὴ ζωὴ καὶ δουλεύουμε πολὺ λι- }ότερο ἀπ᾽ ὅ,τι θὰ ἔπρεπε, δηλαδὴ ἀπ᾿ ὅ,τι θὰ ἦταν ἀναγκαῖο, γιὰ νὰ συντελέσουμε στὴν αὔξηση τῆς παραγωγικότητας τῆς χώρας µας». Εἶναι θέµα οἰκονομικὸ νὰ προχωροῦμε, ἐν γνώσει µας, στὸν κατήφορο τῆς οἰκονομίας, ποὺ συνοδεύεται ἀπὸ ὁλοένα μεγαλύτερη ἐκποίηση τῆς ἐλευθερίας μας, Εἶναι θέμα οἰκονομικὸ νὰ μὴν ἐπιστρατεύουμε τοὺς καλύτερους γιὰ ὅλες τὶς δουλειὲς καὶ νὰ ἀρκούμεθα στοὺς ἀνίκανους ἤ ἄσχετους ἀλλὰ ὅμως κομματικοὺς μας φίλους; Εἶναι θέμα οἰκονομικὸ τὸ ρεζιλίκι τῆς Παιδείας, Εἶναι θέμα οἰκονομικὸ οἱ ἀπερίσκεπτες σπατάλες γιὰ φιέστες, φιέστες παν- τοῦ, ποὺ σπέρνουν τὸ πνεῦμα τοῦ «μπᾶτε σκύλοι ἀλέστε κι ἀλεστικὰ μὴ δώσετε»; Εἶναι θέμα οἰκονομικὸ ἡ νοοτροπία τῆς ἐκδίκησης, ποὺ κορυφώνεται κάθε λί- γο καὶ λιγάκι μὲ ἀφορμὲς δῆθεν τὴν Ἱστορία τῶν τελευταίων χρόνων, ποὺ δια- στρεβλώνουμε σκόπιμα καὶ ἀπαίσια χάριν τῶν πιὸ ὕποπτων σκοπῶν; Χθὲς ἀκόμη φθάσαμε ἀπ᾿ τὴν τηλεόραση νὰ ζητᾶμε νὰ στηθεῖ μνημεῖο στὴ Θεσσαλονίκη τῶν φανατικότερων αὐτονομιστῶν τῆς πανάρχαιας Μακεδονίας. Αἰδὼς ἐπὶ τέλους! Ἣ Ἑλλάδα ὅλο καὶ περισσότερο μοιάζει μὲ ἔέφραγο ἀμπέλι. Κάποιος πρέπει νὰ φωνάξει ἐπὶ τέλους: ΣΤΟΠ! Ἂς ξαναγυρίσουμε ὅμως στὰ οἰκονομικά, ποὺ φαίνεται ὅτι περισσότερο ἀπ᾿ ὅλα τὰ ἄλλα συγκινοῦν τὶς καθοδηγούμενες μᾶζες. Οἱ ἄλλοι κίνδυνοι, ποὺ δὲν φαίνονται ἀλλὰ σέρνονται σὰν τὰ φίδια γύρω μας, καὶ μᾶς ἑτοιμάζουν τὴν σκλαβιὰ καὶ τὴν ἐξαφάνιση, φαίνεται πὼς πολὺ λίγους συγκινοῦν: « Ἡ χώρα μας διέρχεται μιὰ ἀπὸ τὶς κρισιμότερες ὧρες της», τονίζει στὸ σύντομο κήρυγμά του ὁ Παναγιώ- της Κανελλόπουλος. Ἡ ἐλευθερία, κύριοι τῆς «Κυβέρνησης» καὶ τῆς «᾿Αντιπολί- τευσης», δὲν παζαρεύεται μὲ τὴν καλοπερασία. Ἡ ἐλευθερία ἀποχτιέται μὲ τὴ γνώση τοῦ ἐφικτοῦ ἑκάστοτε κοινωνικοῦ ρυθμοῦ καὶ κρατιέται μὲ ἀγῶνες καὶ θυ- σίες. Θὰ μοῦ πεῖτε: «Εἶναι κακὸ νὰ ἐπιδιώκει ὁ ἄνθρωπος τὴν καλυτέρευση τῶν